Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия өнертапқышы және кәсіпкер (1873-1946)
New Zealand inventor and entrepreneur (1873 1946)
Джордж Альфред Джулиус (Sir George Alfred Julius) (29 сәуір 1873 – 28 маусым 1946) – Англияда туған Жаңа Зеландия өнертапқышы және кәсіпкер. Ол Julius Poole & Gibson Pty Ltd және Automatic Totalisators Ltd компанияларын құрды, сонымен қатар әлемдегі алғашқы автоматты тотализаторды ойлап тапты.
Sir George Alfred Julius (29 April 187328 June 1946) was an English born New Zealand inventor and entrepreneur. He was the founder of Julius Poole & Gibson Pty Ltd and Automatic Totalisators Ltd, and invented the world's first automatic totalisator.
Алғашқы жылдар
Джордж Альфред Джулиус Англияның Норвич қаласында Бетел көшесіндегі шағын үйde дүниеге келді (1930 жылдары жаңа қалалық әкімдік салу үшін бұзылған). Сол кезде оның әкесі Черчилль Джулиус (1847–1938) Норвичтегі Сент-Джайлз шіркеуінің пасторы болған; анасы – Элис Джулиус. 1873 жылы отбасы алдымен Оңтүстік Брент (қазір Брент Нолл деп аталады) және содан кейін Сомерсеттегі Шапвик пен Эшкотт приходтарына көшті. Кейін Черчилль Джулиус Лондонның Ислингтон қаласындағы Қасиетті Үштік шіркеуінің викарі болды, сосын ол Австралияның Балларат қаласындағы архидиакон қызметіне тағайындалды. Осылайша, 1884 жылы отбасы «South Australian» атты теңіз кемесімен саяхаттап Австралияға жетті. Джорджтың механикаға деген бейімділігі ерте жасынан-ақ ата-анасына көрініп, ол әкесіне сағаттарды жөндеуге көбінесе көмектесетін. Олардың бірі (қазір пайдаланылмайды) Брент-Ноллдағы Сент-Майкл шіркеуінің мұнарасында сақталған, бірақ Джордж осы жөндеуге көмектесу үшін тым жас болған. 1889 жылы Черчилль Джулиус Крайстчерч епархиясына тағайындалғанда отбасы Жаңа Зеландияға көшті; ол 1890 жылы Крайстчерчтің (бірінші) епископы болып бекітілді, ал 1922 жылы Жаңа Зеландияның (бірінші) архиепископы және Англикан шіркеуінің приматы атанды. 1890 жылы Джордж Джулиус Кентербери колледжінде BSc (механикалық инженерия) бағдарламасына қабылданды. Темір жол құрылысының қарқынды даму кезеңіне байланысты, ол темір жол инженериясына маманданған және осы университетті бітірген алғашқы инженерлік студент болды, осымен бірге Эрнест Разерфорд та бітірді, екеуі де Жаңа Зеландия университеті арқылы диплом алды.
George Alfred Julius was born in a small house in Bethel Street, Norwich, England, (demolished in the 1930s to make way for the new City Hall). At that time his father, Churchill Julius (1847–1938), was a curate at St. Giles in Norwich; his mother was Alice Julius. In 1873 the family moved firstly to the parishes of South Brent (now known as Brent Knoll) and thereafter to Shapwick and Ashcott in Somerset. Later, Churchill Julius became vicar of Holy Trinity, Islington, London; he subsequently accepted the appointment as Archdeacon of Ballarat, Australia, and it was here that the family travelled on the sailing ship South Australian in 1884. From an early age, George's mechanical inclination was obvious to his parents and he often helped his father to fix clocks, one of which survives (now decommissioned) in the tower at St. Michael's, Brent Knoll, although George would have been too young to have assisted with this particular repair. The family moved to New Zealand when Churchill Julius was nominated to the Diocese of Christchurch in 1889; he was consecrated (first) Bishop of Christchurch in 1890, and made Anglican Primate and (first) Archbishop of New Zealand in 1922. In 1890, George Julius enrolled in a BSc (Mechanical Engineering) degree course at Canterbury College. Because of the contemporary boom in railway construction, he specialised in railway engineering and was the first such engineering student to graduate from this university, at the same time as Ernest Rutherford, graduating through the University of New Zealand.
Ертедегі мансабы және жиынтықтауыш
Джулиус кәсіби мансабын 1896 жылы бастады. Ол Батыс Австралияға Батыс Австралия үкіметінің теміржол басқармасының локомотив бөлімінде инженер-ассистент лауазымына жұмыс істеуге кетті. Ол бұл басқармада он бір жыл жұмыс істеді және бас сызушы, содан кейін сынақтарды басқаратын инженер болып жоғарылатылды. Мемлекеттік теміржолда жұмыс істеген кезінде Джордж Джулиус ағаш түрлері бойынша бірқатар сынақтар жүргізді және Батыс Австралияның қатты ағаштары туралы екі ғылыми мақала жазды. Осы зерттеулер нәтижесінде Сиднейдегі Allen Taylor & Co Ltd ағаш компаниясынан инженер ретінде жартылай штатпен жұмыс істеу туралы ұсыныс алды. Джулиус 1907 жылы бұл ұсынысты қабылдады. Бос уақытында Джордж Джулиус автоматты тотализатордың дизайнын жасады. Екі ұлының көмегімен ол прототип құрастырды. Дегенмен, автоматты тотализатор бастапқыда тікелей тікелей ставкалар үшін емес, дауыс санаудың механикалық машинасы ретінде жобаланған. Үкімет дауыс беру машинасының идеясын қабылдамағаннан кейін, Джордж Джулиус оны жарыс жолындағы тотализатор ретінде бейімдеді. Тотализатордың алғашқы орнатылуы 1913 жылы Жаңа Зеландияның Окленд қаласындағы Эльерсли жарыс жолында болды, ол толығымен қолмен басқарылды, ал екіншісі Батыс Австралиядағы Глостер Парк жарыс жолында электр қуатымен жұмыс істеді. Патент 1914 жылдың 21 желтоқсанында тіркелді. Келесі тапсырыстар Джулиус, Пул және Гибсон фирмасын Ұлы депрессия кезінде қаржылық тұрақтылықта ұстады, ал 1928 жылы Ұлыбританияда грейхаунд жарыстары үшін алғашқы орнатылым жасалды, ал 1932 жылы Флорида штатындағы Хайлеа Паркте алғашқы американдық орнатылым жасалды.
Julius's professional career began in 1896. He travelled to Western Australia to accept an appointment as assistant engineer on the staff of the Locomotive Department, Western Australian Government Railways. He worked for the Department for eleven years and was promoted to chief draughtsman and then engineer in charge of tests. While working for the Government Railways, George Julius conducted a series of tests on timber and wrote two learned papers on Western Australian hardwoods. This research led to a job offer from Allen Taylor & Co Ltd, a timber company in Sydney, as part time engineer. Julius accepted this offer in 1907. In whatever spare time he had, George Julius worked on the design for an automatic totalisator. Helped by two of his sons, he built a prototype. However, the automatic totalisator was not originally conceived as a betting machine, but as a mechanical vote counting machine. When the government rejected the voting machine concept, George Julius adapted it as a racecourse totalisator. The first installation of the totalisator was at Ellerslie Racecourse, Auckland, New Zealand in 1913, which was entirely manual in operation, and the second at Gloucester Park Racetrack in Western Australia, electrically driven. The patent was lodged on 21 December 1914. Subsequent orders kept the firm of Julius, Poole & Gibson solvent throughout the Great Depression, with the first UK installation in 1928, for greyhound racing and in 1932 the first American installation at Hialeah Park, Florida.
Карьералық өрлеу
Джордж Джулиус Австралия технологиясының дамуына қосқан маңызды үлесінің бірі – 1926 жылы Ғылыми және өнеркәсіптік зерттеулер кеңесіне (CSIR) төраға болып тағайындалуы. Бұл кеңес кейіннен Ұлыбританияның DSIR үлгісінде құрылған Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO) болып өзгерді. Ол негізгі өндірісті дамыту және азық-түлік сақтау, консервілеу сияқты мәселелерді шешу үшін күш салды. Соңынан ол авиация және электроника сияқты екіншілік өндіріс салаларындағы мәселелерге назар аударды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Орталық өнертабыстар кеңесінде, Австралияның Аэронавтика кеңесінде (төраға ретінде) және Армия өнертабыстары басқармасында қызмет етті. Джордж Джулиус 1929 жылғы Жаңа жылдық наградалар тізімінде рыцарь дәрежесіне ие болды. Ол өмірінің соңына дейін, 1946 жылғы 28 маусымда қайтыс болғанға дейін комитет өкілі ретінде белсенді қызмет етті.
One of the great contributions made by George Julius to the advancement of Australian technology resulted from his appointment, in 1926, as chairman to the Council for Scientific and Industrial Research (CSIR). This later became the Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO), modelled on the UK's DSIR. He lobbied for development of primary production and solution to issues in such areas as food storage and food preservation. Later, he turned his attention to issues in secondary production such as aeronautics and electronics. During World War II, he served on the Central Inventions Board, the Australian Council for Aeronautics (as chairman) and the Army Inventions Directorate. George Julius was knighted in the 1929 New Years Honours List. He remained active as a committee representative until his death on 28 June 1946.
Отбасы және мұра
1898 жылы Чарльз Ельвертон О'Коннордың қызы Ева О'Коннорға (1878-1972) үйленді. Олардың үш ұлы болды. Ең үлкен ұлы, Фрэнсис Джулиус (1900 жылы туған), кейіннен әкесінің фирмасында серіктес болды. Тағы бір ұлы, Джордж Йелвертон Джулиус, "Жәке Джордж" деп танымал болды. Бірақ ол жақсы тәрбие алғанына қарамастан, қылмыстық өмірге түсті. 1953 жылы ол ұрлық жасағаны үшін сегіз жылға түрмеге қамалды. Ол австралиялық суретші Брет Уайтлидің әйелі Венди Уайтлидің әкесі болды, ал оның немересі Арки Уайтли еді. Үшінші ұлы, Родерик Герберт Джулиус, 1939 жылы Австралияны айналып ұшу кезінде бір орындық ұшақта қаза болды. Канберрадағы CSIRO бас кеңсесінің аумағындағы бір көше оның құрметіне аталды.
In 1898, he married Eva O'Connor (1878 1972), daughter of Charles Yelverton O'Connor. They had three sons. The eldest, Awdry Francis Julius (born 1900), was later to become a partner in his father's firm. Another, George Yelverton Julius, was known as "Gentleman George". However, he brought his good upbringing into a life of crime. In 1953 he went to jail for eight years for burglary. He was the father of Wendy Whiteley, wife of the Australian painter Brett Whiteley, and his granddaughter was Arkie Whiteley. A third son, Roderick Herbert Julius, died during a flight around Australia in a single seater aeroplane in 1939. A road in the grounds of the CSIRO headquarters in Canberra is named in his honour.