Екінші дүниежүзілік соғыста жапон әскерлеріне мәжбүрлеген еңбекшілер
Rōmusha
Екінші дүниежүзілік соғыста Жапония әскері Индонезияда 4-10 млн адамды күштеп жұмыс істеуге мәжбүрлеген. "Rōmusha" – жалақысыз еңбекшілер, ауыр жағдайларға тап болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Rōmusha (労務者) a.k.a. “Japanese Corvée”, жапон тілінде "еңбекші" деген сөз. Ағылшын тілінде бұл термин көбінесе Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапон әскері үшін күштеп жұмыс істеуге мәжбүр болған жапондық емес адамдарды білдіреді. АҚШ Конгресс кітапханасының бағалауынша, Ява аралында 4 миллионнан 10 миллионға дейін адамды жапон әскері Голландтік Шығыс Индияны (қазіргі Индонезия) жапондықтар басып алған кезеңде жұмыс істеуге мәжбүрлеген. Олардың көптегені қатал жағдайларға тап болып, қайтыс болды немесе үйден алыс қалды. Дегенмен, бұл терминді жапондықтар да, одақтастар да нақты анықтаған жоқ. Кейде rōmusha-ның жалпы санына жалақысыз еңбекшілер (kinrōhōshi) және жапондықтармен одақтас индонезиялық ерікті әскер Pembela Tanah Air (PETA) сияқты қосымша күштер, сондай-ақ Индонезияның басқа аралдарына ерікті түрде көшіп келгендер де кіреді.
Rōmusha (労務者 ) a. k. a “Japanese Corvée”, is a Japanese language word for "laborer". In English, it usually refers to non Japanese who were forced to work for the Japanese military during World War II. The U. S. Library of Congress estimates that in Java, between 4 and 10 million rōmusha were forced to work by the Japanese military during the Japanese occupation of the Dutch East Indies (now Indonesia) during World War II, many of whom experienced harsh conditions and either died or were stranded far from home. However, the term was not defined precisely by either the Japanese or the Allies and estimates for the total numbers of rōmusha sometimes encompass both the unpaid laborers a. k. a kinrōhōshi, as well as native auxiliary forces, such as troops of the Japanese allied Indonesian volunteer army Pembela Tanah Air (PETA) and voluntary transmigrants to other islands in Indonesia.
Шолу
Ромушалар – Суматра, Индонезияның шығысы және Явада жұмылдырылған, еңбекақысыз тартылған жұмысшылар еді. Олардың шамамен 10 пайызы әйелдерден құралды. Дегенмен, Шигеру Сатоның бағалауынша, 270 000-ға жуық явандық жұмысшы Явадан тысқары жерлерге жіберілді, оның ішінде 60 000-ға жуығы Суматраға. Сатоның есебуынша, соғыс аяқталғаннан кейін голланд және британдықтар 135 000 адамды Яваға қайтарды (Суматрада табылғандарды қоспағанда). Қайтарылғандардан бөлек, жапондықтар капитуляциялағанға дейін де басқа жолдармен оралғандар болды. Сатоның мәліметінше, ромуша жұмысшыларының шамамен 15 пайызы қайтыс болды немесе шетелде қалып қойды.
The rōmusha were unpaid conscripted laborers, mobilized in Sumatra and eastern Indonesia as well as Java. Some ten percent were women. However, Shigeru Satō estimates that about 270,000 Javanese laborers were sent outside of Java, including around 60,000 in Sumatra. Satō estimates that 135,000 were repatriated to Java after the war by the Dutch and the British (not including those found in Sumatra). Apart from those repatriated, there were also those who returned by other means even before the Japanese capitulated. According to Satō, the proportion of rōmusha laborers who died or were stranded overseas amounts to about 15%.
Тарих
Голландияның Шығыс Индия колониялық дәуірінде жалақысыз еңбек кең таралған. Ромушаларға төленген жалақы инфляциямен бірге өспеді, сондықтан олар көбінесе жеткіліксіз тамақ, баспана және медициналық көмекпен қауіпті жағдайларда жұмыс істеуге мәжбүр болды. Жалпы, жапондықтар жұмысшыларға жаман қарады. Ромушалар көбінесе жеңіл жұмыс істейтін, ақысыз еңбектенген кинрохошилермен толықтырылды. Кинрохошилер тонаригуми деп аталатын аудандық бірлестіктер арқылы ромушалардан қысқа мерзімге шақырылды және теориялық тұрғыдан еріктілер болды, бірақ жапондықтардың ісіне адалдық таныту үшін "ерікті" болуға қатты әлеуметтік қысым көрсетілді. 1944 жылы Явадағы кинрохошилердің саны шамамен 200 000 адамды құрады. Бұдан өзге, 1944-1945 жылдары Явада шамамен 2,4 миллион адам аштықтан қайтыс болды. 1944 жылдан бастап ПЕТА мыңдаған ромушаларды әскери құрылыстар салуға, сондай-ақ одақтастардың блокадасы салдарынан Яваның өзін-өзі қамтамасыз етуіне көмектесетін экономикалық жобаларға жұмылдырды. Ромушалардың қатыгездік, аштық және аурудан болған өлім-жітім көрсеткіші одақтас әскерлерінің тұтқындарының өлім-жітім көрсеткішінен әлдеқайда жоғары болды.
The practice of unpaid corvée labor had been common during the colonial period of the Netherlands East Indies. Any wages paid to the rōmusha failed to keep pace with inflation, and they were often forced to work while exposed to hazardous conditions with inadequate food, shelter or medical care. The general Japanese treatment of laborers was poor. The rōmusha were supplemented by unpaid laborers, the kinrōhōshi, who performed mostly menial labour. The kinrōhōshi were recruited for a briefer duration than the rōmusha by means of neighborhood associations known as tonarigumi, and were theoretically volunteers, although considerable social coercion was applied to "volunteer" as a show of loyalty to the Japanese cause. During 1944, the number of kinrōhōshi in Java amounted approximately to 200,000 people. In addition to this, around 2.4 million people died in Java from famine during 1944–45. From 1944, the PETA also utilized thousands of rōmusha for the construction of military facilities, and for economic projects to help make Java more self sufficient due to Allied blockades. The death rate among rōmusha from atrocities, starvation, and disease was much greater than the death rate among Allied prisoners of war.