Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ауыл және азаматтық приход, Йоркширдің шығыс аймағы, Англия Орта ғасырдан бастап 19 ғасырға дейін Рудстон Дикеринг Вапентактың бір бөлігі болды. 1894 және 1974 жылдар аралығында Рудстон Йоркширдің Шығыс Ридингідегі Бридлингтон ауылдық округінің бір бөлігі болды. 1974 жылдан бастап ол Хамберсайд графтығындағы Солтүстік Уолдс (кейін Шығыс Йоркшир графты) ауданының бөлігі болды, ал 1996 жылы Шығыс Ридинг қайта құрылды.
Village and civil parish in the East Riding of Yorkshire, England
From the medieval era until the 19th century Rudston was part of Dickering Wapentake. Between 1894 and 1974 Rudston was a part of the Bridlington Rural District, in the East Riding of Yorkshire. From 1974 it was part of the Borough of North Wolds (later Borough of East Yorkshire), in the county of Humberside until the East Riding was re established in 1996.
Тарих
"Рудстон" жер атауы алғаш рет 1086 жылғы "Домсдей кітабында" жазылған. Бұл монолитке сілтеме жасап, "тамыр" немесе "шап" тасын білдіреді. Алайда, "rud" атауы көне скандинав тіліндегі ruð сөзінен шыққан, бұл ашық жер немесе жайылым дегенді білдіреді. Сондықтан бұл жердің атауы - Тас-ашық жердегі тас, Рудстане.
The place name 'Rudston' is first attested in the Domesday Book of 1086, and means 'rood' or 'cross' stone, referring to the monolith. However, the name 'rud' derives from Old Norse ruð, meaning a clearing or pasture. So the place name could be stone in the clearing, Ruðstane.
Ежелгі қалдықтар
Рудстон монолиті шіркеудің шіркеуінде тұр. Биіктігі 8 метрден асатын бұл Англиядағы ең биік тас, ауылға өз атын берді; ол І дәрежелі болып саналады. Саутсайд Маунт дөңгелек барроу ауылдың оңтүстік батысында, Волдгейт су қоймасына жақын орналасқан. Рудстон - төрт неолиттік курсус ескерткіштерінің теңдесі жоқ топтамасының орталығы: курсус А, курсус В, курсус С және курсус D. Әр курсустың кем дегенде бір ұшы Ұлы Волд аңғарының екі жағындағы жоғары сазды жотаға тіреледі. А және С трассалары Цыган расасын кесіп өтеді, ал B және D трассаларының басқа ұштары ауылдың астында жатыр. Рудстон римдік вилласы мозаикасымен танымал, ол алғаш рет 1839 жылы қазылған. Кейіннен ол 1930, 1960 және 1970 жылдары қайта қазылған. Мозаикалар қазір Халл және Ист-Райдинг мұражайында.
The Rudston Monolith stands in the parish churchyard. At over 25 feet (8 m) tall, it is the tallest standing stone in England, and gave the village its name; it is Grade I listed. Southside Mount round barrow is situated to the south west of the village close to Woldgate reservoir. Rudston is the centre of an unparalleled grouping of four Neolithic cursus monuments: cursus A, cursus B, cursus C and cursus D. At least one end of each cursus rests on an elevated chalk ridge on the sides of the Great Wold Valley. Cursuses A and C cross the Gypsey Race, whilst the other ends of cursuses B and D probably lie under the village. Rudston Roman villa, noted for its mosaics, was first excavated in 1839. It was subsequently re excavated in the 1930s, 1960s and 1970s. The mosaics are now in the Hull and East Riding Museum.
Қауымдық шіркеу
Рудстон I дәрежелі Англикан шіркеуі Барлық қасиеттілерге арналған. 14 ғасырдан бастап, оны 1861 жылы Джордж Фаулер Джонс қалпына келтірді. Онда Аралдардағы сэр Александр Макдональд берген төрт нұсқадан тұратын алып орган бар. Қазір екі қол аспап, ол шіркеудің батыс жағында орналасқан. Автор Виннифред Холтби шіркеудің зиратында жерленген. 2014 жылдың қыркүйегінен бастап шіркеудің солтүстік жағында 3D картасы бар шағын мұралық аймақ бар. Ауылдың шығысындағы Торп залы 1952 жылы ІІ дәрежелі* мұражай болып саналды және қазір Англияның Ұлттық мұражай тізіміне енгізілген. Уильям Босвилл (өлген 1813 жылы) оның отбасының соңғы иесі болды, ол оны өзінің немере інісі Годфри Макдональдқа, 3-ші барон Макдональд Слеатқа (17751832) мұра етті, оның ұрпақтары бүгінге дейін иелік етеді.
Rudston Grade I listed Anglican parish church is dedicated to All Saints. Of 14th century origin, it was restored in 1861 by George Fowler Jones. It contains the gigantic organ, originally of four manuals, given by Sir Alexander McDonald of the Isles. Now a two manual instrument, it stands at the west end of the church in the original case. The author Winifred Holtby is buried in the church graveyard. Since September 2014, the North Aisle of the church has a small heritage area including a 3D map of the village with sites of interest noted and a set of information boards about the history of the village. Thorpe Hall to the east of the village was designated a Grade II* listed building in 1952 and is now recorded in the National Heritage List for England, maintained by Historic England. William Bosville (d.1813) was the last of his family to own it, and he bequeathed it to his nephew Godfrey Macdonald, 3rd Baron Macdonald of Sleat (1775–1832), whose descendants own it today.