Кіріспе
2003 жылы Джонатан Летемнің романы «Жалғыздық бекінісі» – Бруклинде 1970-ші, 1980-ші және 1990-шы жылдардағы оқиғаларды қамтитын, Джонатан Летемнің 2003 жылы жарық көрген, жартылай автобиографиялық романы. Роман екі жасөспірім дос – Дилан Эбдус пен Мингус Рудтың, бірі ақ, бірі қара, бір сиқырлы жүзік тауып алатын оқиғасын баяндайды. Роман нәсіл және мәдениет, қаланың жаңаруы, өзіндік даму және музыка мәселелерін зерттейді. Романның атауы Суперменге арналған «Жалғыздық бекінісінен» алынған.
The Fortress of Solitude is a 2003 semi autobiographical novel by Jonathan Lethem set in Brooklyn and spanning the 1970s, '80s, and '90s. It follows two teenage friends, Dylan Ebdus and Mingus Rude, one white and one black, who discover a magic ring. The novel explores the issues of race and culture, gentrification, self discovery, and music. The novel's title is a reference to the Fortress of Solitude, a fortress constructed for Superman.
Кейіпкерлер
Дилан Эбдус – Рахиль мен Абрахамның ұлы, әкесі суретші, анасы – Бруклин тумасы. Ол Мингус Рудпен танысқанға дейін жаңа ауданына бейімделуге қиналады. Уақыт өте келе, олардың жолдары айырылады. Дилан Вермонт штатындағы Камден колледжіне оқуға түседі, ал Мингус Бруклиндегі түрмеге қамалады. Дилан досын іздеп, құтқарып, бұрынғы қарым-қатынасын жаңартпаққа тырысады. Абрахам Эбдус – Диланның әкесі, авангардтық суретші. Рахиль отбасын тастап кеткен соң, ол іштен тынышталып, анимациялық фильмінің кадрларын салу үшін шатырға жасырынып, ешқашан аяқталмайтын шедеврді жасайды. Өзін және Диланды асырау үшін ол фантастикалық кітаптардың жарқын мұқабаларын салуға кіріседі, соңынан осы салада танымал болады. Диланмен арақатынасы шиеленіске толы. Барретт Руд-младший – 1960 жылдардағы «The Subtle Distinctions» атты орташа сәттілікке жеткен соул тобының бұрынғы жетекші әншісі. Ол кезде оның бірнеше хиті болған, кейбіреулерін қазіргі заманғы әртістер үлгі еткен. Ең бастысы, ол Мингустың әкесі және Дилан үшін музыкалық идол. Роман барысында ол кокаинге тәуелділікпен күреседі. Артур Ломб – Диланның бастауыш және орта мектептегі жалғыз ақ досы. Артур Диланды Стуйвесант мемлекеттік мектебіне түсуге көндіреді, бірақ Дилан қабылданады, ал Артур қабылдана алмайды. Роман бойынша екеуінің жолдары айырылады: Дилан колледжге, соңынан Калифорнияға кетеді, ал Артур Бруклинде қалып, Мингустың жақын серігі болып, есірткі саудасы мен граффитимен айналысады. Роман соңында Дилан Артурға барғанда, ол үй иесі болып, аймақтың жаңартылуына (gentrification) үлес қосып, сәнді бистро ашады. Роберт Вулфолк – Генри оны «Уиллфук» деп атаған, Роберт Диланның өміріне ең жаман сәттерде келетін жауы. Роман барысында ол Диланның алғашқы велосипедін бүлдіріп, оны жиі мазақтайды және есірткі тонау кезінде оны қарумен қорқытады. Роберт Мингуспен бірге түрмеге түседі. Дилан екеуіне түрмеде барғанда, Мингус оны Робертке қашып кетуге көмектесу үшін сақинасын ұсынуға көндіреді. Бірақ Роберттің қашу әрекеті оның өлімімен аяқталады. Мингус Руд – Барретт Руд-младшийдің ұлы және Дилан Эбдустың балалық шақтағы досы. Романның маңызды кейіпкерлерінің бірі. Диланнан кейін ол Дин-стритке көшіп келеді, екеуі тез дос болады. Олардың достығы романның бірінші бөлігінде дамиды. Рейчел Эбдус – Дилан Эбдустың анасы, кітапта басында аз айтылатын, бірақ Дилан Эбдустың өмірінде маңызды рөл атқаратын кейіпкер.
Әдеби стилі
Стильдік тұрғыдан алғанда, романның екі негізгі бөлігі а) үшінші тұлғада баяндалған ("Андерберг" бірінші бөлімі) және б) бірінші тұлғада баяндалған ("Тұтқындар" үшінші бөлімі) ерекше диалогтармен жазылған. Бірақ кітаптың соңына қарай, диалогқа толы көріністер мен Диланның "Лайнерлік жазбалар" (екінші бөлімі) деген қысқаша енгізілімі қоғамнан шеттелуін көрсетеді. Шығарма Диланның бала кезінен бастап, жас шағында Бруклиннен тәуелсіздікке және моральдық жауапкершіліктен алыстауына дейінгі өмірін қамтиды. Сондықтан, шығарманың стилі оның отыз төрт тарауы бойында дамиды, тілдің күрделілігі біртіндеп артады. Дегенмен, бүкіл шығармада сленг пен музыка кейіпкердің ой-сезімін және оның өміріндегі оқиғалардың субъективті әсерін тікелей көрсетпей, жанама түрде бейнелеу үшін қолданылады. Осы зерделі әдеби тәсілдер арқылы Летем прозалық баяндау арқылы нақты оқиғаны берудің орнына, музыка арқылы субъективті сезімді жеткізуді көздейді.
Марапаттар мен ұсыныстар
"Жалғыздық бекінісі" 2005 жылғы Халықаралық Дублин әдеби сыйлығына іліккен.
Бейімделулер
Дэниел Аукиннің ойлап тапқан және қойған музыкалық адаптациясы, Майкл Фридманның музыкасы мен әндері, Итамар Мозестің пьесасы бойынша, 2012 жылдың жазында New York Stage and Film және Вассар колледжінің Powerhouse театрымен қойылды. 2015 жылы New York Public Works ұйымымен Бродвейден тыс қойылымда көрсетілді. Сахналық нұсқасының әлемдік премьерасы 2014 жылдың 13 наурызында Даллас театр орталығында болды.