Кіріспе
Knightsbridge Security Deposit тонауы 1987 жылғы 12 шілдеде Cheval Place, Knightsbridge, Англияда, Лондонның Вестминстер қаласының бір бөлігінде болды. Бұл тонау, Форталезадағы Банко Централь тонауы және 2003 жылы Ирак Орталық банкінен ұрланған 900 миллион доллар тарихтағы ең ірі банк тонаулары деп саналады. Тонауды Валерио Виччи (1955–2000) басқарды, ол 1986 жылы туған Италиясынан Лондонға келген заңгердің ұлы, онда ол 50 қарулы тонау ісі бойынша іздеуде болды. Лондонға келген соң, ол өзінің сәулетті өмір салтын қаржыландыру үшін тонаушылыққа тез қайта оралды. Осы жолы ол ішкі көмекке жүгінді, орталықтың басқарушы директоры Парвез Латифтің көмегін алды, ол кокаин қолданушы және үлкен қарызға батқан адам еді. Тонау күні екі адам Knightsbridge Safe Deposit орталығына кіріп, сақтау жасушасын жалға алуға өтініш білдірді. Олар қоршауға кіргеннен кейін, тапаншаларын шығарып, менеджер мен күзетшілерді басып алды. Содан кейін ұрылар көше деңгейіндегі есікке "Safe Deposit орталығы уақытша жабық" деген жазу іліп қойды, сонымен бірге басқа да серіктерін кіргізіп алды. Олар көптеген сақтау жасушаларын бұзып, шамамен 60 миллион фунт стерлинг (1987 жылғы айырбас бағамы бойынша шамамен 98 миллион АҚШ доллары) құндылықтағы олжамен кетіп қалды. Ұрылар кеткеннен кейін бір сағаттан соң ауысым ауысты, жаңа қызметкерлер қылмысты анықтап, полицияға хабарлады. Полицияның криминалистері Валерио Виччиге тиесілі қанды саусақ ізін тапты. Бірнеше күн бақылаудан кейін, оның бірнеше серіктестері 1987 жылғы 12 тамызда өткен бірнеше үй-жайға тінтеу салу кезінде тұтқындалды және кейіннен қылмыста сүііс жасайды деп танылды. Алайда Виччи біраз уақытқа Латын Америкасына қашып кетті. Кейіннен ол Англияға қайтып, өзінің Ferrari Testarossa көлігін Латын Америкасына жіберу үшін полиция оны тұтқындады. Виччи 22 жылға сотталып, Уайт аралындағы Паркхерст түрмесінде жазасын өтеді. Түрмеде жазасын өтеген кезде ол оны тұтқындаған Flying Squad офицері Дик Личпен достық қарым-қатынас орнатты. Олар бір-біріне Фред (Лич) және Гарфилд немесе The Wolf (Виччи) деп аталып, үнемі хат алмасып тұрды. 1992 жылы ол жазасын аяқтау үшін Италияға депортацияланды. Ол Пескарадағы ашық түрмеге қамалды, онда оған бұрынғыдай өмір сүруге және аударма компаниясын басқаруға рұқсат берілді. 2000 жылғы 19 сәуірде түрмеден босатылған кезде Виччи мен оның серіктесі полициямен атысқа түсіп, Виччи қаза тапты. Виччи өмірінен екі автобиография жарық көрді: Too Fast to Live (1992) және Live by the Gun, Die by the Gun (2004 жылы, өлімнен кейін жарық көрді).