Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даниил Леонидович Андреев (2 қараша 1906, Берлин – 30 наурыз 1959, Мәскеу) – орыс жазушысы, ақын және христиан мистигі.
Daniil Leonidovich Andreyev (; November 2, 1906, Berlin – March 30, 1959, Moscow) was a Russian writer, poet, and Christian mystic.
Өмірбаян
Даниил Андреев – Леонид Андреевтің (20 ғасырдың басындағы орыс жазушысы) ұлы. Баланың анасы, Александра Михайловна (Велигорская) Андреева (Тарас Шевченконың шөбересі), босанғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болғаннан соң, Леонид Андреев кішкентай Даниилды қайтыс болған әйелінің қарындасы Елизавета Михайловна Доброваға тәрбиелеуге берді. Бұл әрекеттің екі маңызды салдары болды: Леонид Андреев көптеген басқа жазушылар мен зиялылар сияқты Ресейден кеткенде (1917 жылдың желтоқсанында Большевиктік революциядан кейін жаңа тәуелсіз Финляндияға эмиграциялаған), оның жас ұлы елде қалды; сонымен қатар, Даниил дінге берілген отбасыда өсті. Замандастарының көптегені сияқты, Даниилдың да әдебиетке деген бейімділігі ерте жастан-ақ байқалды; ол бала кезінен өлең мен проза жазуды бастады. Ол орта мектепті бітіргенімен, "пролетариат емес" тегінен университетке түсе алмады. Өзін график ретінде асырап, бос уақытында жазумен шұғылданды. 1942 жылы Даниил Андреев Қызыл Армияға шақырылды. Ол жауынгер емес, және 1941-1944 жылдардағы Ленинград қоршауы кезінде Ладога көлі арқылы жабдықты тасымалдауға көмектесті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Андреев бейбіт өмірге оралды, бірақ 1947 жылдың сәуірінде Кеңес билігі оны тұтқындады, Кеңеске қарсы насихат және Иосиф Сталинді өлтіруге дайындық жасады деген айып тақты және 25 жылға бас бостандығынан айырды. 1954 жылы түрмеде жүрек талмасына ұшырады, бұл оның өліміне себеп болатын жүрек ауруының алғашқы белгісі болды. Сол жылы оның жазасы 10 жылға қысқартылды. 1957 жылдың 22 сәуірінде, денсаулығының нашарлығына байланысты босатылды. 1957 жылдың 11 шілдесінде АҚШ-та толыққанды ақталуға ие болды.
Daniil Andreyev, the son of Leonid Andreyev (a Russian writer of the start of the 20th century), had Maxim Gorky as his godfather. After the infant's mother, Aleksandra Mikhailovna (Veligorskaya) Andreyeva (a great niece of Taras Shevchenko), died shortly after childbirth, Leonid Andreyev gave the infant Daniil to his late wife's sister, Elizabeth Mikhailovna Dobrova, to raise. This act had two important consequences: it meant that when Leonid Andreyev, like many other writers and intellectuals, left Russia (he emigrated to the newly independent Finland in December 1917 after the Bolshevik Revolution), his young son remained behind; it also meant that Daniil was raised in a household that remained deeply religious. Like many of his contemporaries, the boy Daniil had a pronounced literary bent; he began writing poetry and prose in early childhood. He graduated from high school but could not attend university because of his "non proletarian" background. Supporting himself as a graphic artist, he wrote in his spare time. Daniil Andreyev was conscripted into the Red Army in 1942. He served as a non combatant, and during the Siege of Leningrad of 1941 1944 helped to transport supplies across Lake Ladoga. After World War II Andreyev returned to civilian life, but the Soviet authorities arrested him in April 1947, charged him with anti Soviet propaganda and preparations to assassinate Joseph Stalin, and sentenced him to 25 years of imprisonment. He suffered a heart attack in prison in 1954, the first manifestation of the heart condition that would eventually cause his death. In the same year his sentence was reduced to 10 years. He was released on April 22, 1957, already terminally ill. He was officially rehabilitated on July 11, 1957.
in the United States.
Шығармалары
Андреевтің 1947 жылға дейін жазған барлық туындылары Мемлекеттік қауіпсіздік министрлігі (МГБ) тарапынан "кеңеске қарсы әдебиет" деп танылып, жойылды, оның ішінде кеңес үкіметіне рухани қарсылықты және дінсіздікті бейнелейтін "Түннің көшпелілері" (Странники ночи) романы да болды. Түрмеде отырған кезінде Андреев өзінің кейбір өлеңдерін қайта жазуға үлкерді. Ол "Түннің көшпелілері" романын да қайта жазуға тырысты, бірақ оның тек бірнеше бетін ғана қалпына келтіре алды. Бала кезінде жазған туындыларының бір бөлігі, оның ішінде 8 жасында жазған алғашқы өлеңдері, досының сақтауында қалды. Оның ең маңызды кітабы – "Роза Мира" (Роза Мира, әдеби аудармада "Әлемнің Розасы") Жерді қоршап тұрған рухани әлемнің көптеген деңгейлерін, болашақта пайда болып, барлық халықтар мен мемлекеттерді біріктіретін "Роза Мира" дінін, сондай-ақ Антихристтің болашақтағы келуі мен құлауын толыққанды сипаттайды. "Роза Мирадан" басқа, ол "Железная мистерия" (1990 жылы жарық көрген) поэмасын, өзі "поэтикалық жиынтық" деп атаған "Орыс құдайлары" (Русские боги, толық мәтіні 1995 жылы жарық көрген) және тағы да басқа туындылар жазды.
Almost all works that Andreyev wrote before 1947, were destroyed by Ministry for State Security (MGB) as "anti Soviet literature", including his novel Wanderers of Night (Странники ночи) about the spiritual opposition to the Soviet regime and atheism. Being imprisoned, however, Andreyev managed to restore some of his poems. He also tried to restore Wanderers of Night, but he could only restore a few pages of it. Also some works of his childhood were kept by his friend, including his first poems written at the age of 8. His main book, Roza Mira (Роза Мира, literally "The Rose of the World") contains a detailed description of numerous layers of spiritual reality that surround Earth, of the forthcoming religion called Roza Mira that will emerge and unite all people and states, and of the events of the future advent of Antichrist and his fall. Apart from Roza Mira, he wrote a poem The Iron Mystery (Железная мистерия, published in 1990), a "poetic ensemble" (that is what he called it) Russian gods (Русские боги, full text published in 1995) and other works.