Кіріспе

Украиналық коммунистік әскери қолбасшы (1895–1919)

Мико́ла Олекса́ндрович Щорс (Мико́ла Олекса́ндрович Щорс; 6 маусым 1895 [е.с. 25 мамыр 1895] – 30 тамыз 1919) – Ресей Коммунистік партиясының мүшесі және Ресей Азамат соғысына қатысушы, Қызыл Армия қолбасшысы. 1918–1919 жылдары жаңа құрылған Украина Халық Республикасына қарсы күресті. Кейіннен Бохунский полкіне, бригадаға, 1-ші Кеңес Украина дивизиясына және 44-ші атқыштар дивизиясына қолбасшылық етіп, Украина Халық Республикасы мен олардың поляк одақтастарына қарсы соғысты. Шчорс 1919 жылы Киевтің эвакуациясы кезінде қаза тапты. Он жылдан астам уақыт назардан тыс қалғаннан кейін, 1930 жылдардың ортасынан бастап Кеңес Одағында батыр ретінде даңқталды. 1905 жылы Микола шіркеу мектебіне қабылданды. 1906 жылы Миколаның анасы тағы бір бала туған кезде қайтыс болды. Әйелінің өлімінен шамамен алты ай өткен соң, Миколаның әкесі Мария Константиновна Подбелоға қайта үйленді. Александр мен Марияның тағы бес баласы болды: Григорий, Зинаида, Борис, Раиса және Лидия. 1909 жылы Николай Шчорс шіркеу мектебін бітірді.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1910 жылы Шчорс 1833 жылы құрылған Киевтегі әскери медициналық училищеге (училище) оқуға түсті. Мектепке көбінесе зейнеткер әскерлердің балалары қабылданатын. Оның түлектерінің арасында Иван Охиенко, Остап Вышьня және Михайло Донец болды. Мемлекеттік стипендия тегін оқу мүмкіндігін берді, бірақ оны әскери қызметпен өтеу қажет еді. Шчорс 1914 жылы училищені бітіріп, кіші дәрігер көмекшісі шені алғаннан кейін Вильня әскери округіне ауыстырылды. 1914 жылдың қыркүйегінде Ресей империясы Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда, Шчорс Вильнюс маңындағы 3-ші жеңіл артиллерия дивизиясының құрамында майданға аттанды, онда ол медициналық көмекші болып қызмет етті және шайқаста жараланды. 1916 жылы жазылғаннан кейін Шчорс 1915 жылы Полтаваға эвакуацияланған Вильнюс әскери училищесіндегі жеделдетілген төрт айлық курстың оқуға түсті. Оқу орны подполковниктер мен прапорщиктерді даярлап, тактика, навигация және окоп соғысы салаларында мамандандырды. 1916 жылдың мамырында бітіргеннен кейін Шчорс Симбирск қаласындағы резервтік полкке прапорщик болып жіберілді. Қыркүйекте ол 84-ші жаяу әскер дивизиясының 335-ші Анапа полкіне (Оңтүстік-Батыс майданы) ауыстырылды. Батылдығы мен тактикалық білімі үшін Шчорс кіші лейтенант (подпоручик) шеніне көтерілді. Дегенмен, окоп соғысы оның денсаулығына кері әсер етті, оған туберкулез диагнозы қойылып, ол қайтадан тылға жіберілді.

Революциялық кезең

1917 жылы 30 желтоқсанда Симферополь қалалық ауруханасынан босатылғаннан кейін Шчорс денсаулығының нашарлауына байланысты әскери қызметтен босатылды. 1918 жылдың басында Сновскке оралды. 1918 жылдың қаңтар айында Кеңес Ресейінің үкіметі Украина Халық Республикасына шабуыл жасап, оны Ресей Императорлық Армиясының майдан шебін саботаж жасау және Қызыл Армияның әскери маневрлеріне кедергі келтіруде айыптады. Үш аптадан кем уақыт ішінде Қызыл гвардия Украинаның сол жақ бөлігінің көп бөлігін басып алды. Украинаның Құрылтай жиналысына сайлау өткізілуге аздай қалғанда, Михаил Муравьев басқаратын Қызыл Армия Киевті басып алды. Украина үкіметі Ресей революциясын жоюға мүдделі болған Орталық державалардан әскери көмек сұрап, шетелдік державаларға жүгінді. Украинаға оралғаннан кейін ол жергілікті Чека төрағасы Фрума Ростовамен (нағыз аты Хаикина) танысып, 1918 жылдың күзінде оған үйленді. Ростова жиырма жасқа толмаған еді және аймақта "тазалау" (захистка) деп аталатын, Чеканың мағынасы белгісіз терминімен айналысты. Хаикина жүздеген бейбіт тұрғындарды, оның ішінде әйелдер мен кішкентай балаларды өлімге жібергені үшін айыпталды. 1919 жылдың 6 наурызы мен 15 тамызы аралығында Шчорс қайтадан 1-ші украин совет дивизиясын шабуылға жетектеп, Украина Халық Республикасынан Житомир, Винница және Жмеринка қалаларын басып алды. Содан кейін ол Украина Халық Республикасының бас күштерін Сарны, Ровно, Броди, Проскуров маңында шешіліспен қорғады. 1919 жылдың жазында поляк армиясы ірі шабуылға көшті. Шчорс Сарны, Новоград-Волынский, Шепетьевка маңында қорғаныс шебін ұстауға тырысты, бірақ одан көп, жақсы жаттығудан өткен және жақсы жабдықталған поляктар оны шығысқа шегінуге мәжбүр етті. 1-ші украин совет дивизиясы 44-ші атқыштар дивизиясымен біріктіріліп, Шчорс оның командирі болып тағайындалды. Оның басшылығымен дивизия Коростенский теміржол торабын қорғады, бұл Киевті эвакуациялауға және 12-ші армияның оңтүстік тобының қоршаудан шығуына мүмкіндік берді.

Өлім

Ресми мәліметтерге сәйкес, Шчорс 1919 жылғы 30 тамызда Житомир облысындағы Билошицы ауылы маңында украин галициялық армиясымен шайқас кезінде, Бохун полкінің алдыңғы қатарындағы шайқаста, түсініксіз жағдайда қаза тапты. 1935 жылдан бастап КСРО-да көптеген көшелер, даңғылдар, саябақтар, колхоздар және ауылдар өз аттарына Шчорс есімін қосу үшін қайта аталды. Шчорс – Борис Лятошинскийдің 1938 жылғы аттас операсының басты кейіпкері. 1939 жылы Александр Довженко «Шчорс» атты фильм түсірді, онда Евгений Самойлов Шчорс рөлін ойнады. «Шчорс туралы ән» атты танымал совет әнін «Катюша» әнінің авторы Матвей Блантер жазған. Оның Сновсктегі балалық шағының үйі 1939 жылғы тамызда еске алу мұражайына айналдырылды. 1947 және 1948 жылдары Шчорстың (1926 жылы қиратылған) қабірі іздестірілді. 1954 жылы орнатылған Шчорс ескерткіші (Переяслав шартының 300 жылдығына арналған мерекеде ашылған) 2023 жылғы 9 желтоқсанда бұзылды.