Кіріспе
Антарктикалық бук деп аталатын Nothofagus moorei ағашының түрі - оңтүстік жарты шардағы жаңбырлы ормандардың маңызды Гондвана реликттері. Ол шығыс Австралияның биіктіктегі ылғалды, өртсіз аймақтарында кездеседі. Антарктикалық бук тобы (Nothofagaceae) - оңтүстік жарты шардағы ботаникалық таралу үшін маңызды ежелгі ағаш түрі. Nothofagaceae тұқымдасына жататын өсімдіктер қазіргі уақытта Оңтүстік Американың оңтүстігінде (Чили, Аргентина) және Австралияда (Австралияның шығысы мен оңтүстік-шығысында, Жаңа Зеландияда, Жаңа Гвинеяда және Жаңа Каледонияда) кездеседі.
Nothofagus moorei, commonly known as Antarctic beech, is an important Gondwana relict of the rainforests of the southern hemisphere. It occurs in wet, fire free areas at high altitude in eastern Australia. The Antarctic beech group (Nothofagaceae) is an ancient type of tree, of significance to southern hemisphere botanical distribution. Plants in the Nothofagaceae are currently found in southern South America (Chile, Argentina) and Australasia (east and southeast Australia, New Zealand, New Guinea and New Caledonia).
Таксономия
Фердинанд фон Мюллер Антарктиданың буынды 1866 жылы Чарльз Мурдың Беллинджер өзенінің маңында жинаған материалдарынан сипаттады. Бір кездері "негрохед бук" деп аталатын, бірақ қазір "Антарктика бугы" (оның Оңтүстік Америка туысы, Nothofagus antarctica) Австралияның шығыс таулы аймақтарында өсетін мәңгі жасыл ағаш. N. moorei 2013 жылы Lophozonia moorei деп атауға ұсыныс жасады. Нотофагустың Лофозонияға өзгеруі даулы. Бұл тұқымның ішінде ол үшеу әрдайым жасыл өсімдік түрлерінің бір тұқымының бөлігі болып табылады, қалған екеуі - Жаңа Зеландияның күміс буы (N. menziesii) және Тасмания мен Викторияның мирт буы (N. cunninghamii). Жапырақтың түсі қара жасыл, ал жаңа өскендері қызыл немесе қызғылт-қызғылт түсті болады. Ағаштың жапырақтары өз жерінде жапырақты, бірақ жылы аймақтарда жапырақтары жартылай ғана жапырақты, күзде жапырақтарының жартысы түседі. Жапырақтары үшбұрышты немесе ұзын түсті, қыртысты шеттерінде жұқа тістері бар. Өсімдіктер бір ағашта өсетін жеке аталық және аналық гүлдерге ие. Гүлдері кішкентай, бұтақтардың соңындағы жапырақтарға жақын жерде көрінбейтін шоғырлар құрайды. Желтоқсан мен ақпан аралығында өсетін жемісі - төрт тікенді клапаннан тұратын ағаш тәрізді шағын құрылым. Әр жемістің құрамында үш қанатты ұсақ жаңғақ бар. Көбінесе күрделі тамыр құрылымдары байқалады. Бұл тамырлар бір кездері топырақпен қапталған, бірақ эрозияның әсерінен ғасырлар бойы ашық болған және мох пен лишайникпен қапталған. Көптеген ағаштардың тамыры осы тамыр құрылымынан құралған тәжінен шығатын бірнеше діңдері бар. Өрттер Антарктика буының тіршілігіне зиян келтіреді, ол көптеген басқа австралиялық өсімдіктерден айырмашылығы, өрттен тез қалпына келеді.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Антарктика буы Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Барингтон Топс платосынан солтүстікке қарай Лэмингтон платосы мен Квинслендтің оңтүстігіндегі Спрингбрук платосына дейін 480 м мен 1550 м биіктіктерде өседі. Ол орташа температурада және суық температурада кездеседі және кейде қар жауады. Антарктикалық бук өзінің ең жақсы дамуына Веррикимбе ұлттық паркі мен Банда-Банда тауында қол жеткізеді.
Комбойн
Жаңа Оңтүстік Уэльстің Комбойн ауданында Антарктика буғының төрт популяциясы бар. 1925 жылы ботаник Э. К. Чишолм Комбойндегі Антарктика буы "көптеген ағаштар ағаштарды тазарту кезінде жойылып кеткенімен, өте сирек кездесетін" деп жазды. Комбойн алқабы 1900-1925 жылдар аралығында негізінен тазартылды. Комбойн үстірт - Жаңа Оңтүстік Уэльстің Солтүстік жағалауы мен Ұлы бөлгіш жотасының арасында орналасқан, жартасты қазылған палеоплайн. Миоцен базальттары жазықтың көп бөлігін алып, салыстырмалы түрде құнарлы қызыл / қоңыр топырақтарды жасайды. Алаңның оңтүстік үштен бірінде Лорн алабының триас тұнбалары жатыр. мұз және кейде қар жауады. Комбойндегі популяция 1994 жылы ботаниктер Бейл мен Уильямс жариялағанға дейін ғылыми қауымдастықпен жойылған деп саналды. Бұл ағаштар қауымдастығы тұқымнан жақсы қалпына келеді және көптеген жас өсімдіктері бар.
Тарих
Бір кезде Шығыс Австралия халқы қазіргі жағдайда, суық уақыттан қалған орман болғандықтан, сору (жыныстық емес көбею) арқылы ғана көбейе алады деп саналған. Содан бері жыныстық көбеюдің болуы мүмкін екені дәлелденді, бірақ салқын, оқшауланған биіктіктегі ортада таралуы, ыстық және тропикалық ендіктерде, түрдің салқын дәуірде көбірек таралған теориясына сәйкес келеді. Тынық мұхитының оңтүстік жағалауындағы таралу үлгісі тұқымдастың таралуы Антарктида, Австралия және Оңтүстік Америка қосылған кезде, Гондвана деп аталатын теориялық жалпы жер массасы. Бұл сәндік ағаш және өсірілген үлгілер -7 °C (19 °F) төзімді, бірақ Баррингтон Топстарында өсетін жабайы өсімдіктер -17 °C (1 °F) төмен температураға төтеп берді, онда және басқа таулардан, таулы жерлерде немесе алқапта өсіру үшін таңдалған жоқ.