Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық солдат және консерватор саясаткер
British soldier and Unionist politician
Джон Джордж Стюарт Мюррей, Атоллдың 8-ші герцогы, (15 желтоқсан 1871 – 16 наурыз 1942), 1917 жылға дейін Туллибардиннің маркизі лауазымында болған, британдық солдат және консерватор саясаткер.
John George Stewart Murray, 8th Duke of Atholl, (15 December 1871 – 16 March 1942), styled Marquess of Tullibardine until 1917, was a British soldier and Unionist politician.
Ерте өмір
Туллибардин графы титулымен дүниеге келген ол Пертширдегі Блэр қамалында, Джон Стюарт Мюррейдің екінші, бірақ ең үлкен баласы, Атоллдың 7-ші герцогы, Луизадан, сол Илктің 7-ші баронеті сэр Томас Монкрейфтің қызынан туған. Ол Етон колледжінде білім алған.
Styled Marquess of Tullibardine from birth, he was born at Blair Castle, Perthshire, the second but eldest surviving son of John Stewart Murray, 7th Duke of Atholl, by Louisa, daughter of Sir Thomas Moncreiffe of that Ilk, 7th Baronet. and was educated at Eton College.
Екінші Бура соғысы
1900 жылы ол Наталда орналасқан кавалерия дивизиясының бригадасына қолбасшылық ететін бригадир генерал Дж. Ф. Берн Мёрдоктың лагерь көмекшісі болып қызмет етті. 1900 жылы қарашада Корольдік ат сақшыларының штаб-майор атағы берілді. Ол Омдурман жорығында бірге қызмет еткен лорд Китченерден Оңтүстік Африкада шотландтықтардан полк құруды сұрады, ол «Шотландия жылқысы» деп аталды. Полк тез құрылып, Батыс Трансваалда жақын арада активті қызметке кірісті. «Шотландия жылқысының» екінші полкі 7-ші Атолл герцогы жалдаған әскерлерден құрылды, ал осы екі полкке жабдықтап, қамтамасыз ету үшін тұрақты штаб құрылды. Атолл командалық құрамда болды, бірақ әр полкке бағынышты командирлер далалық басқаруда жауапты болды. Бұл табыс «Шотландия жылқысы» Екінші Бур соғысының соңына қарай толық бригадаға дейін жеткенге дейін жалғасты. 1901 жылдың тамызында лорд Туллибардин «Шотландия жылқысына» қолбасшылық еткенде Оңтүстік Африкада жергілікті подполковник атағын алды. Ол лорд Китченердің 1902 жылғы 23 маусымдағы хабарламасында есімдері тізілген. 1902 жылғы маусымда соғыс аяқталғаннан кейін лорд Туллибардин және «Шотландия жылқысының» көп бөлігі тамыз айының басында SS Goth кемесімен Кейптауннан шығып, сол айдың соңында Саутгемптонға жетті. Ұлыбританияға оралғаннан кейін, 1902 жылғы 28 қыркүйекте ол Балморал сарайында король Эдуард VII қабылдауында болды, король оған Оңтүстік Африкадағы қызметтері үшін Корольдік Викториан орденінің (MVO) мүшесінің (4-сынып) белгісін табыс етті. Келесі жылы ол армияда подполковник шеніне көтерілді.
In 1900 he served as an aide de camp to Brigadier General J. F. Burn Murdoch, in command of a brigade of the Cavalry division stationed in Natal. In November 1900 he was given the rank of brevet major in the Royal Horse Guards, and asked by Lord Kitchener, whom he had served under on the Omdurman Campaign, to raise a regiment of Scotsmen in South Africa, called The Scottish Horse. The regiment was raised quickly and soon saw active service in the Western Transvaal. A second regiment of Scottish Horse was raised from troops recruited by The 7th Duke of Atholl and a permanent headquarters was set up to supply both of these regiments, with Atholl in command but with subordinate commanding officers in the field in charge of each of the Regiments. This success continued until the Scottish Horse was a whole brigade by the end of the Second Boer War. In August 1901 Lord Tullibardine received the local rank of lieutenant colonel in South Africa while commanding the Scottish Horse. He was mentioned in despatches by Lord Kitchener dated 23 June 1902. Following the end of the war in June 1902, Lord Tullibardine and most of the men of the Scottish Horse left Cape Town on the SS Goth in early August, and arrived at Southampton later the same month. After his return to the United Kingdom, he was on 28 September 1902 received at Balmoral Castle by King Edward VII, who presented him with the Insignia of a Member (4th class) of the Royal Victorian Order (MVO) for his services in South Africa. The following year he was promoted to the substantive rank of lieutenant colonel in the Army.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Ұлы соғыста Атолл еменші полкінің бригадасына қолбасшылық етті және оларды Дарданелл шайқасында, жылқысыз (жаяу) күштермен түріктерге қарсы күресуге алып барды. 1918 жылы ол уақытша бригадир-генерал шеніне ие болды.
In the Great War Atholl commanded a Brigade of a Yeomanry Regiment and took them to fight dismounted (without horses) in the Dardanelles campaign against the Turks. He gained the rank of temporary brigadier general in 1918.
Қосымша қызмет көрсету
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, жетпіс жасқа толғанға қарамастан, Атолл Отан қорғаушылары қатарына қосылды және Уайтхоллдағы күзетші офицерлік міндетін кезекпен атқарғаны хабарланды. Ол Шотландия атқыш әскерімен тығыз байланыста болды, 1919 жылға дейін полковник-командир лауазымында, ал 1920 жылдан 1942 жылы қайтыс болғанға дейін құрметті полковник лауазымында қызмет етті. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Эдинбург қалашығында Шотландияның Ұлттық соғыс ескерткішін құруда маңызды рөл атқарды және осы мәселеге қатысты құжаттары Шотландия Ұлттық кітапханасында сақтаулы.
During the Second World War, despite being seventy years old, Atholl joined the Home Guard and reportedly took turns as sentry officer on duty in Whitehall. He remained closely involved with the Scottish Horse, remaining in the post of Colonel Commandant until 1919 and Honorary Colonel from 1920 until his death in 1942. He was key in establishing a Scottish National War Memorial in Edinburgh Castle after the First World War and his papers relating to this are retained by the National Library of Scotland.
Саяси мансап
Таллибардин маркизі ретінде Атолл 1910 жылғы қаңтарда өткен жалпы сайлауда Батыс Пертширден Парламент мүшесі болып сайланды және 1917 жылға дейін Палатада қызмет етті. Одан кейін әкесінен мұрагерлікке ие болып, Лордтар палатасында Атоллдың 8-ші герцогы ретінде орын алды. 1918 жылы ол "Тисл" орденінің рыцары атанды, сосын 1920 жылға дейін Шотландия шіркеуінің Бас ассамблеясының Жоғарғы комиссары қызметін атқарды. Дэвид Ллойд Джордж оны Король үйінің Лорд-камергері етіп тағайындады, ол келесі жылдың қазан айында коалициялық үкімет құлағанға дейін осы лауазымды иеленді. Әскери және саяси мансаптарынан өзге, Атолл 1908 мен 1913 жылдар аралығында Шотландия еркін зияткерлерінің Ұлы шебері, ал 1920 мен 1931 жылдар аралығында король Георг V-нің жеке көмекшісі болды. Оған Эдинбург қаласының құрметті азаматтығы берілді. Әйелінің 1958 жылы жарық көрген "Бірлескен еңбек" атты автобиографиясында айтылғандай, Атолл Флоренциядағы делегациямен кездескеннен кейін Албания тағына үміткер ретінде қарастырылған.
As Marquess of Tullibardine, Atholl was elected as Unionist Member of Parliament for West Perthshire at the January 1910 general election and served in the Commons until 1917, when he succeeded his father and took his seat in the House of Lords as the 8th Duke of Atholl. In 1918 he was made a Knight of the Order of the Thistle, and then served as Lord High Commissioner to the General Assembly of the Church of Scotland until 1920. and appointed Lord Chamberlain of the Household by David Lloyd George, a post he held until the coalition government fell in October of the following year. Apart from his military and political careers Atholl served as Grand Master of Scottish Freemasons between 1908 and 1913 and as an Aide de camp to King George V between 1920 and 1931. He was granted the Freedom of the City of Edinburgh. According to his wife's autobiography Working Partnership (1958), Atholl was considered a possible contender for the crown of Albania after a chance meeting with a delegation in Florence who were impressed with his personality.
Лотерея
1932 жылы Атолл Ирландия еркін мемлекетінің ауруханалары үшін ұйымдастырылатын лотереялардан ақшаның шетелге шығуын тоқтату мақсатында лотерея іске қосты, соның арқасында ел назарына ілікті. Осы жобадан түскен қаражат британдық қайырымдылық қорына, көбінесе ауруханаларға берілді. Бірақ 1933 жылы ол мемлекеттік прокурор, сэр Эдвард Хейл Тиндал Аткинсон тарапынан заңсыз лотереяны насихаттады деген айыппен қудаланды. Бұл қарамастан, Атоллдың лотереялық әрекеттері көптеген британдықтар тарапынан құрметпен қабылданды және патриоттық болып есептелді.
In 1932 Atholl came to national attention when he launched a lottery in an attempt to stop money going overseas to the Irish Free State Hospitals Sweepstakes. The money this scheme raised was given to British charities, mainly hospitals, but in 1933 he was prosecuted by the Director of Public Prosecutions, Sir Edward Hale Tindal Atkinson, for promoting an unlawful lottery. Despite this, Atholl's lottery activities were admired and seen by many British people as being patriotic.
Отбасылық өмір
Тюллибардиннің маркизі болған кезде Атолл 1899 жылғы 20 шілдеде Вестминстердегі Сент-Маргарет шіркеуінде сэр Джеймс Рамсейдің қызы Кэтрин Рамсейге үйленді. Оның әйелі жергілікті басқаруда, Парламентте және үкімет министрі ретінде ұзақ саяси мансапқа қол жеткізді. Олардың балалары болмады. Атолл 1942 жылғы 16 наурызда 70 жасында қайтыс болды, оның орнына ең кіші ағасы Джеймс Стюарт Мюррей келді. Оның жесірі, Атолл герцогинясы Кэтрин 1960 жылғы қазанда 85 жасында дүние салды.
While still Marquess of Tullibardine, Atholl married Katharine Ramsay, daughter of Sir James Ramsay, 10th Baronet, at St Margaret's Church, Westminster, on 20 July 1899. His wife went on to have a long political career in her own right in local government, in the House of Commons, and as a government minister. They had no children. Atholl died on 16 March 1942, aged 70, and was succeeded by his youngest brother, James Stewart Murray. His widow, Katharine, Duchess of Atholl, died in October 1960, aged 85.