Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық инженер Брэдфорд Паркинсон (16 ақпан 1935 жылы туған) – американдық инженер және өнертапқыш, зейнеткер АҚШ Әуе күштері полковнигі және Стэнфорд университетінің эмеритус профессоры. Ол, ең алдымен, Әуе күштерінің NAVSTAR бағдарламасының – әйгілі Global Positioning System жүйесінің бас архитектор, жақтаушысы және дамытушысы ретінде танымал. Бұл бағдарламаға Иван Геттинг пен Роджер Истон да ерте кезеңде үлес қосты. Сонымен қатар, ол гравитомагнетизмді сынаған және Эйнштейннің жалпы салыстырмалылық теориясын алғашқы рет тікелей механикалық түрде тексерген Gravity Probe B жобасының бас зерттеушісі және бағдарлама менеджері болды. 2019 жылы Брэдфорд Паркинсон үш басқа GPS пионерімен (Джеймс Спилкер, Хьюго Фрейхауф және Ричард Шварц) бірге Инженерлік саласындағы Елизавета патшасының сыйлығын бөлісті.
American engineer
Bradford Parkinson (born February 16, 1935) is an American engineer and inventor, retired United States Air Force Colonel and Emeritus Professor at Stanford University. He is best known as the lead architect, advocate and developer, with early contributions from Ivan Getting and Roger Easton, of the Air Force NAVSTAR program, better known as Global Positioning System. He was also the co principal investigator (co PI) and program manager on Gravity Probe B, which tested gravitomagnetism and was the first direct mechanical test of Einstein’s General Relativity. In 2019, Bradford Parkinson shared the Queen Elizabeth Prize for Engineering with three other GPS pioneers (James Spilker, Hugo Freuhauf, and Richard Schwartz).
Білім
Орта білім алу үшін Паркинсон Брек мектебінде оқыды, ол кезде ол кішкентай, тек ұлдарға арналған дайындық мектебі болды, оны 1952 жылы бітірді. Паркинсон Брек мектебіндегі тәжірибесі оған математика мен ғылымға деген ерте махаббатын, ақырында оның өмірлік шақыруына айналған қызығушылықты ұялатты деп есептейді. Паркинсон 1957 жылы инженерлік ғылым бакалавры дәрежесін алып, АҚШ Әскери-теңіз академиясының үздік түлегі болды. Оқу барысында Паркинсон сол кезде жоғары деңгейдегі курсқа енгізілген басқару инженериясына терең қызығушылық танытты. Бақытымызға орай, Паркинсонның электр техникасынан сабақ беретін профессоры Әуе күштері офицері болды және оны Әскери-теңіз күштеріне емес, Әуе күштеріне қабылдануды қарастыруға шақырды. Паркинсон өмірінің кейінгі кезеңінде докторлық диссертациясын қорғауды жоспарлаған, ал Әуе күштері сол кезде магистратура мен аспирантура білімін алуға көбірек мүмкіндік берді. Паркинсон Чарльз Старк Дрейпердің зертханасында жұмыс істеді, оның есімі кейін Паркинсонның өмірінде жеңіп алған беделді Дрейпер сыйлығымен аталады. MIT-де 1961 жылы аэронавтика және астронавтика ғылымдарының магистрі дәрежесін алды және Tau Beta Pi және Sigma Xi құрметті қоғамдарына сайланды. Ол Вашингтон штатындағы ерте ескерту станциясында байланыс-электроника бөлімінің бастығы болып екі жыл қызмет етті. Стенфордта докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін, ол АҚШ Әуе күштерінің сынақ ұшқыштары мектебінде (1966–68) академиялық оқытушы болып жұмыс істеді және олардың симуляция бөлімінің бастығы болды. Ол сондай-ақ АҚШ Әуе күштерінің ғарышкерлер класының бас академиялық оқытушысы болды, оның ішінде кейінірек NASA-ға қосылып, ғарыш кемесінде ұшқан көптеген адамдар бар еді. Паркинсон демонстрациялық жүйенің толық, тікелей дамуын өз бақылауына алды, ол спутниктерді, жаһандық жер бақылау жүйесін, тоғыз түрлі пайдаланушы қабылдағыштарын және кең ауқымды жер, теңіз және әуе сынақ бағдарламасын қамтыды. Ол Конгресс алдында куәлік беріп, дәл позицияны анықтаудың азаматтық қолданысын бастапқыда қолдауға мүмкіндік беретін "қауіп-қатер" сигналы болатынын түсіндірді. 1978 жылы Паркинсон GPS спутнигінің алғашқы прототипін ұшыру командирі болды (мақұлдағаннан кейін қырық төрт ай өткен соң). Сол жылы сынақ бағдарламасы Паркинсонның барлық болжамдарын растады. Паркинсонға Қорғаныс министрінің Әуе күштерінен көмекшісі лауазымы ұсынылды. Паркинсон Әуе күштері қызметінен зейнетке шығуды жөн көрді. Ол көптеген корпоративтік және үкіметтік кеңестерде болды және он үш жыл қызмет еткеннен кейін, әдеттегі екі жылдық мерзімнен асып, Jet Propulsion Laboratory's Advisory Council төрағалығынан қанағаттанды. Ол әлі де Ғарышқа негізделген ПНТ кеңесші кеңесінің Ұлттық атқару комитетінің тең төрағасы болып қызмет етеді.
For his secondary education, Parkinson attended the Breck School, then a small, all boys preparatory school, graduating in 1952. Parkinson has credited his experiences at the Breck School for inspiring in him an early love of math and science, an interest which eventually became his life's calling. Parkinson was a distinguished graduate of the United States Naval Academy, graduating in 1957 with a Bachelor of Science in Engineering. While studying there, Parkinson discovered he had a deep interest in controls engineering, which was introduced in a Senior Level course at the time. Fortunately, one of Parkinson's Electrical Engineering professors was an Air Force officer who urged him to consider being commissioned in the Air Force rather than the Navy. Parkinson also knew he wanted to get a Ph. D. later in life, and the Air Force was more receptive to graduate and post graduate education at this time. Parkinson worked in the lab of Charles Stark Draper, the namesake for the prestigious Draper Prize which Parkinson went on to win later in his life. At MIT, he received a Master of Science in Aeronautics and Astronautics in 1961 and was elected to the Tau Beta Pi and Sigma Xi honor Societies. He served two years as Chief Communications Electronics officer at an early warning station In Washington State. After finishing his Ph. D. at Stanford, he was assigned to the U. S. Air Force Test Pilot School (1966–68) as an academic instructor and was chief of their Simulation Division. He also was chief academic instructor to a class of USAF Astronauts, including many who later joined NASA and flew on the Space Shuttle. Parkinson then assumed full, direct control of the development of the demonstration system, which included satellites, a global ground control system, nine types of user receivers, and an extensive land, sea and air test program. He testified before congress and explained that there would be an “at risk” signal to freely support civilian applications of precision positioning from the outset. In 1978, Parkinson was the launch Commander for the first prototype GPS satellite to be launched (forty four months after go ahead). Later that year, the test program verified every performance claim that Parkinson had made. Parkinson was then offered a job as the Air Force aid to the Secretary of Defense. Parkinson rather elected to retire from the Air Force. He has been on many corporate and governmental boards and recently stepped down as Chairman of Jet Propulsion Laboratory’s Advisory Council after thirteen years in the position, long past the usual two year tenure. He still serves as Co Chair for the National Executive Committee for Space Based PNT Advisory Board.
Тарихи контекст
1957 жылы адам жасаған алғашқы спутник – Спутниктің тарихи ұшырылуынан бастап, авиация және әскери сала өкілдері спутниктік позициялаудың техникалық жағынан мүмкін екенін, тіпті ықтимал екенін түсінді. 1983 жылы президент Рейган Кеңес Одағының корей ұшағын құлатып салуына жауап ретінде GPS әлемге қолжетімді ететінін мәлімдеді. АҚШ үкіметінің жақындағы зерттеуі GPS-тің жылдық пайдасы 37-тен 74 миллиард долларға жететінін көрсетті, бұл адам өмірін сақтау сияқты сандық өлшеммен бағалау қиын болған көптеген қолданыстарды ескермегенде.
Beginning with the landmark launch of Sputnik in 1957, the first man made satellite, members of the aeronautical and military spheres realized that satellite based positioning was technically feasible, perhaps likely. In 1983, President Reagan stated that GPS would be guaranteed to the world, in response to the Soviet downing of a Korean Airliner. A recent study for the US government estimated the yearly benefit of GPS to be 37 to 74 billion dollars, excluding many of the applications, such as saving lives, that were difficult to quantify.
Марапаттар мен құрметтер
Паркинсон жеке ұйымдардан, әскери және мемлекеттік органдардан көптеген наградалар мен құрметтер алды, бұл негізінен GPS бойынша жасаған жұмысы үшін болды. Паркинсон Корольдік навигация институтының және AIAA-ның құрметті мүшесі. Ол сондай-ақ Америка Астронавтикалық қоғамының және Америка Навигация институтының мүшесі. 1990 жылы Ұлттық Инженерлік академияға және Халықаралық Астронавтика академиясына сайланды. NASA оған 1994 жылы Халық қызметі медалін, ал 2001 жылы Ерекше Халық қызметі медалін табыс етті. 2003 жылы ол Иван А. Геттингпен бірге Дрейпер сыйлығын бөлісті. Ұлыбританияның Навигация институты 1983 жылы оған Алтын медаль табыс етті, ал сол аттас АҚШ ұйымы 1986, 1987 және 1991 жылдары Турлоу, Бурка және Кеплер сыйлықтарымен марапаттады. 2009 жылы ол Әуе күштері Ғарыш командованиесінің Әуе күштері Ғарыш және зымыран пионерлері сыйлығын алды. 2010 жылы Тұтыну технологиялары оны өздерінің Даңқ залына енгізді. 1985 жылы Каролин және Юджин Шумейкерлер Паломар обсерваториясында ашқан 10041 Паркинсон астероиды оның құрметіне аталды.
Parkinson has received numerous awards and honors from private organizations, the military, and government bodies, largely for his work on GPS. Parkinson is an honorary fellow of the Royal institute of Navigation and the AIAA. Also he is a fellow of the American Astronautical Society, and the American Institute of Navigation and he was elected to the National Academy of Engineering in 1990 and elected to the International Academy of Astronautics. NASA awarded him with both the Public Service Medal in 1994 and the Distinguished Public Service Medal in 2001. In 2003 he shared the Draper Prize with Ivan A. Getting. The UK’s Institute of Navigation awarded him in 1983 with their Gold Medal and the counterpart US organization of the same name awarded him with their Thurlow, Burka, and Kepler awards in 1986, 1987, and 1991. In 2009, he was the recipient of the Air Force Space Command's Air Force Space and Missile Pioneers. Consumer Technology inducted him into their Hall of Fame in 2010. Asteroid 10041 Parkinson, discovered by Carolyn and Eugene Shoemaker at Palomar Observatory in 1985, was named in his honor.