Деметриос Христодулу: Грек математигі мен физигінің ғылыми еңбектері
Demetrios Christodoulou
Деметриос Христодулу – грек математигі және физигі, гравитация теориясындағы маңызды тұрақтандыру тұжырымымен танымал. MacArthur стипендиясының иегері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грекиялық математик және физик
Greek mathematician and physicist
Деметриос Христодулу (Δημήτριος Χριστοδούλου; 19 қазан 1951 жылы туған) – грек математигі және физигі, ол Сержиу Клайнерманмен бірге арнайы салыстырмалылықтың Минковский кеңістік-уақытының сызықтық емес тұрақтылығын жалпы салыстырмалылық теориясы шеңберінде дәлелдегенімен әйгілі болды. Христодулу 1993 жылы MacArthur стипендиясын алған.
Demetrios Christodoulou (Δημήτριος Χριστοδούλου; born 19 October 1951) is a Greek mathematician and physicist, who first became well known for his proof, together with Sergiu Klainerman, of the nonlinear stability of the Minkowski spacetime of special relativity in the framework of general relativity. Christodoulou is a 1993 MacArthur Fellow.
Ерте өмір
Кристиодулу Афинада дүниеге келді және 1971 жылы Джон Арчибальд Уилердің жетекшілігімен Принстон университетінен физика ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Калтех, CERN және Макс Планк физика институтындағы уақытша қызметтен кейін ол математика профессоры болды, бірінші Сиракуза университетінде, содан кейін Курант институтында және Принстон университетінде, ал Швейцариядағы Цюрихтегі ЭТХ-да математика және физика профессоры болып соңғы лауазымын атқарды. Ол Клайнерманмен бірлесіп жазған еңбегінде олардың тұрақтылық нәтижесін дәлелдеу толыққанды сипатталған. Сол жылы ол Макартур стипендиясын иеленді. 1991 жылы ол гравитациялық толқын детекторының сынақ массалары гравитациялық толқынның өтуінен кейін өзгеріске ұшырайтынын көрсететін мақала жариялады, бұл эффект "сызықтық емес жад эффектісі" деп аталды. 1987–1999 жылдары ол сфералық симметриялы, өзін-өзі гравитациялық тартымға ұшырататын скалярлық өрістің гравитациялық құлауы және қара тесіктердің пайда болуы, сондай-ақ олармен байланысты кеңістік-уақыт сингүлярлықтары туралы бірнеше мақала жариялады. Ол сонымен қатар қара тесік ішінде жасырылмаған сингүлярлықтардың да болатынын көрсетті. Бірақ ол мұндай "жаланаш сингүлярлықтардың" тұрақсыз екенін дәлелдеді. 2000 жылы Кристиодулу вариациялық принциптен (немесе "әрекет принципінен") туындайтын бөлшектік дифференциалдық теңдеулердің жалпы жүйелері туралы кітап жариялады. 2007 жылы ол үш өлшемді сұйықтықтардағы соққы толқындарының қалыптасуы туралы кітап шығарды. 2009 жылы ол тұрақтылық нәтижесін толықтыратын нәтижені дәлелдеген кітап жариялады. Яғни, жеткілікті күшті гравитациялық толқындар ағыны қара тесіктің пайда болуына әкеледі. 2019 жылы ол жеке бастапқы шарттары бар еркін шекаралық мәселені зерттеу арқылы соққы толқындарының қалыптасу нүктесінен кейінгі дамуын қарастыратын кітап жариялады.
Christodoulou was born in Athens and received his doctorate in physics from Princeton University in 1971 under the direction of John Archibald Wheeler. After temporary positions at Caltech, CERN, and the Max Planck Institute for Physics, he became professor of mathematics, first at Syracuse University, then at the Courant Institute, and at Princeton University, before taking up his last position as professor of mathematics and physics at the ETH Zurich in Switzerland. coauthored with Klainerman in which their proof of the stability result is laid out in detail. In that year, he was named a MacArthur Fellow. In 1991, he published a paper which shows that the test masses of a gravitational wave detector suffer permanent relative displacements after the passage of a gravitational wave train, an effect which has been named "nonlinear memory effect". In the period 1987–1999 he published a series of papers on the gravitational collapse of a spherically symmetric self gravitating scalar field and the formation of black holes and associated spacetime singularities. He also showed that, contrary to what had been expected, singularities which are not hidden in a black hole also occur. However, he then showed that such "naked singularities" are unstable. In 2000, Christodoulou published a book on general systems of partial differential equations deriving from a variational principle (or "action principle"). In 2007, he published a book on the formation of shock waves in 3 dimensional fluids. In 2009 he published a book where a result which complements the stability result is proved. Namely, that a sufficiently strong flux of incoming gravitational waves leads to the formation of a black hole. In 2019 he published a book which addresses the development of shocks past the point of formation by studying a
free boundary problem with singular initial conditions.
Марапаттар
Кристиодулу Америка математикалық қоғамының беделді сыйлығы – Бохер мемориалдық сыйлығының иегері. Бохер сыйлығының мақтау қағазында оның сфералық симметриялық скалярлық өрістегі жұмысы, сондай-ақ Минковский кеңістік-уақытының тұрақтылығы жөніндегі еңбегі айтылады. 2008 жылы ол гравитация саласындағы Томала сыйлығымен марапатталды. 2011 жылы ол Ричард С. Гамильтонмен бірге «Лоренц және Риман геометриясындағы сызықтық емес дербес дифференциалдық теңдеулердегі жоғары инновациялық еңбектері және олардың жалпы салыстырмалылық теориясы мен топологияға қолданылуы» үшін математикалық ғылымдар саласындағы Шоу сыйлығын жеңіп алды. Кристодулуға арналған мақтау қағазында гравитациялық толқындардың әсерінен қара тесіктердің қалыптасуы жөніндегі жұмысы, сондай-ақ сфералық симметриялық өзін-өзі гравитациялайтын скалярлық өріс туралы және Клайнерманмен бірлескен Минковский кеңістік-уақытының тұрақтылығы жөніндегі оның бұрынғы жұмыстары еске алынады. Кристиодулу – Америка өнер және ғылым академиясының және АҚШ Ұлттық ғылым академиясының мүшесі. 2012 жылы ол Америка математикалық қоғамының феллосы атанды. 2014 жылы Сеулде өткен Халықаралық математиктер конгресінде (ICM) пленарлық баяндама жасады. 2016 жылдан бері ол Academia Europaea мүшесі. 2021 жылы оған Анри Пуанкаре сыйлығы табысталды.
Christodoulou is a recipient of the Bôcher Memorial Prize, a prestigious award of the American Mathematical Society. The Bôcher Prize citation mentions his work on the spherically symmetric scalar field as well as his work on the stability of Minkowski spacetime. In 2008, he was awarded the Tomalla prize in gravitation. In 2011, he and Richard S. Hamilton won the Shaw Prize in the Mathematical Sciences, "for their highly innovative works on nonlinear partial differential equations in Lorentzian and Riemannian geometry and their applications to general relativity and topology". The citation for Christodoulou mentions his work on the formation of black holes by gravitational waves as well as his earlier work on the spherically symmetric self gravitating scalar field and his work with Klainerman on the stability of Minkowski spacetime. Christodoulou is a member of the American Academy of Arts and Sciences and of the U. S. National Academy of Sciences. In 2012, he became a fellow of the American Mathematical Society. In 2014 he was a plenary speaker at the ICM in Seoul. Since 2016, he is also a member of the Academia Europaea. In 2021, he was awarded the Henri Poincaré Prize.