Кіріспе
Буддистік этикадағы төрт ізгілік – Брахмавихара (асыл көзқарастар, жарық. "Брахма мекендері") – төрт буддалық ізгілік және оларды дамытуға арналған медитациялық тәжірибелер. Олар төрт өлшеусіз (пали: appamaññā) немесе төрт шексіз сана (қытай: 四無量心) деп те аталады. Брахмавихара:
мейірімділік немесе игілік (метта)
қанағат ету (каруна)
қуанышпен бөлісу (мудита)
жайлылық (упэкха)
The brahmavihārā (sublime attitudes, lit. "abodes of brahma") are a series of four Buddhist virtues and the meditation practices made to cultivate them. They are also known as the four immeasurables (Pāli: appamaññā) or four infinite minds (Chinese: 四無量心). The brahmavihārā are:
loving kindness or benevolence (mettā)
compassion (karuṇā)
empathetic joy (muditā)
equanimity (upekkhā)
According to the Metta Sutta, cultivation of the four immeasurables has the power to cause the practitioner to be reborn into a "Brahma realm" (Pāli: Brahmaloka).
Метта Суттаға сәйкес, төрт өлшеусізді дамыту тәжірибешінің "Брахма әлеміне" (пали: Брахмалока) қайта тууына мүмкіндік беретін күшке ие.
The brahmavihārā (sublime attitudes, lit. "abodes of brahma") are a series of four Buddhist virtues and the meditation practices made to cultivate them. They are also known as the four immeasurables (Pāli: appamaññā) or four infinite minds (Chinese: 四無量心). The brahmavihārā are:
loving kindness or benevolence (mettā)
compassion (karuṇā)
empathetic joy (muditā)
equanimity (upekkhā)
According to the Metta Sutta, cultivation of the four immeasurables has the power to cause the practitioner to be reborn into a "Brahma realm" (Pāli: Brahmaloka).
Ертедегі буддизм
Брахмавихара – буддалық дәстүрдің өзіндік түсіндірмесін берген буддалық дәстүрге дейінгі брахмандық ұғым. Дигха Никая Будданың брахмавихараны «сол тәжірибе» деп атағанын, ал оны «менің тәжірибем» деп қарамастан айтқанын көрсетеді. Ричард Гомбричтің сөзіне сүйенсек, ол индуист және санскрит, пали тілін зерттеуші, буддалық қолданыстағы брахмавихара бастапқыда сананың ояну күйіне және басқа тіршілік иелеріне қатысты нақты көзқарасқа сіңген, «Брахманмен бірге өмір сүруге» тең болған. Кейінгі дәстүр бұл сипаттамаларды тым әдеби қабылдап, оларды космологиямен байланыстырып, Брахма әлемінде қайта туғанда «Брахманмен бірге өмір сүру» деп түсіндірді. Гомбричтің пікірінше, «Будда мейірімділік – христиандар махаббат деп атайтын нәрсе – құтқарылу жолы екенін үйреткен». Тевиджа суттасында, «Үштік білім» Дигха Никаяда немесе «Ұзын сөздер жинағында» жас брахмандар Буддаға Брахмамен байланыс орнатудың жолдары туралы кеңес сұрады. Ол Брахма әлемін және оған жету жолын жеке білетінін айтты және Аштамангаланың бұршаққабығының дыбысына теңеу арқылы оған жетудің медитативтік әдісін түсіндірді. Аггуттара Никаяның екі Метта суттасында Будда осы өмірде төрт өлшемсіздікті таратуды үйреніп, «оны жоғалтпай» өлгендердің келесі өмірінде көктегі әлемде қайта туатынын мәлімдеді. Сонымен қатар, егер мұндай адам буддалық шәкірт (пали: срвака) болса және бес жиынтықтың үш ерекшелігін түсіне алса, онда оның көктегі өмірі аяқталғаннан кейін ол нирванаға жетеді. Тіпті шәкірт болмаған жағдайда да, ол көктегі өмірге ие болады, бірақ одан кейін бұрынғы істеріне байланысты тозақ әлеміне, жануар немесе аштық рухы ретінде қайта тууы мүмкін. Ангуттара Никаядағы тағы бір сутта, Самавати әйелі мейірімділікке ерекше қабілетімен көзге түскен адамның мысалы ретінде айтылады. Буддалық дәстүрде ол осылай аталады, көбінесе оған атқан жебе оның рухани күшімен тойтарылған деген аңыз келтіріледі.
According to Richard Gombrich, an indologist and scholar of Sanskrit, Pāli, the Buddhist usage of the brahmavihārā originally referred to an awakened state of mind, and a concrete attitude towards other beings which was equal to "living with Brahman" here and now. The later tradition took those descriptions too literally, linking them to cosmology and understanding them as "living with Brahman" by rebirth in the Brahma world. According to Gombrich, "the Buddha taught that kindness – what Christians tend to call love – was a way to salvation. In the Tevijja Sutta, "The Threefold Knowledge" in the Digha Nikāya or "Collection of the Long Discourses", a group of young Brahmins consulted Lord Buddha about the methods to seek fellowship/companionship/communion with Brahma. He replied that he personally knows the world of Brahma and the way to it, and explains the meditative method for reaching it by using an analogy of the resonance of the conch shell of the [[Ashtamangala:
The Buddha then said that the monk must follow this up with an equal suffusion of the entire world with mental projections of compassion, sympathetic joy, and equanimity (regarding all beings with an eye of equality). In the two Metta Suttas of the Aṅguttara Nikāya, the Buddha states that those who practice radiating the four immeasurables in this life and die "without losing it" are destined for rebirth in a heavenly realm in their next life. In addition, if such a person is a Buddhist disciple (Pāli: [[sravaka) and thus realizes the three characteristics of the five aggregates, then after his heavenly life, this disciple will reach [[nirvana. Even if one is not a disciple, one will still attain the heavenly life, after which, however depending on what his past deeds may have been, one may be reborn in a hell realm, or as an animal or hungry ghost. In another sutta in the Aṅguttara Nikāya, the laywoman Sāmāvatī is mentioned as an example of someone who excels at loving kindness. In the Buddhist tradition she is often referred to as such, often citing an account that an arrow shot at her was warded off through her spiritual power.
Висуддимагга
Төрт өлшеусіз нәрсе ғалым және түсіндіруші Буддагоша жазған "Тазалау жолы" (Висуддхимагга) кітабында түсіндірілген. Олар көбінесе өлшеусіздердің әрқайсысын кезекпен алып, өзіне қолданып (бұл практика Пали Сүтталары аяқталғаннан кейін қалыптасқан, көптеген қазіргі заманғы ұстаздар мен монахтар ұсынған тәсіл), содан кейін жақын маңдағы адамдарға, одан әрі әлемдегі барлық адамдарға және барлық ғаламдағы барлық тіршілік иелеріне таратылады.
Қазыналар үңгірі ()
Қазыналар үңгірі – XI ғасырдың басында Шенчен Луга ашқан Бонпо термисі. Оның бір бөлігінде төрт шексіз ізгілікке (немесе төрт өлшеусіздікке) қатысты Бонпо дұғасы сақталған. Мартин (к.ж.: 21 б.) бұл кітаптың Жанжун тілін зерттеу үшін маңызды екенін көрсетеді.