Кіріспе

Неміс-голландиялық палеонтолог және геолог (1902–1982)

Густав Генрих Ральф (көбінесе Г. Х. Р. деп аталады) фон Кенигсвальд (13 қараша 1902 – 10 шілде 1982) – неміс-голландиялық палеонтолог және геолог, ол гомининдер, соның ішінде Homo erectus туралы зерттеулер жүргізді. Оның Явадағы гоминидтердің қазбаларын қазу және зерттеуі, сондай-ақ Оңтүстік-Шығыс Азиядағы басқа да маңызды қазбаларды зерттеуі оның 20 ғасырдағы палеоантропологияның жетекші тұлғаларының бірі екенін бекітті.

Өмірбаян

Фон Кенигсвальд эволюцияны зерттеуге қызығушылықтың күшті болған және осы салада үдемелі даму орын алған кезеңде Берлинде дүниеге келді. Ол он бес жасында Германияның Мауэр қаласына жасаған саяхаты барысында табылған носорогтың азу тісін алып, омыртқалы жануарлардың қазба қалдықтарын жинаумен айналыса бастады. Содан кейін ол Берлин, Тюбинген, Кельн және Мюнхен қалаларында геология және палеонтология ғылымдарын оқыды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс Явадағы фон Кенигсвальд үшін қиындықтар мен қауіп-қатер әкелді. Ол өзінің қазбаларын басып келген жапондықтардан жасыруға үміттенді, және ол голландиялық азамат болғандықтан, әскери тұтқын лагеріне қамалды, бірақ жапондық сарбаздар тек бір қазба бас сүйегін ғана тәркіледі. Ол император Хирохитоға сыйға тартылды, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін қайта табылды. Соғыс жылдарында Вайденрайхтың Синантроп туралы сипаттамасы жарық көрді. Америка табиғи тарих мұражайындағы қарыз кеңседе Вайденрайх бұрынғы жұмыстарын толықтырып, адам эволюциясының қазбалық деректерін қарастырды, Синантроп пен Питекантропты жаңа таксонға – Homo erectus-қа, түрлі географиялық подвидтерімен біріктірді. Ол фон Кенигсвальдтың кейбір жаңалықтарына сипаттамалар жазып, ғылыми атаулар берді, себебі ол және басқалар фон Кенигсвальдтің жапондықтардың қолынан қаза болғанын болжады. Соғыстан кейін фон Кенигсвальд 18 ай бойы Нью-Йорктегі Америка табиғи тарих мұражайында Вайденрайхпен бірге жұмыс істеді.

Нидерланды

Келесі 20 жыл бойы фон Кенигсвальд Нидерландының Утрехт қаласындағы Рикс университетінде оған арналған палеонтология кафедрасын басқарды. Академиялық мансабында ол Солтүстік және Оңтүстік Африка (1951–1952), Филиппин, Таиланд және Борнео (1957) және Пәкістан (1966–1967) жерлерін зерттеді. Пәкістанда фон Кенигсвальд пен оның шәкірттері Сивапитек туысына жататын жаңа түрге жатқызылған тіс қанатын және Рамапитекке тиесілі деп есептелетін тістерді тапты. 1950 жылы ол Корольдік Нидерланд өнер және ғылым академиясының мүшесі, ал 1968 жылы – шетелдік мүшесі болды. Фон Кенигсвальд Африка, Азия және Еуропа гоминоидтарының қазбалары арасындағы қарым-қатынасты, оның ішінде Рамапитекке немесе оған жақын туыстас Грекопитек (Грекия) және Кенияпитек (Кения, Форт Тернан) түрлеріне жатқызылатын қазбаларды зерттеді. Оның пікірінше, үнді түрі – гоминид, ал африкалық түрі – понгид. Бұл оны кейіннен Үндістанды гоминидтердің бастапқы отаны деп талап етуге әкелді. Утрехт кафедрасынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Вернер Раймерс қоры Германияның Франкфурт қаласындағы Сенкенберг табиғатты зерттеу қоғамы мен Табиғи тарих мұражайында оған зерттеу үшін жағдай жасады. Ол Ж. Л. Франценнің қолдауымен өмірінің соңғы 14 жылында осы палеонтологиялық зерттеу орталығына жетекшілік етті. Фон Кенигсвальд 1982 жылдың 10 шілдесінде Батыс Германияның Франкфурт-на-Майне қаласына жақын Бад-Хомбургтегі үйінде қайтыс болды.

Шығармалары

Адам эволюциясы Мичиган университеті баспасы, Энн-Арбор қағаздық сериясы, қайта қарастырылған басылым, 1976 жыл. Көне адаммен кездесу Lowe & Brydone (баспагерлер) LTD, Лондон, Ғылыми кітап клубы басылымы, 1956 жыл.