Роберт Хансон Харрисон: Американ сардары мен судьясы
Robert H. Harrison
Роберт Хансон Харрисон (1745-1790): американдық әскери шенеунік, адвокат, судья. Джордж Вашингтонның хатшысы қызметін атқарған, Американ революциясының ардагері. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық судья (1745–1790)
American judge (1745–1790)
Роберт Хансон Харрисон (1745 – 2 сәуір, 1790) – американдық әскери шенеунік, адвокат және судья. Ол Америка революциясының Континентальдық армиясының қатысушысы және Джордж Вашингтонның әскери хатшысы қызметін атқарғандығымен, соғыстың көп бөлігінде Вашингтон штабының де-факто штаб бастығы болғандығымен танымал.
Robert Hanson Harrison (1745 – April 2, 1790) was an American Army officer, attorney, and judge. He was a Continental Army veteran of the American Revolution and is most notable for his service as George Washington's military secretary, the de facto chief of staff of Washington's headquarters for most of the war.
Ерте өмір
Мэриленд штатының Чарльз округінде дүниеге келген Роберт Хансон Харрисон – Дороти (Хансон) Харрисон мен полковник Ричард Харрисонның ұлы болды. Оның әкесі бейбіт судья және Мэриленд штатының делегаттар палатасының мүшесі қызметтерін атқарған. Кіші Харрисонның балалық шағы мен білімі туралы көп мәлімет жоқ, бірақ ол 1765 жылы Фэрфакс округіне қоныс аударды және адвокаттыққа қабылданды.
Born in Charles County, Maryland, Robert Hanson Harrison was the son of Dorothy (Hanson) Harrison and Colonel Richard Harrison, who served in offices including justice of the peace and member of the Maryland House of Delegates. Little is known of the younger Harrison's early life and education, but he settled in Fairfax County in 1765 and was admitted to the bar.
Ерте мансап
1768 жылы Харрисон тұрақты тәжірибе жинады; Вашингтонмен кездескеннен кейін, ол оны бірнеше құқықтық мәселелерде өкілдік етті. Америка революциясына дейінгі жылдары Харрисон Вирджиниядағы патриоттар қозғалысымен байланысты болды; ол 1770 жылы Вирджинияның импортты тоқтату қаулыларын қолдады және 1774 жылы Фэрфакс қаулыларының хатшысы болып қызмет етті. Харрисон Александрияның корреспонденция комитетінің мүшесі де болды. Бұған қоса, ол милицияға қосылып, 1774 және 1775 жылдары Фэрфакс тәуелсіз ротасында офицер болып қызмет етті. 1775 жылдың қыркүйегінде Харрисон Фэрфакс округі милициясында майор болып тағайындалды.
By 1768, Harrison had a steady practice; after meeting Washington, Harrison represented him on several legal matters In the years prior to the American Revolution, Harrison became identified with the Patriot cause in Virginia; he supported the Virginia Nonimportation Resolves in 1770, and served as the clerk for the Fairfax Resolves in 1774. Harrison was also a member of Alexandria's Committee of Correspondence. Additionally, he joined the militia and served as an officer in the Fairfax Independent Company in 1774 and 1775. In September 1775, Harrison was commissioned as a major in the Fairfax County Militia.
Америка революциясы
1775 жылғы 6 қарашада Роберт Хансон Харрисон генерал Вашингтонның лагерь көмекшісі болып тағайындалды. Келесі мамыр айында Харрисон Джозеф Ридтің орнына генерал Вашингтонның әскери хатшысы болып тағайындалды. Континенттік конгресс 1776 жылғы 5 маусымда оның подполковник шеніне бекітті. Осы лауазымда ол шамамен бес жыл бойы Бас қолбасшының көп көлемді хат-хабарларын дайындауға, жазуға және ұйымдастыруға көмектесті. Сонымен қатар, президент Джеймс Монро "генерал Вашингтон басқарған барлық шайқастарда полковник Харрисон генералдың жанында болды" деп куәлік берді. Александр Гамильтонмен бірге Роберт Хансон Харрисон соғыста тұтқынға алынғандарды алмасу мәселесі бойынша келіссөздер жүргізді. 1780 жылы әкесі Ричард Харрисонның қайтыс болуы Роберт Хансон Харрисонның 1781 жылдың көктемінде Континенттік армиядан кетіп қалған оқиғалар тізбегін бастады. Джордж Вашингтон Роберт Хансон Харрисонның өзіне жүктелген міндетті "ерекше қабілеттерімен" орындағанын айтты. Оның соғыстың барлық маңызды кезеңдеріндегі әрекеттері жоғары адалдық пен ең жақсы қызмет көрсетумен ерекшеленді, ал жеке батылдығымен ол көптеген жағдайларда көзге түсті.
On November 6, 1775, Robert Hanson Harrison was appointed an aide de camp to General Washington. The following May, Harrison was appointed military secretary to General Washington in lieu of Joseph Reed. The Continental Congress approved his commission as a lieutenant colonel on June 5, 1776. In this capacity, he assisted with the drafting, writing and organization of the Commander in Chief's voluminous correspondence for almost five years. Moreover, President James Monroe testified that "in all the actions in which General Washington commanded, Colonel Harrison was present, near the person of the General." Along with Alexander Hamilton, Robert Hanson Harrison negotiated for the exchange of prisoners of war. The death of his father, Richard Harrison, in 1780 began a chain of events that led to Robert Hanson Harrison's resignation from the Continental Army in the spring of 1781. George Washington attested that Robert Hanson Harrison discharged his duty "with conspicuous abilities – That his whole conduct during all the interesting periods of the war has been distinguished marked by the strictest integrity and the most attentive & faithful services while by personal bravery he has marked his conduct upon many occasions been distinguished on sev[era]l occasions"
Кейінгі мансап
Мэрилендке оралған Роберт Хансон Харрисон 1781 жылғы 12 наурызда Мэриленд штатының Бас сотының бас судьясы болып тағайындалды. Соғыс кезінде Харрисонның соты АҚШ-қа адал емес деп айыпталған адамдардың мүлкін тәркілеу туралы істерді қарады. Өте қабілетті судья саналғанмен, ол денсаулығының нашарлауына байланысты жоғары соттарға тағайындалудан бас тартты, соның ішінде Мэриленд канцлері лауазымынан да бас тартты. 1789 жылғы 24 қыркүйекте президент Джордж Вашингтон Харрисонды жаңадан құрылған АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы қылып тағайындады. АҚШ Сенаты оның тағайындалуын екі күннен кейін бекітті. Харрисон отбасылық міндеттерін және денсаулығын басты себептер ретінде келтіріп, тағайындалудан бас тартты. Вашингтон мен Гамильтон Харрисонды қайта қарауға шақырды. Вашингтонның досы, доктор Джеймс Крейк, оны Харрисонға жеке өтініш жіберуге шақырды, өйткені "Сізден келген хат, оның пікірінше, аптекадағы барлық құнарсыздандырғыш заттардан да күшті әсер етеді" деп сенді. Харрисон келісіп, сол кезде уақытша ұлттық астана болған Нью-Йорк қаласына сапарға шықты. Денсаулығы нашарлап, ол Мэриленд штатындағы Бладенсбургке қайтып оралды. 1790 жылғы 21 қаңтарда Вашингтонға жазған хатында Харрисон сапарға бара алмайтынын және тағы да тағайындалудан бас тартатынын хабарлады.
Returning to Maryland, Robert Hanson Harrison was appointed Chief Justice of the General Court of Maryland on March 12, 1781. During the war, Harrison's court considered property confiscation cases for individuals accused of disloyalty to the United States. Despite being considered a highly capable judge, he declined appointments to higher courts because of failing health, including Chancellor of Maryland. September 24, 1789, President George Washington nominated Harrison as an associate justice on the newly established United States Supreme Court. The United States Senate confirmed his appointment two days later. Harrison declined the appointment, citing familial responsibilities and his health as two prime reasons. Washington and Hamilton urged Harrison to reconsider. Washington's friend Dr. James Craik urged him to send Harrison a personal appeal, believing "A Letter from you would I am convinced act more powerfully upon him than all the Anodynes in an Apothecarys Shop". Harrison agreed to accept, and began the trip to New York City, then the temporary national capital. His health worsened, and he returned home to Bladensburg, Maryland. In a January 21, 1790 letter to Washington, Harrison informed Washington that he was unable to make the trip and again declined the appointment.
Жеке өмір
Харрисонның алғашқы әйелі Сара Джонстон, Джордж Джонстон ағаның (1766 жылы қайтыс болған) қызы, Вирджиния штатының көрнекті адвокаты және саяси қайраткері болған. Ол қайтыс болғаннан кейін Мэриленд штатының Чарльз округынан Грейс Дентке үйленді. Харрисон 1790 жылдың 2 сәуірінде Чарльз округындағы үйінде қайтыс болды. Оның қайда жерленгені белгісіз.
Harrison's first wife was Sarah Johnston, a daughter of George Johnston Sr. (d. 1766), a prominent Virginia attorney and political leader. After her death, he married Grace Dent of Charles County, Maryland. Harrison died at his home in Charles County on April 2, 1790. His burial location is not known.