Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оук-стрит көпірі – Метро Ванкуверде Фрейзер өзенінің солтүстік саласы, «Канада желісі» және бірнеше жолдар үстінен салынып өткен көпір.
The Oak Street Bridge is a crossing over the north arm of the Fraser River, the Canada Line, and several roads, in Metro Vancouver.
Жол ақысы
Премьер-министр 25 центтік жол төлемақысы Оук және Морей көшелеріндегі көпірлердің құрылыс шығындарын жабу үшін 12,5 жыл сақталатынын мәлімдеді. Бір аптадан кейін ол бұл мерзімді екі жылға қысқартты, бірақ бұл уәдесі орындалмады. Бастапқыда жол төлемақысынан құтылу үшін көпшілік көлік Фрейзер көшесіндегі көпір арқылы жүрді, бұл үлкен кептелістерге әкеп соқты, ал Оук-Сент көпірі аз пайдаланылды. Теңіз аралы жолында және көпірден оңтүстікке қарайғы тас жолда жол төлемақысын қабылдау орындары болды. Ашылғанда Деас туннелінің жол төлемақысы 50 цент болды, ал туннель/көпірдің біріктірілген билеті 60 цент тұрды. Дегенмен, апталық билеттер үлкен үнемдеуге мүмкіндік берді. Әр өтпелі жерде қолданылатын 24 билеттен тұратын кітапша 1,25 долларға сатылды, ал 1960 жылдың маусымынан бастап 20 билеттік кітапшаның бағасы 1 долларға төмендетілді. Премьер-министр 1964 жылдың 1 сәуірінде барлық тас жолдардағы жол төлемақысы алынып тасталатынын жариялады, бірақ ол бұрынғы күні, кешкі сағат 7:30-да жойылды. Туннельге есімі берілген Джордж Масси, жол төлемақысына қарсы белсенді күрескен адам, сол күні кешке көпірдегі соңғы төлемақыны төледі. Жол төлемақысын қабылдау орындары алынып тасталды, соның салдарынан жолдың ені тарылды. Кейін Кокихалла тас жолында штатты жол төлемақысы қабылдау будкалары (1986–2008 жж.) болды, ал жаңа Алтын құлақ (2009–2017 жж.) және Порт-Манн (2012–2017 жж.) көпірлерінде электрондық жол төлемақысы жүзеге асырылды.
The premier announced that the 25 cent toll would remain for 12½ years to cover construction costs for both the Oak St. and Moray bridges. A week later, he revised this to two years, a promise not fulfilled. Initially, to avoid tolls, most traffic used the Fraser Street Bridge, causing massive congestion, leaving Oak St. Bridge underused. Toll plazas existed on Sea Island Way and on the highway south off the bridge. On opening, the Deas Tunnel toll was 50 cents, but a combined tunnel/bridge ticket was 60 cents. However, weekly tickets offered huge savings. A book of 24 tickets usable at each crossing cost $1.25, amended to $1 for 20 tickets from June 1960. The premier announced that tolls would be lifted from all highways on April 1, 1964, but were removed at 7:30 pm the previous evening. George Massey, after whom the tunnel was renamed, and an outspoken opponent of the tolls, paid the final toll at the bridge that evening. The toll booths were removed, and the roadway narrowed accordingly. Later, the Coquihalla Highway had staffed toll booths (1986–2008), and electronic tolling operated on the new Golden Ears (2009–2017), and Port Mann (2012–2017) bridges.
Техникалық қызмет көрсету, жаңартулар және оқиғалар
1959 жылы 27 қарашада таңертеңгі сағаттардағы қозғалыс кезінде, тығыз тұман мен жолдың мұздануы салдарынан 150 көлікке зақым келдірген бірнеше соқтығысу орын алды. Ең ірісі 35 көліктен, екіншісі 23 көліктен және үшіншісі 18 көліктен тұрды. Жеті адам ауруханаға жатты. 1964 жылы инсульт алған жүргізуші оңтүстік жағынан құлап кетті. Апаттан алған жеңіл жарақаттарынан кейін ауруханада көз жұмды. Оук-Сент-Бридж/Хайвэй 99 және Бриджпорт-Рд./Си-Айленд-Вей қиылысы 1969-70 және 2001 жылдары жаңартылды. 1973-1974 жылдары көпір палубасының кеңейтімдік тігеулеріне ауқымды жұмыстар жасалса да, олар 1976-1978 жылдары қайта жаңартылып, палуба жаңадан асфальтталды. 1980-81 жылдары негізгі тіректерді қорғау жүйесі орнатылды. Оңтүстік жаққа апаратын бетон арқалықтары топырақтың сұйықтануы кезіндегі қозғалыстардан құлау қаупіне ұшырады. Аз арматураланған арқалықтарды нығайту үшін мүмкін болатын композиттердің ең икемдісі саналатын шыны талшықты полимерлік қаптамалар таңдалды. Төрт жеке келісімшарт бойынша жүзеге асырылған сейсмикалық нығайту жұмыстары 2002 жылы аяқталды.
During the morning rush hour of November 27, 1959, heavy fog and road ice caused pileups that damaged 150 cars. The largest involved 35 cars, the next 23 and the third 18. Seven people went to hospital. In 1964, a driver, who suffered stroke, plunged off the south end. Sustaining minor injuries from the accident, he died in hospital. The Oak St. Bridge/Highway 99 interchange with Bridgeport Rd./Sea Island Way was modified in 1969–70, and 2001. Despite extensive work on the bridge deck expansion joints in 1973–74, they were rebuilt during 1976–78, and the deck repaved. In 1980–81, major pier protection system was installed. The cast in place concrete girders of the southern approach were vulnerable to collapse from movements during soil liquefaction. To strengthen the under reinforced girders, glass fibre reinforced polymer wraps, the most flexible of possible composites, were chosen. Installed over four separate contracts, the seismic retrofit was completed in 2002.
Көршілікті қайта дамыту
Көпір ашылғаннан кейін Гудзон және Марин-Драйвтегі 50-ден астам дүкен іскерлікті жоғалтып жабылды. Ескі үйлердің орнына төмен қабатты, штукатурлы пәтерлер салынды. Артур Лэйн көпірі ашылғаннан кейін Гранвилл көшесі коммерциялық орталық ретінде дамыды. Оак-Сент көпірінің оңтүстік жағында 1960 жылы тас жол торабындағы алғашқы қонақ үйдің құрылысы басталды. 1962 жылы ашылған 62 бөлмелі қонақ үй, бастапқыда Дельпорт қонақ үйі, кейін Аэропорт қонақ үйі деп аталды, Delta Hotels желісінің бастауы болды. 1971 жылы басталып, келесі жылы ашылған 14 қабатты мұнара Ричмондтағы ең биік ғимарат еді. Жобаға 144 жаңа люкс қосылды, сондай-ақ бар нысандарды жаңарту және кеңейту жұмыстары жүргізілді. Бұл үй қазір Sandman Signature Hotel деп танылады. Жақын маңда салынған басқа қонақ үйлер мен олардың қазіргі брендтері: Abercorn Inn (1981), Travelodge Hotel (1984), Accent Inn (1988) және Sandman Hotel Airport (1999). Оңтүстік жаққа келетін жолдың шығыс жағындағы тазаланған жерде екі орта биіктіктегі кеңсе ғимараты мен екі қонақ үй салынуда. Courtyard by Marriott және Residence Inn by Marriott брендті қонақ үйлері 201 бөлме ұсынады.
After the bridge opened, more than 50 stores at Hudson and Marine Drive closed from lost business. Low rise stucco apartments replaced older houses. Once the Arthur Laing Bridge opened, Granville Street developed as the commercial centre. At the south end of the Oak St. Bridge, construction started in 1960 on the first hotel at the highway interchange. Opening in 1962, the 62 room motor inn, initially called Delport Inn, then Airport Inn, was the birth of the Delta Hotels chain. Construction beginning in 1971, the 14 storey tower that opened the next year was the tallest building in Richmond. The project added 144 new suites, and included renovating and expanding the existing amenities. The property is now branded the Sandman Signature Hotel. Other hotels built in the immediate vicinity, and their current branding, are the Abercorn Inn (1981), Travelodge Hotel (1984), Accent Inn (1988), and Sandman Hotel Airport (1999). On cleared land hugging the east side of the southern approach, two midrise office buildings and two hotels are under construction. The Courtyard by Marriott and Residence Inn by Marriott brand hotels will provide 201 rooms.