Кіріспе

Анаймалай жолбарыстар қорығы (Тамилнад, Үндістан) – бұрын Индира Ганди атындағы жабайы табиғат қорығы және ұлттық саябақ, сондай-ақ Анаймалай жабайы табиғат қорығы деп аталған, Коимбатор ауданының Поллачи және Валпарай округтеріндегі Анаймалай төбелерінде және Тирупур ауданының Удумалаипеттай округінде орналасқан қорғалатын аймақ. Тамилнад айналасын қорғау және орман шаруашылығы департаменті 2007 жылғы 27 маусымдағы бұйрығымен 958,59 км² аумақты, оның ішінде бұрынғы IGWLS&NP немесе Анаймалай жабайы табиғат қорығын, 1972 жылғы Жабайы табиғатты қорғау туралы заңға сәйкес Анаймалай жолбарыстар қорығы деп жариялады. Ұлттық жолбарыстарды сақтау басқармасының мәліметінше, қазіргі уақытта қорықтың негізгі аумағы 958,59 км² және буферлік/шеткі аймағы 521,28 км² құрайды, жалпы аумағы 1479,87 км²-ды құрайды.

Этимология

Паркке 1961 жылдың 7 қазанында сапар шеккен Үндістанның бұрынғы премьер-министрі Индира Гандидің құрметіне аталған. Парктің негізгі туристік инфрақұрылымы солтүстік-шығыс бөлігіндегі "Топслип" деген жерде орналасқан, бұл атау 19 ғасырда осы жерден ағаш кестелерін төбеден сырғақтап жіберу салтынан туындаған.

Тарих

1800 жылдардың ортасына қарай, Анамалай тауларындағы Валпарай үстіртінің кең аумақтары табиғи ормандардан ағаш кесуден кейін шай және кофе плантацияларына айналды. 1866 жылға қарай плантациялардың үштен екі бөлігі еуропалықтарға, ал қалғаны жағалау қалаларынан келген үндістерге тиесілі болды. Көптеген жергілікті тұрғындар жұмыс істеуден бас тартқандықтан немесе тиімді жұмыс істемегендіктен, плантациялар үшін жұмыс күші Тамил Надудың жазықтарынан әкелінді, олар ормандарды тазартып, кофе өсірді. Дегенмен, орманның бір бөлігі, Топ Слип аймағындағы кең аумақтар сияқты, ағаш өңдеуге арналды. Мадрас президенттігі кезеңінде Батыс Гаттардың бұл бөлігі кеме жасау үшін Бомбей кемежайына, кейіннен теміржол тіректері үшін терек ағашын жеткізу үшін кеңінен пайдаланылды. 1855 жылы, жаңа Тамил Наду орман департаментінің Дуглас Гамильтон мен Х.Ф. Клегорнның пионерлік еңбектерінің нәтижесінде, бұл аймақ терек плантациялары үшін тұрақты орман шаруашылығымен басқарыла бастады. 1900 жылдардың басында Кариан шоласының қорғалуы да қамтамасыз етілді. 1974 жылы бұл аймақ Анаймалай қорықшасы деп жарияланды. Оның үш ерекше мекені – Кариан Шола, Шөптік төбелер және Манжампатти аңғары 1989 жылы Ұлттық саябақ ретінде танылды. Ұлттық саябақ Индира Ганди қорықшасының негізгі бөлігі болып табылады. Діндігүл ауданындағы Пални төбелері және Анаймалай қорықшасы бірге Аанаймалай табиғатты сақтау аймағын құрайды. "Жолбарыс" жобасының басқару комитеті 2005 жылы Индира Ганди қорықшасын және Ұлттық саябағын "Жолбарыс" жобасына қосуға принципті келісім берді. 2008 жылы IGWS "Жолбарыс" жобасының қорықшасы деп жарияланды. 2010/11 қаржы жылында Анамалай жолбарыс қорығындағы "Жолбарыс" жобасын жалғастыруға 23 547 000 сомасындағы қаражатты 2010 жылдың 31 тамызында Ұлттық жолбарысты сақтау басқармасы мақұлдады. Бұл жолбарыс қорығы, көптеген басқа да сақталған орман және шабындық жерлермен бірге, Парамбикулам-Индира Ганди жолбарыс мекендеу ландшафты кешенінің ядросы болып табылады, жолбарыстардың шамамен 42-ден тұратын метапопуляциясы және олардың мекендейтін аумағы бар.

Өрлік қауымдастықтар

Қорықта 34 елді мекенде тұратын алты тайпадан құралған 4600-ден астам адиваси халқы бар. Бұл тайпалар – қадарлар, маласарлар, пулайярлар, мудугарлар және эраваллан (эравалар). 1997 жылы Топ-Слипте жыл сайынғы Пил Понгал мерекесін тойлау басталды. Понгал мерекесін бастау үшін бірнеше әсем безендірілген пілдер Понгал қазанның алдына тізіледі. Пілдерге қақпаның артында тізіліп тұрып, туристер жақыннан көру үшін шаккараи понгал, банан және қызыл қамыс беріледі. 2011 жылы Пил Понгал 18 қаңтарда тойланды.