Кіріспе

Милнаципран (саудалық атаулары Ixel, Savella, Dalcipran, Toledomin) – фибромиалгияны клиникалық емдеуде қолданылатын серотонин-норадреналин кері сіңіруін тежегіш (СНРИ) болып табылады. АҚШ-та үлкен депрессиялық ауруды емдеу үшін мақұлданбаған, бірақ басқа елдерде мақұлданған.

Депрессия

Имипраминмен салыстырылған 7 зерттеудің біріктірілген талдауында милнаципран мен имипраминнің тиімділігі шамалас болса, милнаципран жақсырақ көтерілді. Милнаципран мен ССКИ-ді салыстырған зерттеулердің біріктірілген талдауы милнаципранның тиімділігі жоғары екенін, ал милнаципран мен ССКИ-дің көтерілуі ұқсас екенін көрсетті. 1000-нан астам пациентке қатысты 6 зерттеудің мета-талдауы милнаципран мен ССКИ арасында тиімділік және емдеуді тоқтату көрсеткіштерінде, соның ішінде жанама әсерлер немесе тиімсіздікке байланысты емдеуді тоқтатуда ешқандай айырмашылықты көрсетпеді. 2200-ден астам пациентке қатысты 16 рандомизацияланған бақыланатын зерттеулердің мета-талдауы милнаципранды басқа антидепрессанттармен салыстырғанда тиімділік, қабылдану және көтерілу көрсеткіштері бойынша статистикалық маңызды айырмашылықтар жоқ екенін көрсетті. Дегенмен, ТКА-мен салыстырғанда, милнаципран қабылдауды тоқтатқан пациенттердің саны айтарлықтай аз болды. Басқа антидепрессанттар сияқты, антидепрессанттық әсердің клиникалық тұрғыдан байқалуына 1-3 апта уақыт қажет болуы мүмкін.

Импульсті басқару

Милнаципран тышқандарда импульстік мінезді бақылауды жақсартатыны анықталды, бұл оның инфралимбикалық қабықтағы D1-ге ұқсас рецепторларын белсендіруімен байланысты. Депрессия импульсивтіліктің күшеюімен байланысты.

Фибромиалгия

Фибромиалгияны емдеу үшін әзірленген милнаципран препараты композиттік жауап берушілік тәсілі арқылы бағаланды. «Фибромиалгияны емдеу» жиынтық мақсатына жауап беруші деп есептелу үшін, әрбір пациент ауырсыну, физикалық функция және аурудың жалпы жағдайы бойынша бір уақытта және клиникалық тұрғыдан маңызды жақсаруды көрсетуі керек болды. 2015 жылы жүргізілген жүйелі шолу фибромиалгиямен ауыратын аз ғана адамдарда орташа деңгейде жеңілдеу көрсетті. Милнаципранды қолдануды тоқтату кезінде қосымша жағымсыз құбылыстар байқалды.

Әлеуметтік алаңдаушылық

Милнаципран әлеуметтік дауылпаздыққа тиімді болуы мүмкін екенін көрсететін белгілі бір дәлелдер бар.

Жанама әсерлер

Ең көп кездесетін (≥ 5% және плацебодан жоғары) жағымсыз әсерлер: жүрек айну, бас ауруы, іш қату, бас айналу, ұйқысыздық, қыздыру, гипергидроз, құсу, жүрек қағу, жүрек соғу жылдамдығының артуы, ауыздың құрғауы және гипертония [FDA Savella тағайындамасы туралы ақпарат]. Милнаципран жыныстық функцияларға маңызды әсер етеді, оның ішінде жыныстық құштарлық пен қабілеттің төмендеуі. Милнаципран ерлерде ұрық бездерінде ауырсынуға себеп болуы мүмкін. 3300-ден астам пациент қатысқан бақыланатын зерттеуде, ТКА-мен салыстырғанда жүрек-қан тамырлары және антихолинергиялық жағымсыз әсерлердің жиілігі айтарлықтай төмен болды. Симптомдық бауыр ауруының белгілері жоқ бауыр ферменттерінің жоғарылауы сирек кездеседі. Көңіл-күйдің манияға дейін өзгеруі де байқалды және емдеуді тоқтатуды талап етеді. Психозбен ауыратын пациенттерде сананың шатасуы пайда болуы мүмкін. Милнаципран седацияны аз тудырады, бірақ депрессиямен ауыратын пациенттерде ұйқының ұзақтығы мен сапасын жақсартады. Көңілді немесе суицидтік ойлары бар пациенттерге әдетте қосымша седативті/анксиолитикалық емдеу көрсетіледі. Алайда, бірнеше зерттеулер milnacipran терапиясында "активация синдромы" және суицидтік қаупінің жоғарыламағанын көрсетті; керісінше, ол депрессиялық симптомдармен бірге суицидтік қаупін азайтады.

Фармакодинамика

Милнаципран серотонин мен норадреналиннің кері сіңуін тиісінше шамамен 1:3 қатынаста тежейді. Милнаципран H1, α1, D1, D2 және mACh рецепторларына, сондай-ақ бензодиазепиндер мен опиоидтардың байланысу орындарына елеулі әсер етпейді. Жақында милнаципранның сол жақ бұрылысты энантиомері – левомилнаципранның бета-сайтындағы амилоид алдынғы құрамын кесетін фермент 1 (BACE 1) ингибиторы болып табылатыны анықталды, ол β-амилоидты плактардың қалыптасуына жауапты, сондықтан Альцгеймер ауруын емдеуде пайдалы дәрі болуы мүмкін. Басқа BACE 1 ингибиторлары, мысалы CTS 21166 (ASP1720), MK 8931 және AZD3293 Альцгеймер ауруын емдеу үшін клиникалық сынақтардан өтті, бірақ екі жағдайда да клиникалық сынақтар қанағаттанарлық нәтижелер бермегендіктен тоқтатылды және олардың тиімді нәтижелер беруі күмәнді деп есептелді.

Фармакокинетика

Милнаципран ауызға қабылдағаннан кейін жақсы сіңіріледі және 85% биожетімділікке ие. Тамақ қабылдау сіңу жылдамдығы мен мөлшеріне әсер етпейді. Ауызға қабылдағаннан кейін 2 сағаттан соң плазмадағы ең жоғары концентрацияға жетеді. 8 сағаттық жартылай шығарылу кезеңі бауыр функциясының нашарлауы мен қарттық жасқа байланысты ұлғаймайды, бірақ маңызды бүйрек ауруларында ұзарады. Милнаципран белсенді емес глюкуронидпен байланысады және өзгермеген препарат және конъюгат түрінде зәрмен шығарылады. Белсенді метаболиттердің тек аз ғана мөлшері табылады.