Кіріспе

Француз жазушысы (18751939) Морис Ренар (28 ақпан 1875 жылы, Шалон-Шампан 18 қараша 1939 жылы, Рошфор-Сур-Мер) - француз жазушысы.

Мансап

Ренард "Ле Доктор Лерне, суз дьё" (Dr. Lerne Undergod) романын жазды (1908), оны Г. Г. Уэллске арнады. Онда доктор Мороу, ақылсыз ғалым сияқты, адамдар мен жануарлар арасында ғана емес, өсімдіктер мен тіпті машиналар арасында да ағзалар трансплантатын жүргізеді. Ренардың "Көк қауіп" романы (Le Péril Bleu, 1910) атмосфераның жоғарғы қабатында өмір сүрген және адамдар балық аулағандай, балық аулайтын адамзатты елестете алмайтын, көзге көрінбейтін жаратылыстардың бар екенін болжайды. Осы ғарышкерлерді "Сарвант" деп атаған ғалымдар, ғарышқа біздің шабуылдарымыздан қауіптенуде, адам баласы рактардың шабуылынан қауіптенгендей, олар адамдарды тұтқындап, ғарыш зоопаркында ұстап, зерттейді. Ақырында, сарванттар адамдардың ақылды екенін түсінгенде, тұтқындарды босатып жібереді. Le Péril Bleu Чарльз Форттың "Қаралғандар кітабы" (1919) -дан бұрын пайда болған және қорқынышты және ксенофобикалық философиядан гөрі гуманистік және төзімді философияны сақтайды. Ренард "Орлактың қолдары" романын жазды, онда виртуоз пианист кісі өлтірушінің қолдарын трансплантациялап, өзі кісі өлтірушіге айналады. Кітап төрт фильмге айналды: Конрад Вейдтпен "Орлактың қолы" (1924), Колин Клайв пен Питер Лорремен "Ақымақ махаббат" (1935), Мел Феррер мен Кристофер Лимен "Орлактың қолы" (1960) және Ньют Арнольдтың "Жұртшаның қолы" (1962) режиссері. L'Homme Truqué ("Фейк адам", 1923) Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде соқыр болған адамға "электроскопиялық" көздерді трансплантациялауды көрсетеді. Нәтижесінде жасанды сезім мүшелері арқылы көрінетін әлемнің таңғажайып сипаттамасы пайда болады. L'Homme Qui Voulait Être Invisible ("Көрінбейтін болғысы келген адам", 1923) көрінбеу мәселесімен айналысады; онда Ренард Уэллстің әйгілі романына тән ғылыми қателікті әшкерелейді. Адамның көзі қараңғы бөлмеде жұмыс істеуі керек болғандықтан, көзге көрінбейтін адам да соқыр болар еді! Альберт Жанмен бірге жазған "Le Singe" ("Маймыл", 1925) романында Ренард "радиогенез" процесі арқылы жасанды тіршілік формаларын жасауды, яғни адамның электрокопиясы немесе клондау процесін елестетті. Рим-католик баспасөзі романға қатал шабуыл жасады, оны қасиеттілікке қарсы деп таныды және қоғамдық кітапханалар оны қара тізімге енгізді. Un Homme chez les Microbes: Scherzo ("Микробиттердің арасындағы адам: Шерзо", 1928) - миниатюраландыру тақырыбындағы алғашқы ғылыми романдардың бірі және атомдар планеталары бар микро әлем тұжырымдамасын енгізген алғашқылардың бірі. Ренардтың кейіпкері өз еркімен қысқару процесін бастайды, бірақ ол бақылаудан шығып кетеді. Ричард Мэтисонның "Күсіретін адам" (1957) киносценарийындағыдай, кейінірек кейіпкерге жәндіктер шабуыл жасайды, содан кейін электронды планетаға жетеді, онда ғылыми тұрғыдан озық адамдар процессті кері қайтарып, оны үйіне жібере алады. Ақырында, Le Maître de la Lumière (The Light Master, 1933) Боб Шоудың "келесіден кейін" деген түсінігін алдын ала білдірді.