Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық математик
American mathematician
Абрахам Хаскел Тауб (/t//ɔː//b/; 1911 жылдың 1 ақпаны – 1999 жылдың 9 тамызы) – жалпы салыстырмалылық теориясының, сондай-ақ дифференциалдық геометрия және дифференциалдық теңдеулердің бастапқы дамуына маңызды үлес қосқан көрнекті американдық математик және физик.
Abraham Haskel Taub (/t//ɔː//b/; February 1, 1911 – August 9, 1999) was a distinguished American mathematician and physicist who made important contributions to the early development of general relativity, as well as differential geometry and differential equations.
Жұмыс
Тауб 1931 жылы Чикаго университетінің математика және физика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Ол 1935 жылы Принстон университетінде докторлық дәрежесін алды, оның ғылыми жетекшісі белгілі релятивист Говард П. Робертсон болды. Принстонда Тауб Валкер Блекни және Джон фон Нейманмен бірге Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде терминалдық баллистика және соққы толқындары саласында жұмыс істеді, сондай-ақ Освальд Вебленнің ықпалында болды. Докторантурадан кейінгі бір жылдық тағылымдамадан кейін Тауб Сиэтлдегі Вашингтон университетінде доцент болып жұмыс істеді. 1948 жылы релятивистік соққы толқындарына арналған мақаласында Тауб соққы арқылы Ранкин-Хугониоттың секіру шарттарының релятивистік жалпылануын енгізді, ол қазір Тауб адиабаты деп аталады. Ол сондай-ақ жалпы салыстырмалылық теориясында Тауб-NUT кеңістігін енгізді. 1948 жылы Абе Тауб фон Нейманның жоспарлары негізінде компьютер құрастыру жобасымен байланысты бас математик ретінде Иллинойс университетіне келді. ORDVAC деп аталған компьютер 1952 жылы аяқталып, Абердин сынақ алаңына жеткізілді. Іллинойс штатында компьютердің екінші данасы – ILLIAC I қалды, ол бірнеше басқа компьютерлердің прототипі болды. Тауб 1961 жылдан 1964 жылға дейін Иллинойс штатындағы Цифрлік компьютерлік зертхананың басшысы болды, содан кейін ол Калифорния университетіне, Берклиге Компьютерлік орталықтың директоры (1964–68) ретінде, математика факультетінде бірлескен қызметке тағайындалып көшті. 1967 жылдан 1978 жылға дейін математика профессоры болды, содан кейін ол профессор-эмеритус болып зейнеткерлікке шықты.
Taub graduated in 1931 with a bachelor's degree in mathematics and physics from the University of Chicago. He earned his doctorate at Princeton University in 1935, under the direction of the prominent relativist Howard P. Robertson. At Princeton, Taub collaborated with Walker Bleakney and John von Neumann on terminal ballistics and shock waves during WWII, and was also influenced by Oswald Veblen. After a postdoctoral year at the Institute for Advanced Study, Taub became an assistant professor at the University of Washington in Seattle. In a 1948 paper dealing with relativistic shock waves, Taub introduced a relativistic generalization of the Rankine Hugoniot jump conditions across a shock, which is now known as the Taub Adiabat. He also introduced the Taub–NUT space in general relativity. In 1948, Abe Taub went to the University of Illinois as the chief mathematician associated with a project to build a computer based on von Neumann's plans. The computer, called ORDVAC, was completed in 1952 and delivered to the Aberdeen Proving Ground. A second copy of the computer, ILLIAC I, remained at Illinois and was the prototype for several other computers. Taub was head of the Digital Computer Laboratory at Illinois from 1961 until 1964, when he moved to the University of California, Berkeley, as director of the Computer Center (1964–68) with a joint appointment in the department of mathematics. He was a full time professor of mathematics from 1967 to 1978, when he retired as professor emeritus.