Кіріспе

1992 жылы қаңтарда Чарльз Хоги партия басшысы лауазымынан кеткен кезде, «Фианна Фейл» партиясының басшылығына сайлау басталды. Хоги он үш жыл бойы партия басшысы болған және үш рет премьер-министр қызметін атқарған. Оның ізбасары 1992 жылғы 6 ақпанда «Фианна Фейл» парламенттік партиясының мүшелерімен сайланды. Бір кезеңді дауыс беру нәтижесінде Альберт Рейнольдс сайлауда жеңіске жетті.

Науқан

Чарльз Хоугидің басшылығының аяқталуы 1991 жылдың қараша айында қаржы министрі Альберт Рейнольдс басшылыққа талас жариялаған кезде басталды. Сол кездегі талас сәтсіз аяқталды, бірақ мәселе осымен бітпеді. Басшылыққа таласқаннан кейін үкімет жұмысын жалғастырды, ал Әділет министрі Рей Берк телефон тыңдау туралы заң жобасын ұсынды. Бұл Seanad Éireann төрағасы Шон Доэртиге ұнамады, ол 1982 жылы журналистердің телефондарына тыңшылық жасады деген айыптамамен министрлік лауазымынан алынған еді. Ол бұл заң жобасын өзінің абыройына нұқсан келтіретін нәрсе деп есептеді. Ол тыңшылық жасау кезінде жалғыз әрекет еткенін жоққа шығарды және 1982 жылы жауапкершілікті өз мойнына алды. Дегенмен, ол Сенатта бұл заң жобасын қарауға мәжбүр болғанына қатты ренжіді. 1992 жылдың қаңтар айының басында телеарнадағы сұхбатында Доэрти жалғыз әрекет етпегенін және телефон тыңдаулары үкіметтің басқа да жоғары лауазымды өкілдеріне белгілі болғанын айтты. Доэртидің бұл сөздері саяси қарсыластары тарапынан ескі дауларды қайта жаңғырту деп сынға алынды. 1992 жылдың 21 қаңтарында ол баспасөз мәслихатын өткізіп, Чарльз Хоуги телефон тыңдаулары туралы толық білгенін, ал бұрын оның айтқандарының керісінше болғанын мәлімдеді. Хоуги өзінің баспасөз мәслихатын шақырып, бұл айыптамаларды жоққа шығарды, бірақ үкіметтегі оның серіктестері, Прогрессивті демократтар, Хоугиді Taoiseach ретінде жалғастыру мүмкін емес екенін, сондықтан үкіметтен кетуге ниеттендіктерін білдірді. Хоуги оларға мұның қажет емес екенін айтты, өйткені ол Фианна Фейл және Taoiseach партиясының басшысы лауазымынан бас тартуға шешім қабылдаған.