Кіріспе
Американдық заңгер және теолог (1931 жылы туған). Ол ең алдымен христиан апологетикасы саласындағы жазушы, лекция оқушы және қоғамдық пікірталасқа қатысушы ретіндегі маңызды еңбектерімен танымал. 1995 жылдан 2007 жылға дейін Англиядағы Бедфордшир университетінде заң және гуманитарлық ғылымдар профессоры болды; қазір Бедфордшир университетінің құрметті профессоры. Ол сонымен қатар Францияның Страсбург қаласындағы Халықаралық Апологетика, Евангелизм және Адам құқықтары академиясының директоры және теологиялық онлайн журнал «Global Journal of Classical Theology» редакторы болып табылады.
He is chiefly noted for his major contributions as a writer, lecturer, and public debater in the field of Christian apologetics. From 1995 to 2007 he was a Professor in Law and Humanities at the University of Bedfordshire, England; He remains Emeritus Professor at the University of Bedfordshire. He is also the director of the International Academy of Apologetics, Evangelism & Human Rights in Strasbourg, France, and is the editor of the theological online journal Global Journal of Classical Theology.
Отбасы
Монтгомеридің отбасы Ирландияның Антрим графтығынан шыққан. Оның ата-анасы Морис Уорвик Монтгомери (бөлшек сауда азық-түлік компаниясының иесі) және Харриет (Смит) Монтгомери болды. Оның бір әпкесі 2008 жылы қайтыс болды. Бірінші әйелі қайтыс болған, ол үш баласы бар (екі қызы және бір ұлы). 1988 жылы ол кәсіби арфашы Ланали де Кантқа үйленді, олармен асырап алынған ұлы және екі немересі бар; ол 2021 жылдың наурыз айында қайтыс болды. Монтгомери кейіннен 2022 жылдың ақпан айында Кэрол Грасина Моганға үйленді.
Білім
Монтгомери – философия, кітапхана ісі, теология және құқық салаларында 11 академиялық дәрежесі бар ерекше ғалым. Оның дәрежелері: Корнелл университетінен (Phi Beta Kappa) философиядан А.В. (ерекше дипломмен), Калифорния университетінен (Беркли) B.L.S. және M.A., Виттенберг университетінен (Спрингфилд, Огайо) B.D. және S.T.M., Ла Салл кеңейтілген университетінен LL.B., Эссекс университетінен (Англия) құқық бойынша M.Phil., Чикаго университетінен Ph.D., Страсбург университетінен Th.D. (Университет докторы), Кардиф университетінен канондық құқық бойынша LLM және LLD. Сонымен қатар, ол 1999 жылы Мәскеудегі Дін және құқық институтымен марапатталған құрметті докторлық дәрежесіне ие.
Мансап
Монтгомери 1949 жылы Корнелл университетінде классика және философия мамандығы бойынша студент кезінде христиан дініне келді. Бітіргеннен кейін Монтгомери Калифорния университеті арқылы кітапханашы мамандығын оқыды, содан кейін теологиядан екі диплом алып, лютеран дін қызметкері болып тағайындалды. Оның кітапхана ғылымы бойынша магистрлік диссертациясы Калифорния университетінде «Еуропа кітапханаларының XVII ғасырдағы бейнесі» деген атпен жарияланды. 1959–60 жылдары Чикаго университетінің теология факультетінде теология мектебінің кітапханасында бас кітапханашы болып жұмыс істеді, сонымен бірге библиографиялық тарих бойынша докторлық зерттеулер жүргізді. Кейін ол Канададағы Уилфрид Лориер университетінің тарих кафедрасының меңгерушісі болды. Оның Евангелия жазбаларының тарихи сенімділігін қорғаудағы алғашқы апологетикалық лекцияларының бір бөлігі Британдық Колумбия университетінде оқылды және лекциялар кейіннен оның «Тарих және христиандық» кітабында жарияланды. Канада Кеңесінің аға ғылыми-зерттеу стипендиясын алғаннан кейін Монтгомери Францияның Страсбург университетінде теология бойынша докторлық білімін жалғастырды. Оның докторлық диссертациясы лютеран пасторы Иоганн Валентин Андреаедың өмірі мен мансабы және оның розенкрейцерлікпен байланысы туралы болды, кейіннен «Крест және Қызу» деп жарияланды. Монтгомери осы еңбегін өзінің ең маңызды ғылыми жұмысы деп санайды. 1964 жылы докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін Монтгомери Иллинойс штатының Дирфилд қаласындағы Тринити евангелистік діни мектебінде шіркеу тарихының профессоры болып жұмыс істеді (1964–1974). 1960 жылдары ол протестант евангелистерінің маңызды өкілі ретінде танылып, «Христианство бүгін» журналында тұрақты тілші ретінде жазды (1965–1983). Ол өзінің деноминациясының теологиялық дауларына, Миссури лютеран шіркеуінің Киелі кітаптың қатесіздігі және жоғары сын туралы мәселелеріне қатысты. Киелі үйдің кең аумағында ол Құдайдың өлімі туралы теологияға қарсы жазды және оның жақтаушысы Томас Дж. Дж. Алтизермен 1967 жылы Чикаго университетінде жария түрде пікір алмасты. Ол сондай-ақ Карл Барт, Пол Тиллих және Рудольф Бультманды сынады. Либералды христиандыққа және радикалды теологияларға қарсылығын «Лютерандық теологиядағы дағдарыс», «Христиандық теологияның өзіне қарсы қатысуы» және «Құдайдың қатесіз сөзі» сияқты еңбектерінде жинақтады. Оның христиан дінін қорғаушы ретіндегі рөлі американдық атеист Мадлен Мюррей О'Хейрмен (1967), ситуациялық этикашы Джозеф Флетчермен (1971), австралиялық атеист Марк Пламмермен (1986), гуманист Джордж А. Уэллспен (1993) және Иса семинарының ғалымы Герд Людеманмен пікір алмасуға әкелді. Монтгомери 1965 жылдан бері Миссури лютеран шіркеуінде дін қызметкері болып жұмыс істейді. 1970 жылдары Монтгомери христиандық негіздерді құқық іліміне қайта енгізу және құқықтық теория мен дәлелдеу доктриналарынан алынған түсініктерді христиандық дәлелдік апологетиканы дамыту үшін пайдалану мақсатымен заң саласында білім алуды бастады. Осы мақсатта Монтгомери 1980 жылы Калифорнияда Симон Гринлиф заң мектебін құрды, ол қазір Тринити халықаралық университетінің заң мектебі болып табылады. Монтгомери 1980 жылдан 1989 жылға дейін деканы және профессоры болып жұмыс істеді. Монтгомери 1981 және 1987 жылдар аралығында жеті томдық «The Simon Greenleaf Law Review» журналының редакторы болды. Монтгомери 1989 жылы деканы және профессоры лауазымынан қақтығысқа толы жағдайда кетті. Сол жылы Монтгомери мен Майкл Ричард Смайт Калифорниядағы Ирвин қаласында Теология және құқық институтын құрды, ол 1995 жылы Францияның Страсбург қаласындағы қазіргі Халықаралық апологетика және адам құқықтары академиясына айналды. 1991 жылы Монтгомери Лондонға көшті, онда ол заңгер болды, апологетика туралы көп жазды, халықаралық діни еркіндікті қорғады және Бедфордшир университетінде сабақ берді. 2009 жылы Монтгомери француз адвокаттық емтихандарын тапсырып, Париж адвокаты болды; ол Париждегі Noual Hadjaje Duval заң фирмасының мүшесі. Монтгомеридің апологетикалық еңбегі негізінен Мәсіхтің құдайлық екенін қайта тірілудің тарихи және заңды дәлелдерін бағалау арқылы дәлелдеуге бағытталған. Бұл еңбектің көп бөлігі Джош Макдауэлл, Дон Стюарт, Фрэнсис Дж. Беквит, Росс Клиффорд, Терри Мите, Гэри Хабермас, Крейг Партон, Род Розенблатт, Лорен Уилкинсон, Керри МакРобертс және Эллиот Миллер сияқты танымал апологеттерге әсер етті. Ол тарихи философияның ерекше христиандық философиясын өзінің «Өткеннің пішіні» және «Тарих қайда барады?» кітаптарында ұсынады. Монтгомери екі жыл бойы Нойдың кемесіне қатысты дәлелдерді зерттеді. Оның ізденісі екі мың жылдық есептер, көріністер және талаптар арқылы жүрді, сондай-ақ Арарат тауына екі рет көтерілді: 1970 жылдың тамызында Оң беткейге және 1971 жылдың жазында Солтүстік беткейге. Деректерді жинау және шындықты ойдан айыру әрекеті оның «Нойдың кемесін іздеу» еңбегін тудырды. Кіріспесінде ол тек фактілерді ұсынатынын және оқырмандардың өз қорытындыларын жасауын қамтамасыз ететінін жазады. Ол осы тақырыпта түсірілген екі деректі фильмге ғалым ретінде қатысты: «Нойдың кемесі және Жаратылыс су тасқыны» (1977) және «Нойдың кемесін іздеу» (1976). Монтгомеридің оккультизмге деген қызығушылығы оның ерте розенкрейцерлік туралы зерттеулеріне («Крест және Қызу»), демондық құбылыстар («Джин құмарлығы») және рухани шындықты іздеу ретінде оккультизмнің талдаулық қарастыруларына («Билік иелері») әкелді. 1980 жылдары ол Калифорниядағы жексенбі кешкі радио хабаршысы болып сегіз жыл жұмыс істеді, ал 1988 жылдан 1992 жылға дейін «Христиандық сотта» телеарнасының жүргізушісі болды. Заң мансабында Монтгомери заңды оқытудан басқа, Калифорнияда заң практикасымен айналысты, Англияда баристер ретінде қабылданды, Францияда лицензия алды, Кардифф университетінде канондық құқықтан жоғары дәрежелер алды және Страсбургтағы Халықаралық адам құқықтары институтының оқу жетекшісі қызметін атқарды (1979–81). Ол крионика, шешек клеткалық зерттеулер, эвтаназия, аборт және ажырысу сияқты құқықтық моральдық мәселелер туралы жазды, сондай-ақ халықаралық адам құқықтары және құқықта трансценденталды перспективаны қорғады. Ол 1986 жылы Афинадағы Грекияның апелляциялық сотында және 1997 және 2001 жылдары Страсбургтағы Еуропалық адам құқықтары сотында діни еркіндікке қатысты істерде сәтті өкілдік етті.
Әдеби шығармашылық
Монтгомери 235-тен астам еңбектің авторы, оның ішінде жүзден астам ғылыми журнал мақалалары және сегіз тілде жазылған елуден астам кітап бар. Ол өзінің "Tractatus Logico Theologicus" еңбегін өзінің теологиясы мен апологетикалық әдістемесінің ең толық тұжырымы деп есептейді. Оның мақалалары мен эсселері "Bibliotheca Sacra", "Christian Century", "Concordia Theological Quarterly", "Ecclesiastical Law Journal", "Eternity", "Fides et Historia", "Interpretation", "Journal of the American Scientific Affiliation", "Journal of the Evangelical Theological Society", "Law and Justice", "Library Quarterly", "Modern Reformation", "Muslim World", "New Oxford Review", "Religion in Life", "Religious Education" және "Simon Greenleaf Law Review" сияқты мерзімдік басылымдарда жарияланған.