Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Брансуик облыстары конфедерациясы партиясы – Канаданың Жаңа Брансуик провинциясындағы саяси партия. Ол Канаданың Облыстар конфедерациясы партиясының орындар жеңген жалғыз бөлімшесі болды. 1991 және 1995 жылдар аралығында Заң шығару жиналысында ресми мәртебеге ие болды, бірақ келесі сайлауда барлық орындарын жоғалтты.
The New Brunswick Confederation of Regions Party was a political party in the Province of New Brunswick, Canada. It was the only branch of the Confederation of Regions Party of Canada to win any seats. It held official status in the Legislative Assembly between 1991 and 1995, before losing all its seats in the following election.
Көтеріліс
1980 жылдардың соңында премьер-министр Ричард Хэтфилдтің Прогрессивті консервативтік партиясына қолдау үкіметтегі сыбайлас жемқорлық скандалдарының салдарынан төмендеді. Сонымен қатар, көптеген ағылшын тілінде сөйлейтін Нью-Брансуик тұрғындары үкіметтің ресми екі тілділікті (мемлекеттік қызметтерде ағылшын және француз тілдерін қолдану) ілгерілетуіне наразы болды. CoR 1969 жылғы Ресми тілдер заңын жоюға уәде берді, бұл заң француз тілін провинциялық деңгейде ағылшын тілімен тең мәртебелі еткен еді. CoR француз тілді халық тығыз қоныстанған аймақтарда мемлекеттік қызметтерді тек француз тілінде ұсынуды ұсынды. Француз тілді акадиялықтар бұл саясатты франкофондыққа қарсы деп санады, сондықтан CoR француз тілді халық көп шоғырланған аймақтарда қолдау таппады. 1988 жылғы федералды сайлауда CoR партиясы Нью-Брансуикте айтарлықтай жетістікке жетті. CoR 1988 жылғы сайлауда он федералды округтің жетісінде кандидаттарды тікелей ұсынды және провинция ішіндегі дауыстардың 4,3%-ын жеңіп алды.
In the late 1980s, support for the Progressive Conservative Party of Premier Richard Hatfield had collapsed because of corruption scandals in the government. As well, many English speaking New Brunswickers were unhappy with the government's promotion of official bilingualism (the use of English and French in public services). CoR promised to repeal the 1969 Official Languages Act, which made the French language equal for official purposes with English on a province wide basis. CoR proposed providing government services in French only in areas with a large francophone population. The French speaking Acadian population believed this to be an anti francophone policy, so the CoR had no support in areas with large francophone populations. In the 1988 federal election, the CoR party had considerable success in New Brunswick. CoR nominated candidates in seven of the ten federal ridings in the 1988 election, and won 4.3% of the vote within the province.
Құрылу
АӨК партиясының облыстық ұйымы 1989 жылы құрылды. Мирамичи кәсіпкері Арч Паффорд жетекші болып сайланды, ал бұрынғы Хэтфилд үкіметінің министрі Эд Аллен партияның ең белгілі үміткеріне айналды.
The CoR party's provincial wing was founded in 1989. Miramichi businessman Arch Pafford was elected leader, and former Hatfield cabinet minister Ed Allen became the party's most notable candidate.
1991 жылғы провинциялық сайлау
Партияның ең үлкен жетістігі 1991 жылғы провинциялық сайлауда болды. Сайлауға дейін провинциялық либералдар заң шығарушы органдағы барлық орынды иеленді, бірақ көптеген консерваторлар, әсіресе Фредериктон аймағында және Оңтүстік Нью-Брансуиктегі ауылдық жерлерде, екі тілділік мәселесі бойынша ПК партиясына наразылық білдірді. РБ осы жағдайды пайдаланып, 58 округтің 48-інде ғана қатысып, 21,04% дауыс (87 256 дауыс) және 8 орын жеңіп алды. Партия ағылшын және акадиялық тұрғындары бар Нортумберленд, Вестморленд және Виктория округтерінде толық құраммен, ал акадиялық, бірақ екі тілді Рестигуш округінде де толық құраммен сайлауға түсті. Партия сондай-ақ Кент округінен бір, Глостер округінен екі үміткер тікелей ұсынды. Француз тілінде сөйлейтін Мадаваска округінде РБК-дан кандидаттар болған жоқ. 58 үміткерді тікелей ұсынған Прогрессивті консерваторлар дауыс берудің тек 20,7%-ын алды. 1991 жылғы сайлау Өңірлер конфедерациясы партиясына ресми оппозиция ретінде отыруға мүмкіндік берді, ал олардың жетістігі екі тілді саясаткерлерді Нью-Брансуиктің екі тілділігін күшейту үшін Құқықтар хартиясының 16.1-тармағын бекітуге итермеледі. Алайда, РБ басшысы Арч Паффорд өзінің орынды жеңіп ала алмады. Дэнни Камерон уақытша жетекші болып тағайындалды.
The party's greatest success came in the 1991 provincial election. Going into the election, the provincial Liberals held all the seats in the legislature, but many conservatives, especially in the Fredericton area and rural southern New Brunswick, were still upset with the PC Party over the bilingualism issue. CoR was able to capitalize on the situation and captured 21.04% of the vote (87,256 votes) and eight seats despite running in only 48 of the 58 ridings. The party ran full slates in Northumberland, Westmorland and Victoria counties, which have mixed English speaking and Acadian populations, and a full slate in the Acadian but bilingual Restigouche county. The party also nominated one candidate in Kent County, two in Gloucester County. No candidates for the CoR ran in the very unilingual French Madawaska County. The Progressive Conservatives, which ran a full slate of 58 candidates, received only 20.7% of the vote. The 1991 election allowed the Confederation of Regions party to sit as the official opposition, and their success prompted pro bilingual politicians to enshrine section 16.1 in the Charter of Rights to strengthen New Brunswick's bilingualism. However, the CoR's leader, Arch Pafford, had not been able to win his seat. Danny Cameron was chosen as the interim leader.
Ішкі бөлімдер
Ішкі келіспеушіліктер РБ-ның ішінде саяси тартысқа әкелді. Партия ішінде орталық көзқарастағы Кэмерон мен радикалдырақ саналатын Брент Тейлордың арасында бәсеке пайда болды. Кэмерон уақытша жетекші болып сайланғаннан кейін бір жыл өткен соң, партияның басқарушы органы, президенті және кеңесі оны қызметтен шеттетуге тырысты. Ол қарсы тұрды. Партия кеңесі 1992 жылы Кэмпбеллтонда өткен съезде жетекшілікке үміткерлер арасында жарыс ұйымдастырды, онда Тейлор Кэмеронды шамалы айырмамен жеңіп, РБ-ның жетекшісі болды, бірақ Кэмерон мен оның қолдаушылары жарыстың заңсыз екенін мәлімдеді. Кейін Кэмеронның қолдаушылары партия президенттігіне ие болып, Кэмеронға партия басқарушы органы мен кеңесінің көп бөлігін қызметтен босатуға мүмкіндік берді. 1994 жылы Кэмеронға қарсы оппозицияда болғандықтан Брент Тейлор мен Бев Брайн фракциядан шығарылды. Осы кезеңде партия мүшелерінің саны 20 000-нан 5 000-ға дейін азайды. Ақырында Кэмерон партияны мазалаған ішкі дауларды реттеу мақсатында жетекшіліктен кетуді шешті. Барлық партия мүшелеріне сайлауға қатысуға рұқсат берілді. Тейлорды қолдайтын Гэри Эварт (қазіргі депутат емес) Кэмеронды қолдайтын Грег Харгроувтан басымдық алды, бірақ Эварт та, фракция жетекшісі Аб Ректор да Кэмеронның қолдаушыларымен келіспеушіліктерін шеше алмады. Эварт 23 күннен кейін отставкаға кетіп, партияны беймәлім жағдайда қалдырды.
Internal differences resulted in political infighting within the CoR. A rivalry formed between Cameron, who was seen as a moderate within the party, and fellow CoR MLA Brent Taylor, who was seen as more radical. A year after Cameron's election as interim leader, the party executive, president, and council sought to remove him. He resisted. The party council then held a leadership race at a 1992 convention in Campbellton, where Taylor narrowly defeated Cameron and became leader of the CoR, but Cameron and his supporters argued that the race was illegal. Cameron's supporters later gained control over the party's presidency, allowing Cameron to fire a large portion of the party executive and council. CoR MLAs Brent Taylor and Bev Brine were kicked out of the caucus in 1994 due to their ongoing opposition to Cameron. During this period, party membership dropped from 20,000 to 5,000. Cameron eventually chose to resign the leadership to try to settle the internal divisions affecting the party. The entire party membership were allowed to vote in the race that followed. Pro Taylor Gary Ewart (not a sitting MLA) was chosen over pro Cameron Greg Hargrove, but neither Ewart nor caucus leader Ab Rector were able to resolve their differences with Cameron's supporters. Ewart resigned 23 days later, leaving the party in limbo.
1995 жылғы провинциялық сайлау
Атқарушы комитет 1995 жылғы сайлауға дейін Грег Харгроувты жетекші етіп сайлады, бірақ бұрынғы зиян істелген еді. 1995 жылы партияның Заң шығарушы жиналысының ешбір депутаты қайта сайланбады, ал партия барлығы 27 684 дауыс (жалпы дауыс берудің 7,1%) жинады, бұл оларды Жаңа демократтардан кейін қалдырды.
The executive elected Greg Hargrove leader in time for the 1995 election, but the damage had been done. None of the party Members of the Legislative Assembly were re elected in 1995, and the party received just 27,684 votes (7.1% of the popular vote), placing them behind the New Democrats.
1999 жылғы провинциялық сайлау
1999 жылға қарай консервативті сайлаушылар Бернард Лордтың харизматикалық басшылығымен қайта тартылып жатты, ол партияны он жылдық үзілістен кейін билікке қайтаруға дайын тұрғандай көрінді. Қазір Джим Уэбб басқаратын Аймақтар конфедерациясы партиясы 1999 жылғы облыстық сайлауда бар болғаны 2 807 дауыс (жалпы дауыс санының 0,7%) жинады. Сайлаудан кейін, 1988 жылы партиядан федералды деңгейде сайлауға түскен Колби Фрейзер Уэббтің орнына партия төрағасы болды.
By 1999, Conservative voters were being wooed back by the charismatic leadership of Bernard Lord, who looked poised to return the party to power after ten years in the wilderness. The Confederation of Region Party, now led by Jim Webb, slipped further in the 1999 provincial election to just 2,807 votes (0.7% of the total). Following the election, Colby Fraser, who had run federally for the party in 1988, replaced Webb as leader.
Тарату
2001 жылға қарай партия Фрейзердің жертөлесіндегі бірнеше компьютерлік файлдан аспады. Сол кезде Фрейзер партияның қалған мүшелерімен хабарласып, олар партияны таратуға келісті. Партияның таратылуы 2002 жылдың 31 наурызында ресми түрде болды.
By 2001, the party was little more than a few computer files in Fraser's basement. At that time, Fraser contacted the remaining members, who voted to dissolve the party. The dissolution formally occurred March 31, 2002.