Х.Л. Хьюмс: Американдық жазушы және контрмәдениет тұлғасы
Harold L. Humes
HL Humes (1926-1992) – американдық жазушы, «Paris Review» журналының негіз қалаушысы. Өмірі мен шығармашылығы, LSD әсерінен кейінгі өзгерістері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық романист және қарсы мәдениет қайраткері (1926–1992)
American novelist and counterculture figure (1926–1992)
Харольд Луис Хьюмс, кіші (11 мамыр 1926 – 10 қыркүйек 1992) кітаптарында HL Humes, ал өмірде көбінесе "Doc" Humes деп танылды. Ол The Paris Review әдеби журналын құрған, 1950 жылдардың соңында екі роман жазған және 1950-ші, 1960-шы жылдардың басында Париж, Лондон және Нью-Йорктегі мәдени өмірдің белсенді мүшесі болды. 1966 жылы Лондонда Тимоти Лири берген үлкен мөлшердегі ЛСД-ні қолданғаннан кейін, ол параноидқа ұшырап, кейде шындықтан алыс ойларға берілді. Осыдан кейін ол ешқандай туынды жарияламады. 1969 жылы АҚШ-қа оралғаннан кейін, ол өзін "кампустағы гуру" ретінде таныстырып, өзіндік профессорлық қызметке тағайындалды және келесі 20 жылды Колумбия университеті, Принстон университеті, Бенингтон колледжі, Монмут колледжі (қазіргі университет) және Гарвард университетінің кампусында немесе жанында өткізді. Ол отбасы мен біліміне және психикалық денсаулығының проблемаларына қызығушылық танытқан студенттерге тәуелді болды.
Harold Louis Humes, Jr. (May 11, 1926 – September 10, 1992) was known as HL Humes in his books, and usually as "Doc" Humes in life. He was the originator of The Paris Review literary magazine, author of two novels in the late 1950s, and a gregarious fixture of the cultural scene in Paris, London, and New York in the 1950s and early 1960s. In 1966, in London, he took large amounts of LSD, which was given to him by Timothy Leary, and he became paranoid and sometimes delusional. After this, he no longer published any writing. When he returned to the US in 1969, he reinvented himself as a "guru on campus", a self appointed visiting professor, and spent the next 20 odd years living on or near campus at Columbia University, Princeton University, Bennington College, Monmouth College (now University) and Harvard University, dependent on both his family and on students who were fascinated by his mixture of erudition and mental illness.
Ерте өмір
Хьюмс Аризона штатының Дуглас қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Мичиган штатынан шыққан, Макгилл университетінде оқыған химия инженеры. Оның анасы Александра Елизавета МакГоннигл Монреаль қаласынан келген. Екеуі де Христиан ғылымын ұстанған. Хьюмс Нью-Джерси штатының Принстон қаласында өсті және Принстон орта мектебін бітірді. Онда ол өмір бойы сақтап қалған лақап атын алды, сыныптастары оны танымал комикс жолағы "Бак Роджерс" фильміндегі данышпан ғалым, ақылды профессор "Док Хьюер" есімімен "Док" деп атады. Ол MIT-ге түсіп, АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті, бірақ 1948 жылы Парижге кетіп қалды.
Humes was born in Douglas, Arizona. His father was a chemical engineer from Michigan who studied at McGill University. His mother, Alexandra Elizabeth McGonnigle, came from Montreal. Both parents were Christian Science practitioners. Humes grew up in Princeton, New Jersey, and graduated from Princeton High School. It was there that he won his lifelong nickname, when his classmates dubbed him Doc after "Doc Huer", a brilliant scientist/nutty professor in Buck Rogers, a popular comic strip. He attended MIT, and did a stint in the United States Navy, but left in 1948 to go to Paris.
Жұмыс
Парижде Хьюмстің "The Paris News Post" атты ағылшын тіліндегі журналы болды, оны Леон Кафка редакциялады. Хьюмс американдық Питер Маттиессенді әдеби редактор ретінде шақырды, бірақ Маттиессеннің сол кезде ЦРУ-да жұмыс істейтінін көп уақыттан кейін ғана білді. Олар бірлесіп "The Paris Review" әдеби журналын құрды және жақын арада Джордж Плимптонды жұмысқа алды, ол оның редакторлығын елу жыл бойы атқарды. АҚШ-қа оралғаннан кейін Хьюмс Гарвардтың кеңейту мектебінде Арчибальд МакЛиштен көркем әдебиет жазуды оқыды және 1954 жылы өнер саласында қосымша білім алды (стандартты бакалавр дәрежесімен тең). Ол екі роман жазды: "Жер асты қаласы" ("Random House", 1958) және "Адамдар өледі" ("Random House", 1959). Хьюмс "Esquire" журналында (Джон Апдайк пен Уильям Стайронмен бірге) елдегі ең үміткер жас романистердің бірі ретінде есімдері тізілді. Ол сондай-ақ Охо де Видрионың басты рөлде ойнаған "Дон Пейот" фильмінің режиссері болды және қолжетімді бағадағы тұрғын үйге балама болатын қағаз үйді жобалап, салдырды. Хьюмс Лондонда бірнеше жыл метеоролог болып жұмыс істегеніне қарамастан, оның бұл қызметі туралы көптеген әңгімелер болды. Ол сөз шебері Лорд Баклидің менеджері болды, Нью-Йорк полиция департаментімен кабаре карталары заңдары үшін күресті және Норман Мейлердің Нью-Йорк қаласының мэрі лауазымына алғашқы сайлау кампаниясында сайлау штабын басқарды – бұл кампания Мейлердің әйелін пышақтауынан тоқтатылды. 1964 жылы Хьюмс "Bernoulli's Epitaph" атты мақала жазды, онда әлемнің пішіні сфералық айналым түрінде екенін айтты, сонымен қатар сфералық айналымның қимасы инь-ян символына ұқсайтынын атап өтті.
In Paris, Humes owned an English language magazine called The Paris News Post, edited by Leon Kafka. Humes recruited the American Peter Matthiessen as literary editor, not knowing until much later that Matthiessen was working for the CIA at the time. Together they founded The Paris Review, a literary journal, and soon brought in George Plimpton, who would remain its editor for fifty years. After returning to the United States, Humes studied fiction writing with Archibald MacLeish at Harvard Extension School, ultimately graduating with an Adjunct in Arts degree (equivalent to a standard baccalaureate degree) in 1954. He wrote two novels, The Underground City (Random House, 1958) and Men Die (Random House, 1959). Humes was mentioned in Esquire magazine (along with John Updike and William Styron) as among the nation's most promising young novelists. He also directed Don Peyote, a movie starring Ojo de Vidrio, and designed and built a paper house, which he hoped would be an affordable housing alternative. Humes was reputed to have worked for several years as a meteorologist in London. He managed Lord Buckley, the great spoken word artist; fought the New York City Police Department over the Cabaret Card Laws; and was Norman Mailer's campaign manager for Mailer's first run for New York City mayor—a campaign that was aborted by Mailer's stabbing of his wife. In 1964, Humes wrote a paper entitled "Bernoulli's Epitaph" espousing a theory of the shape of the universe as that of a spherical vortex, noting as an aside that a cross section of a spherical vortex looks like a yin yang symbol
Ол "Дорси Слейдтің естеліктері" атты үшінші романын жаза бастады, бірақ оны аяқтамады. 1967 жылға қарай Хьюмс героинге тәуелділікті емдеу үшін микродозада ЛСД, медициналық сападағы гашиш, шұғыл массаж, суға түсіру жаттығулары және тыныс алу техникаларын қолданатын әдіс әзірледі, бұл әдіс дұрыс орындалса 3-5 күн ішінде "қайта туу" тәжірибесіне әкеледі деп мәлімдеді. Ол бұл әдістерді Италияның Рим қаласындағы "төтенше жағдайлар клиникаларында" қолданды. 1968 жылы ол Парижге студент революциясының бір бөлігі болған наразылықтарда тұтқындалу үшін үлкерді. 1969 жылдың сәуір айында ол АҚШ-қа оралды, сол кезде ол Колумбия университетінің кампусы мен айналасында мыңдаған доллар ақшаны таратып берді. Романист Пол Остер оны "өз санасының құлдырауында қираған, өрт сөнген жазушы" деп сипаттады. Бірде Хьюмс Остердің диванында қонақтап, сыпайы сұрағанша көп уақыт бойы кетіп қалмады. Ол "көшеде кездейсоқ адамдарға сөйлей бастап, сөйлемнің ортасында тоқтап, біреудің қолына тағы бір елу долларлық банкнотты лақтып, оны ертеңгі күн болмайтын сияқты жұмсауға шақыратын" еді. Хьюмс 1970 жылдың көктемінде Принстон университетінің кампусына да жиі баратын. Ол студенттер тобына F.I.D.O. компьютерлік жүйесі (үкімет басқаратын өзара байланысты компьютерлердің құпия лабиринті) туралы әсерлі, шындықтан алыс әңгімелер айтты; жоғалып, қайта пайда болатын "линза тәрізді" бұлттар (Хьюмс бұл бұлттардың шетелдік ҰША-лар үшін жылуды кетіруге арналғанын мәлімдеді); және телеарналар эфирден шыққаннан кейін теледидар экранында пайда болатын "қар" ішінде жасырылған хабарларды ашып беру жүйелері туралы айтты. Коммерциялық ипотекалық брокер Олен Сойфер Хьюмстің 1970 жылдың көктемінде Нью-Джерси штатының Вест-Лонг-Бранч қаласындағы пәтеріне "келіп кеткенін" растайды: "Біз сол семестрде Монмут колледжінде (қазіргі Монмут университеті) оқып жүргенде бір бөлмелі пәтерде үш адам тұрдық. Біз "Докты" автостоппен келе жатқанда көріп, тұрар орны болмағандықтан пәтерімізге алып келдік, содан кейін ол бізбен бірнеше ай бойы "қонақтап" жүрді. Ол өзі туралы қызықты әңгімелер айтты: ол М.И.Т.-де оқығанын, қағаз үйлерді ойлап тапқанын және оларды насихаттағанын, ол жарияланған автор екенін, "The Paris Review" журналын құрғанын, Тимоти Лиридің серіктесі болғанын (және онымен бірге ЛСД қолданғанын), үкімет оның артынан тыңдап жүргенін және т.б. Бірақ, ол бізді қызықтырды, біз алдымен оның сөздерінде ақылсыздық көріп, бірақ оның тартымды екенін ойладық. Содан кейін, менің бөлмедесім Майкл "Доктор" туралы зерттеу жүргізе бастады, біз қатты таңғалдық, өйткені оның айтқан "фантазияларының" көпшілігі, егер барлығы емес, шындыққа сәйкес екенін анықтадық. 1970 жылдың 4 мамырында біз Принстон университеті жанындағы соғысқа қарсы митингке қатыстық. Митинг барысында Кент штатындағы оқиға туралы хабарлар тарады. Көпшілікке АҚШ Ұлттық гвардиясының бір, екі, үш және төрт студентті өлтіргені туралы хабарлағанда, ашуланған көпшілік Принстондағы РОТК ғимаратына жаппай шеруге шығып, оны өртеп жіберуге дайын болды. Сонда "Доктор" біздің әрекетімізге әсер ете білді. Ескертусіз, ол баяндамашылар сахнасына секіріп, көпшілікке: "Тоқтаңыздар! Ойланып көріңіздер! Сіздер не істемекшісіздер! Мұндай әрекет осыған ұқсас жазалау шарасы ретінде қарастырылуы мүмкін!" деді. Оның бірнеше сөзі бізді "екі рет ойлануға" мәжбүр етті және бізді осындай зорлық-зомбылықтан тоқтатты. Осы күннен кейін, семестр соңына қарай "Доктор" "көшіп кетті" және біз оны ешқашан көрмедік!". Хьюмстің өлімінен кейін оның қызы Имми Хьюмс атынан азаматтық ақпаратты алу туралы сұраныс бойынша АҚШ үкіметі 1948 жылдан 1977 жылға дейін оның бақылауында болғаны анықталды, бұл оның паранойясының бұрынғыдай болжамнан артық негізі бар екенін көрсетеді.
He started a third novel, titled The Memoirs of Dorsey Slade, but never finished it. By 1967, Humes had developed a detoxification method for heroin addiction that involved, in his terms, micro doses of LSD, medical grade hashish, emergency massage techniques, flotation exercises and breath work, which he claimed if done correctly would lead to a 'rebirthing' experience over a 3 5 day length of time. He was practicing these techniques in what he termed 'crash pad clinics' in Rome, Italy. By 1968, he was in Paris in time to be jailed in the demonstrations that were part of the student revolution there. He was back in the United States by April 1969, which is when he gave away many thousands of dollars in cash on and around the Columbia University campus. The novelist Paul Auster described him as "a ravaged, burnt out writer who had run aground on the shoals of his own consciousness." Humes once camped on Auster's sofa and did not leave for some time until politely nudged along. He would "wheel around and start addressing total strangers, breaking off in midsentence to slap another fifty dollar bill in someone's hand and urge him to spend it like there was no tomorrow." Humes also frequented the Princeton University campus in the Spring of 1970. He would entertain groups of students with elaborately wrought, delusional accounts of the F. I. D. O. computer system (a supposed underground maze of interconnected computers, run by the Government); disappearing and reappearing "lenticular" clouds (claimed by Humes to be heat sinks for alien UFOs); and systems for decoding the supposed hidden messages embedded in the "snow" that would fill a television screen after a broadcast television station had signed off for the night. Commercial mortgage broker Olen Soifer confirms Humes' presence as a "drop in" at his apartment in West Long Branch, New Jersey in the spring of 1970: "Three of us shared a 1 BR apartment while attending Monmouth College (now Monmouth University) that semester. We picked up 'Doc' when he was hitch hiking, and took him back to our apartment because he had no place to stay and that extended into him "crashing" with us for months. He regaled us with stories about himself: that he had attended M. I. T.; that he had invented and promoted paper houses; that he was a published author; that he had founded The Paris Review; that he was an associate of (and had taken LSD with) Timothy Leary; that the government was spying on him; and so on. But, while he intrigued us, we thought, at first, that these were the ravings of a lunatic though, an appealing one. Then, a roommate, Michael, started researching 'Doc" and, much to our utter amazement, we found out that most, if not all, of these "fantasies" were completely true. Active in the anti Vietnam movement, we all found ourselves at an antiwar rally at Princeton U. on May 4, 1970. During the rally, the news came through of the Kent State shootings. As the crowd was told that one, then 2, 3 and 4 students had been shot dead by the US National Guard, the enraged crowd was all set to march en masse to, and burn down, the ROTC building at Princeton and 'Doc' proved his ability to influence us. Without warning, he leaped up onto the speakers' stage and exhorted the crowd to: "Stop! Think! What you are about to do! Such an act will only demonstrate the shootings might be appropriate retaliation for that very sort of action." And, with a few words, he caused us to "think twice" and he restrained us from such violence. Some time after that day, by the end of the semester, 'Doc' "split" and we never saw him again!" After Humes's death, a Freedom of Information Act request on the part of Humes's daughter Immy Humes revealed that the U. S. government had been spying on him from 1948 to 1977, perhaps implying his paranoia had more basis in fact than had previously been assumed.
Жеке өмір
1954 жылы ол кір жабдықтарын (лен) дизайнымен айналысатын Люба Елиановтың қызы Анна Лу Елиановқа үйленді. Олардың төрт қызы болды. Ол 1966 жылы ажырасып, 1967 жылы «The Paris Review» журналының редакторы болған Нельсон У. Олдричқа тұрмысқа шықты. 1968 жылы Италияда бір ұлы дүниеге келді, ал 1977 жылы Массачусетс штатының Кембридж қаласында виолончельші Глинис Ломонмен бірге суретші Девин Ломон Хьюмс туды.
In 1954, he married Anna Lou Elianoff, daughter of the linens designer Luba Elianoff. They had four daughters. She divorced him in 1966; in 1967 she married Nelson W. Aldrich Jr., who had worked at The Paris Review as an editor. He had one son in Italy in 1968, and another, Devin Lomon Humes an artist with the cellist Glynis Lomon, in Cambridge, Massachusetts in 1977.
Өлім
Хьюмс 1992 жылы Нью-Йорктегі Сент-Роуз үйінде простата қатерлі ісігінен көз жұмды.
Humes died of prostate cancer at St. Rose's Home in New York City in 1992.
Философиялық және/немесе саяси көзқарастар
Хьюмс медициналық марихуананы ынталы түрде ерте қабылдаған жақтас болды. Кейінірек, MIT-дегі естеліктерін еске алғанда, ол өзінің профессоры Норберт Винерді, «Кибернетика» кітабының авторын, ерекше құрметпен еске алды.
Humes was a passionate and early advocate of medical marijuana. In later years on recounting his memories of MIT, he spoke especially highly of his professor Norbert Wiener, the author of the book Cybernetics.