Кіріспе

1945 жылы Энтони Маннның түсірген фильмі

"Ұлы Фламарион" – 1945 жылы түсірілген американдық нуар детективтік фильмі. Режиссері – Энтони Манн, басты рөлдерде Эрих фон Строхайм мен Мэри Бет Хьюз. Көптеген нуар фильмдері сияқты, бұл фильм де естеліктер арқылы баяндалады. Фильмді Republic Pictures студиясы жасаған. Қазір бұл фильм авторлық құқығынан босатылған.

Сюжет

Фильм 1936 жылы Мехико қаласындағы кабареде болған кісі өлтіруден басталады; оқ атылады, бірақ әйел құрбанның денесі (Конни) мойнынан қысылып өлтірілген. Полиция әйелдің күйеуін ұстап, оны қылмыстың күдіктісі деп санайды. Бірақ Фламарион, өзіне оқ тиген адам, нақты кісі өлтіруші екенін және Конниді не үшін өлтіргенін сахна шеберіне естелік арқылы түсіндіреді. Ұлы Фламарион (Эрих фон Строхайм) – мақтаншыл, достары жоқ, әйелдерді жек көретін, шебер мерген. Ол өзінің әйгілі оқ ату өнерін водевиль сахнасында көрсетеді. Оның қойылымында әдемі ассистенті Конни (Мэри Бет Хьюз) және оның мас күйеуі Ал (Дэн Дюрия), Фламарионның тағы бір ассистенті болады. Фламарион фильмдегі әйел-фаталь Конниге ғашық болады және ол оны күйеуін өлтіруге жетелейді. Алдыңғы оқиғадан кейін Конни Фламарионды үйлену үшін үш ай күтуге көндіреді де, Миннесота штатындағы Хиббинг қаласына қашып кетеді. Осы уақытта Конни тағы бір артист, Эддимен (Стивен Барклей) қарым-қатынас бастайды. Үш ай өткен соң, Фламарион белгіленген кездесу орнына келмегендіктен, арақ ішуге және құмар ойындарына беріледі. Соңында Фламарион Конниді табады, ол оны ешқашан сүймегенін және күйеуінен құтылу үшін пайдаланғанын мойындайды.

Өндіріс

Манн: "Вон Строгейм, тіпті айтуға қиын болды. Ол актер емес, ерекше тұлға еді. Ол фильмде жақсы көрінетін. Бірақ ол керемет режиссер еді. Бір нәрсені ешқашан ұмытпаймын. Ол: "Тони, сен ұлы режиссер болғың келе ме? Менің моноклім арқылы бүкіл Ұлы Фламарионды түсір!" деді. Мен: "Бұл керемет идея, бірақ менде бар болғаны 150 000 доллар мен он төрт күн бар" дедім. Мен: "Бұл қызықты идея болуы мүмкін, бірақ оны жасауға сені жібермеймін" дедім. Ол мені ақылдан шығарды. Ол гений еді. Мен гений емеспін, мен жұмыс істейтін адаммын. Генийлер кейде өте бақытсыз, тіпті бір тиын да болмай өмір сүреді. Эрих пен Престон Стерджеспен де осылай болды."