Кіріспе
Түстік Эссекс полкі, кейін Уэльс принцінің өз еріктілері, - Бернард Корнуэллдың Шарп романдары сериясында жасалған британ армиясының ойдан шығарылған желілік жаяу әскер полкі.
The South Essex Regiment, later the Prince of Wales' Own Volunteers, is a fictional infantry line regiment in the British Army that was created by Bernard Cornwell in the Sharpe novel series.
Шығармалық тарих
Полк алғаш рет 1809 жылы өткен "Шарптың бүркіті" (1981) романында, полковник сэр Генри Симмерсонның жетекшілігінде пайда болады. Симмерсон полк құруға өз қаражатын жұмсаған. Тарихшы Марк Адкиннің айтуынша, 1809 жылдың соңында Британ армиясында 103 жаяу полк болған (ең кішісі – 103-ші), ал Оңтүстік Эссекс полкі 102-ші болар еді, бірақ ол ресми сандық атау алған жоқ. Бұл, мүмкін, полк бастапқыда негізінен милиция сарбаздарынан құралғандықтан, немесе ұятқа қалғандықтан және құрылғаннан кейін көп ұзамай бөлімдер батальоны ретінде қайта тағайындалғандықтан, немесе құрылғаннан кейін тоғыз жыл өткен соң таратылғандықтан болған (тарихи деректер бойынша, Жаңа Оңтүстік Уэльс корпусы 102-ші жаяу полк деп аталған). Шарп пен оның 95-ші атқыштардан құралған шағын тобы өткен жылы сэр Джон Мурдың шегінуі кезінде өз полкінен бөлініп қалғаннан кейін Оңтүстік Эссекске қосылады, ал полк Англияға қайтарылады. Шарп Симмерсонның сарбаздарға қатыгездікпен қарауына наразылық білдіріп, қақтығысады және батальонның Жеңіл ротасына мылтық дағдыларын жақсартуды үйрету арқылы Симмерсонды ұятқа қалдырады. Француздық Испаниядағы Вальделакасадағы көпірді жоюға бағытталған міндетте Оңтүстік Эссекс Симмерсонның дұрыс емес шешімдері салдарынан көптеген қаза тапқандықтан және Корольдік туын жоғалтқандықтан абыройсыз жағдайға түседі, бірақ Шарп полк туын қайтаруға жетеді. Симмерсон апатты Шарптың мойнына жүктеуге тырысады, бірақ генерал Уэлсли оны Оңтүстік Эссекске бөлімдер батальоны ретінде тағайындап, Шарпты Жеңіл ротаның капитаны етіп жоғарылатып, сөгіс жасайды. Талавера шайқасында Симмерсон француздардың шабуылын көріп, қорқып, Оңтүстік Эссекске соғыс желісінен шегінуге бұйрық береді, нәтижесінде Уэлсли оны қолбасшылықтан босатып, оның орнына Шарптың ескі досы, подполковник Уильям Лоуфордты тағайындайды. Шайқас кезінде Шарп пен сержант Харпер француз императорлық бүркітін трофей ретінде тартып алады, бұл полк абыройын қайтаруға көмектеседі (тарихи деректер бойынша, британдықтардың алғашқы императорлық бүркітін тартып алуы 1811 жылы Барроза шайқасында болған, бұл "Шарптың ашуы" романында баяндалған). Бұл бүркіт кейіннен полк туы мен жакет белгілерінде бейнеленеді. Оңтүстік Эссекс жарты аралдық науқан бойына Шарптың басшылығындағы Жеңіл ротасымен бірге қызмет ете береді, онда оның қалған атқыштары да бар. Лоуфорд 1812 жылы Сиудад Родригоға шабуыл кезінде жараланғаннан кейін, оның орнына Саламанкадан тыс жерде опасыз француз офицерінің шабуылына ұшыраған және қаза тапқан полковник Брайан Уиндхэм тағайындалады. "Шарптың полкі" романында Оңтүстік Эссекске жаңадан келген сарбаздар жетіспегендіктен таратылу қаупі туады. Шарп пен Харпер Англияға оралып, Симмерсонның Оңтүстік Эссекстің екінші (жалдама) батальонын бірінші батальонның абыройын пайдаланып, жаңа сарбаздарды тарту үшін, содан кейін оларды бірінші батальонның шығындарын толтырмай, басқа полктерге сататынын біледі. Симмерсонға қарсы ресми шаралар қабылдай алмай, Шарп екінші батальонға қолбасшылық етеді және оны Лондонға алып келіп, оны Уэльс принці еріктілері деп атап, принц регенттің әскери құлшынысын пайдаланады, ол Шарптың батальонды Еуропаға алып кетуін қуана қолдайды (іс жүзінде Оңтүстік Ланкашир полкі "Уэльс принці еріктілері" деп танылады). Шарп екінші батальонның номиналды қолбасшысын, полковник Бартоломью Гирдудты полктің жалпы қолбасшылығына тағайындайды, сонымен бірге қатардағы сарбаздардың адалдығы тек Шарпқа ғана екенін анықтайды. Гирдуд Нивель шайқасында жүйке бұзылысынан зардап шегеді, ал Оңтүстік Эссекс полкі британдық армияның француз аумағына басып кіруіне қосылады. Тулуза шайқасынан кейін және Наполеонның тақтан басқанынан кейін Шарп полктен кетеді және өзінің француз сүйіктісі Люсиль Кастиномен Нормандияға қоныстанды. Уэльс принці еріктілері Ватерлоо шайқасына қатысты, оның қолбасшысы подполковник Джозеф Форд. Кватр-Бра шайқасында полк француз атты әскерінің шабуылынан дерлік құрылысқа ұшырады. Император гвардиясының шабуылы кезінде Фордтың жүйкесі кетеді, ал Шарп полктің ыдырауына жол бермеу үшін қолбасшылыққа өтеді және солдаттарға полктің бастапқы атымен, Оңтүстік Эссекспен жүгінеді. Француз армиясы ыдырағаннан кейін Лорд Веллингтон Шарпты полк басшылығына бекітеді және оған британдықтардың жалпы алға жылжуына қосылуға бұйрық береді. Ватерлоодан кейін, "Шарптың қастандығы" романында полк британдық тұтқындарды Хам замкісінен құтқаруға тағайындалады. Кейін Парижге полк 3 прус компаниясымен бірге жүзімдікте жасырынған француз батальонына шабуыл жасайды. Одан кейін Шарп зейнетке шығады, ал майор Питер Д’Алемборд қолбасшылыққа өтеді. Адкиннің айтуынша, полк 1817 жылы таратылды, оның көптеген сарбаздары бейбіт өмірге оралды, ал қалғандары 9-шы жаяу полкіне (Корольдік Норфолк полкі) немесе 44-ші (Шығыс Эссекс) жаяу полкіне ауыстырылды. Соңғысы Кардуэлл реформалары бойынша 56-шы полкпен бірігіп, Эссекс полкіне айналды. (құрылған) Оңтүстік Эссекс пен (тарихи) Шығыс Эссекс полктерінің арасында бірнеше ұқсастықтар бар: екеуі де француз императорлық бүркітін тартып алды, екеуінің де пальтосы сары түсті, және олар графтық атауды бөліседі.