Құстардың казуариiformes тобы

Кіріспе

Құстар тобы Casuariiformes /k//æ//sj//uː/'/æ//r//i//.//ᵻ//f//ɔr//m//iː//z/ – ұшуға жарамсыз, ірі құстардың қазіргі кезде сақталған төрт түрі: казуардың үш түрі және эмудың жалғыз ғана түрі. Олар бір ғана Casuariidae отбасына жатады, немесе көбінесе екі отбасыға бөлінеді, эму жеке Dromaiidae отбасына бөлінеді. Бұл төрт түрдің бәрі Австралия және Жаңа Гвинеяға тән, бірақ кейбір жойылып кеткен түрлер басқа құрлықтарда да болған болуы мүмкін.

Жүйелілік және эволюция

Эмулар – жүгіруге бейімделген аяқтары бар ерекше бір отбасыны құрайды. Касканың пішіні мен түсінің айырмашылықтарына негізделген казуарлардың сипатталған түрлерінің жалпы саны бұрын тоғызға жеткен. Бірақ қазір тек үш түрі ғана мойындалады, ал көптеген мамандар тек аз ғана түршелерді немесе мүлдем түршелердің жоқтығын қабылдайды. Казуар тәрізділердің палеонтологиялық жазбалары қызықты, бірақ тым кең емес. Дромай және Казуардың қазба түрлері туралы ақпаратты олардың туыс беттерінен қараңыз. Барлық құс-жүгерлер сияқты, олардың эволюциясы және туыстығы туралы бірнеше даулы теориялар бар. Австралияда табылған кейбір қазбалар бастапқыда эму деп есептелген, бірақ олар ерекше туыс – Эмуарийді көрсетті, оның бас сүйегі мен фемур сүйегі казуарға ұқсас, ал төменгі аяғы мен табаны эмуға ұқсас болды. Сонымен қатар, михирунгтардың алғашқы қазбалары бастапқыда алып эмулардан шыққан деп саналды, бірақ бұл құстар мүлдем басқа туысқа жатады. Солтүстік Американың Диогенорнис туысы, қазіргі Оңтүстік Американың алып құстарының туысы – реялардың мүшесі емес, казуар тәрізді құс болған деген болжам бар. Егер осылай болса, онда бұл туыстың қазбалық ареалы ғана емес, сонымен қатар уақыт кезеңі де кеңейер еді, өйткені Диогенорнис кейінгі палеоценде кездеседі және ең ерте кездесетін құс-жүгерлердің бірі болып табылады. 19 ғасырдың соңында Үндістаннан табылған казуарид (Hypselornis) қазбасы бір аяқ сүйегіне негізделген, бірақ кейіннен ол крокодилге тиесілі екені анықталды. Бұл топқа қатысты ерекше қызықты сұрақ – эмулар немесе казуарлар неғұрлым алғашқы форма болып табылады, егер олардың екеуі де болса. Эмулар әдетте көбірек ататектік белгілерді сақтайды деп есептеледі, өйткені олардың түсі қарапайым, бірақ бұл міндетті түрде осылай болуы керек емес. Казуар тәрізділердің қазбалық жазбалары түсініксіз, ал олардың геномы туралы қазіргі білім жан-жақты талдау үшін жеткіліксіз. Кладистикалық мәселелерді шешу үшін осы барлық тәсілдерді біріктіру қажет, сондай-ақ плиталық тектониканы қосымша қарастыру қажет.

The emus form a distinct family, characterized by legs adapted for running. The total number of cassowary species described, based on minor differences in casque shape and color variations, formerly reached nine. Now, however, only three species are recognized, and most authorities only acknowledge few subspecies or none at all. The fossil record of casuariforms is interesting, but not very extensive. Regarding fossil species of Dromaius and Casuarius, see their genus pages. As with all ratites, there are several contested theories concerning their evolution and relationships. Some Australian fossils initially believed to be from emus were recognized to represent a distinct genus, Emuarius, which had a cassowary like skull and femur and an emu like lower leg and foot. In addition, the first fossils of mihirungs were initially believed to be from giant emus, but these birds were completely unrelated. It has been suggested that the South American genus Diogenornis was a casuariiform bird, instead of a member of the rheas, the current South American lineage of giant ground birds. If this were the case, not only would it extend the fossil range of this lineage to a wider region, but to a broader time span as well, since Diogenornis occurs in the late Paleocene and is among the earliest known ratites. In the late 19th century, a fossil casuariid (Hypselornis) was named from India based on a single toe bone, however it was later shown to belong to a crocodilian. An especially interesting question regarding this order is whether emus or cassowaries are the more primitive form, if either. Emus are generally assumed to retain more ancestral features, in part because of their more modest coloration, but this does not necessarily have to be the case. The casuariiform fossil record is ambiguous, and the present knowledge of their genome is insufficient for comprehensive analysis. Resolving the cladistic issues will require combination of all these approaches, with at least the additional consideration of plate tectonics.