Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жебеленген теңіз протозоаларының Стефанопогон туысы – сыртқы түрімен кірпік жалғасымен ұқсас, жебеленген теңіз протистінің туысы.
Genus of flagellate marine protozoan
Stephanopogon is a genus of flagellated marine protist that superficially resembles a ciliate.
Сипаттамалары
Стефанопогон кейбір кірпікшелілерге (цилиаттарға) өте ұқсас және бастапқыда олармен бірге жіктелетін, бірақ қазір гетеролобозалық флагелляттармен туыс деп саналады. Жасуша біршама жалпақ, алдыңғы жағынан артқы жағына қарай қатарласып орналасқан бірнеше тегіс жалаушалары бар, ал алдыңғы аузы таяқшалармен сүйеніп тұр. Олар бактериялармен, диатомдармен және басқа да кіші организмдермен қоректенеді. 2-ден 16-ға дейін ядролары бар, бірақ олар кірпікшелілерде болатындай макроядролар мен микроядроларға бөлінбейді. Олардың таралу аймағы – бүкіл дүние.
Stephanopogon closely resembles certain ciliates and was originally classified with them (, but is now considered related to heterolobosean flagellates. The cell is somewhat flattened, with multiple smooth flagella arranged in rows running from the front to the back, and has an anterior mouth supported by rods. They feed on bacteria, diatoms, and other smaller organisms. There are 2 16 nuclei, but they are not differentiated into macronuclei and micronuclei as occurs in ciliates. They have a cosmopolitan distribution.
Жіктеу
Ядролық диморфизмнің болмауына байланысты, Стефанопогон цилиаттар мен басқа да протозоалар арасындағы эволюциялық кезең ретінде қарастырылды, және мүмкін жануарлардың да ата-тегі болуы ықтимал. Корлис пен Липскомб оның цилиаттарға цитологиялық тұрғыдан ұқсамайтынын, олардың күрделі қабықшасы мен инфрацилиатурасының жоқтығын көрсетті. Электрондық микроскопиялық зерттеулер Стефанопогонның цитологиялық құрылымын түсінуге қосымша мәліметтер қосты. Юбуки мен Леандер Стефанопогонның Гетеролобозея тобындағы Перколомонаспен тығыз байланыста екенін анықтады. Екі туыстың да флагеллияларының негіздері электронды тығыз цитоскелеттік материалға бекітілген, бірақ бұл топтың апоморфиясы емес деген пікір айтылды.
Because nuclear dimorphism is absent, Stephanopogon had been regarded as an evolutionary intermediate between the ciliates and other protozoa, and possibly an ancestor of the animals as well. Corliss and Lipscomb showed that it is not cytologically similar to ciliates, lacking their complex pellicle and infraciliature. Further electron microscopical studies added details to the understanding of the cytological organization of Stephanopogon. Yubuki and Leander demonstrated that Stephanopogon is closely related to Percolomonas within the Heterolobosea. The bases of the flagella in both genera are attached to an electron dense cytoskeletal material, but it has been argued that this is not an apomorphy of the clade
Жақында ол Percolomonas-пен бірге Percolatea класына гетеролоза ретінде қосылды. Туысқа 7 түр кіреді: S. apogon Borror, 1965, S. colpoda Entz, 1884, S. mesnili Lwoff, 1923, S. minuta Lei және басқалар, 1999, S. mobilensis Jones және Оуэн, 1974, S. paramesnili Lei және басқалар, 1999 және S. pattersoni Lee және басқалар, 2014.
It has recently been included as a heterolosean in the class Percolatea, along with Percolomonas. The genus contains 7 species: S. apogon Borror, 1965, S. colpoda Entz, 1884, S. mesnili Lwoff, 1923, S. minuta Lei et al., 1999, S. mobilensis Jones et Owen, 1974, S. paramesnili Lei et al., 1999 and S. pattersoni Lee et al., 2014