Кіріспе

Эдвард Джеймс Милн (18 қазан 1915 – 23 наурыз 1983) – британдық Лейборист партиясының саясаткері, партиясы оны кандидаттықтан шеттетуінен кейін тәуелсіз кандидат ретінде сайланған. Ол 1960 жылғы қосымша сайлауда Альфред Робенстің орнын басып, Блайт округінің (кейін Блайт-Вэлли) депутаты болды. Робенс күтпеген және даулы жағдайда Ұлттық Көмір Кеңесінің төрағасы болып тағайындалды, ал Милн, кәсіби одақ өкілі, жергілікті сайлау округінің Лейборист партиясы және дүкен қызметкерлерінің кәсіби одағы USDAW қолдауымен сайланды. Парламенттік мансабында Милн Англияның солтүстік-шығысындағы жергілікті басқарудағы кең таралған жемқорлық мәселелеріне алаңдады. Бұл мәселелер ақырында Эндрю Каннингем мен Т. Дэн Смит сияқты Лейборист қозғалысының белгілі тұлғаларының қатысуымен Поулсон ісі арқылы ашылды. Өзгелермен қарым-қатынас жасау қиын адам ретінде танылған Милннің мәселелері тек жергілікті Лейборист партиясының қарсыластарымен ғана шектелмеді; ол жергілікті журналист Джим Харландты жазған мақалалары үшін екі рет Баспасөз Кеңесіне шағымданып арыз түсірді. 1974 жылға қарай Милн мен жергілікті партия арасындағы қарым-қатынас толығымен үзілді және ол 1974 жылғы ақпан айындағы жалпы сайлау алдында кандидаттықтан шеттетілді. Милн осы жағдайға бұрыннан дайындық жасаған болатын және тәуелсіз Лейборист кандидат ретінде сайлау кампаниясын жүргізді. Ол Лейборист партиясының көпшілігін жеңіп, ресми қолдауға ие болған Айвор Ричардты 6140 дауыспен ұтты. Алайда, бұл жеңіс ұзаққа солмады, өйткені Милн 1974 жылғы қазан айындағы жалпы сайлауда Джон Райманнан 78 дауыс айырмасымен жеңілді. 1979 жылға қарай жергілікті билік органдарында орын алған Милннің жақтастары жеңіліске ұшырады; Милн 1979 жылғы жалпы сайлауда қайтадан қатысқанда 7000-нан астам дауыспен жеңілді. Милннің өміріне байланысты кейбір оқиғалар Питер Фланнеридің 1996 жылғы "Солтүстіктегі достарымыз" телесериалындағы Эдди Уэллс кейіпінде көрініс тапқан, әсіресе жергілікті басқарудағы жемқорлыққа қарсы күресі және 1974 жылы тәуелсіз Лейборист депутаты болып сайлануы. Милн 1976 жылы "Жарқырамайтын қару" (No Shining Armour) атты кітап жазды, онда жергілікті партиямен болған қиындықтары мен 1970-ші жылдардағы жемқорлық оқиғалары туралы өз пікірлерін баяндады. Кітап 36 қылмыстық іске шағымдануға себеп болды, ал оның басылуына кеткен шығындар мен залал баспахананы банкротқа дейін жеткізді.