Портбери тарихы: Римдік кезеңнен бастап қазіргі уақытқа дейін

Тарих

Римдіктердің Портбериде кемежай немесе нығайтылған жағажай болғаны мәлім, мүмкін кеме жасау үшін, себебі Сеймилстегі Ад Сабринам логистикалық портының басшысы Оңтүстік Уэльстегі Северн арқылы легиондарға әскер мен жабдық тасымалдауға арналған кемелерді қамтамасыз етуге міндетті болған. Ол Мендип тауларынан қорғасын мен қалайы экспорттау үшін қолданылған. Sheepway (Ескі ағылшын тілінде schip weg) – Портбери порты – кейінірек, саксон дәуірінде де қолданыста болған болуы мүмкін. Порт-Хедтегі Марина догының оңтүстік бөлігі тік бұрышпен салынған, ол Шепвейге дейін жүзуге мүмкіндік берді, соның арқасында қалаға «Порттың мүйісі» деген ат қойылды. Портбери Эксетердің «Domesday Book» (Liber Exoniensis) кітабында еске алынған және оны Жеңімпаз Уильям өзінің екінші сүйіктісіне, Котансес епискобы Джеффри де Моубрейге сыйлады – «шайқасқан епископ», бір қолында қылыш, екіншісінде діңгек. (Бірінші сүйіктісі – Уильямның жартылай інісі, Байо епискобы Одо болды, оған Бошем маңындағы Суссекс Годвин жерлері берілді.) 1066 жылғы Рождество күні епископ Джеффри Вестминстер аббаттығында француз тілінде екі жарым сағатқа созылған салтанатты рәсімде герцог Уильямды Англия королі етіп жариялады; одан кейін өткен ағылшын тіліндегі рәсім тек 40 минутқа созылды. Бұл жер бұрын елдегі ең қуатты Годвин әулетіне тиесілі болған. Годвин (1053 ж. қайтыс болды) король Кнуттың бұйрығымен Уэссекстің алғашқы графы болып тағайындалды; оның ұлы Харольд 1066 жылы Гастингсте жеңіліске ұшырады. Оның қызы Эдит Эдуард Танушының патшайымы болды. Сондықтан саксон дәуірінде Портбери маңызды орын болған болуы керек, бірақ 1066 жылға дейінгі жазбалар немесе іздер жоқ. Ол алғаш рет жазбаларда Сомерсет графтығының бір бөлігі – Портбери жүзіндегі «Domesday Book» кітабында кездеседі. «Domesday Book» былай деп жазады: «Годвин оны корольден алған»: Годвин Харольд II-нің үлкен ұлы және Сомерсет шерифінің лауазымын да атқарған. 1068 жылғы ағылшын-саксон жылнамасынан Годвиннің «Авон өзенінің сағасында» шағын отрядпен Ирландиядан жер аударылудан оралғанын білеміз, ол бұрынғы иелігін қайтаруға тырысқан болуы мүмкін, бірақ оның әкесінің «Сталлері» (қазіргі Уильямның адамы) Аолнот оны жеңіп алды. Аолнот шайқаста қаза тапты, бірақ оның қалған отбасы Беркли әулетінің негізін қалады. Портберидің өзінде қорғаныс қабырғаларымен қоршалған, аула мен астық және қару-жарақ сақталатын қоймалары бар үлкен үй болған. Ауылдың өзі кішкентай болғанымен, бұрын Гордано аңғарының көп бөлігін және алыс орналасқан Хамгрин анклавын басқарған. Кейінірек нормандық дәуірде Бристольдің ревизі (патшаның жергілікті өкілі) Роберт Фитжардинг Портбери иелігімен марапатталды. Беркли әулетінің ұрпақтары Холькомб, Норфолктан шыққан Кок әулетімен туыс болды, олар 1784 жылға дейін иелік етті, содан кейін оны Джеймс Гордонға сатты, ал Уильям Абди мұрагерлікке ие болды. Ол 1870 жылы қайтыс болғаннан кейін Лонг Аштоннан сэр Гревилл Смитке сатылды. 1974 жылға дейін еншілес жері Лонг Аштон ауылдық округінің құрамында болды. Еншілік жер Ұлыбритания Парламентінің Өкілдер палатасында Солтүстік Сомерсет сайлау округінің бөлігі ретінде ұсынылған. Ол бірінші жеңіске жеткен сайлау жүйесі бойынша бір Парламент мүшесін (депутат) сайлайды, қазіргі уақытта Консервативтік партияның Лиам Фокс. Бұрын ол 2020 жылдың қаңтар айында Ұлыбритания Еуропалық Одақтан шығуына дейін Еуропалық Парламенттің Оңтүстік-Батыс Англия сайлау округінің бөлігі болды.

The Romans are known to have had a wharf or hard at Portbury, probably for shipbuilding, as the commander of the logistics port of Ad Sabrinam at Seamills was charged with supplying ships to carry troops and supplies to the legions across the Severn in South Wales. It was used for the export of lead and tin from mines on the Mendip Hills. Sheepway (Old English schip weg) the port of Portbury was probably in use in later, Saxon, times. The Marina dock in Portishead had a right angled southern dogleg navigable down to Sheepway, giving the town its name the "Port's headland". Portbury is mentioned in the Exeter Domesday Book (Liber Exoniensis) and was given by William the Conqueror to his second favourite, Bishop Geoffrey de Mowbray of Coutances — the "battling bishop" sword in one hand and crook in the other. (Favourite No. 1 was Bishop Odo of Bayeux, who was William's half brother and was given the Sussex Godwin land around Bosham.) Bishop Geoffrey crowned Duke William as King of England in a two and a half hour ceremony in French at Westminster Abbey on Christmas Day 1066; the English ceremony that followed took only 40 minutes. The manor had previously been held by the Godwin family, who were the most powerful family in the country. Godwin (d. 1053) was installed by King Cnut as the first Earl of Wessex; Harold, his son, was the loser at Hastings in 1066. His daughter Edith was queen to Edward the Confessor. So in Saxon times Portbury must have been an important place, but no pre 1066 record or trace exists. It first appears in written history in the Domesday Book in the Hundred of Portbury, a sub division of the shire of Somerset. The Domesday Book states, "Godwin held it from the King": Godwin was Harold II's eldest son and also held the title of Sheriff of Somerset. From the Anglo Saxon Chronicle for 1068 we know that Godwin returned from exile in Ireland with a small force "at the mouth of the River Avon", probably intent on recapture of the former manor, but was routed by Aolnoth, his father's 'Staller' (an adjutant position now in Willam's employ). Aolnoth was killed in the confrontation, but his surviving family become the Berkeley dynasty see below. There would have existed in Portbury itself a substantial manor house within defensive boundaries that would have held the court and storehouses for grain and weaponry. The village itself is small but in former times ruled over most of the Gordano valley and the remote satellite enclave of Hamgreen. In later Norman times Robert Fitzharding, the Reeve of Bristol (the King's local representative), was rewarded with the Manor of Portbury. Descendants of the Berkeley family married into the family of Coke of Holcombe, Norfolk who held the manor until 1784, when it was sold to James Gordon and inherited by William Abdy. On his death in 1870 it was sold to Sir Greville Smyth of Long Ashton. Before 1974 that the parish was part of the Long Ashton Rural District. The parish is represented in the House of Commons of the Parliament of the United Kingdom as part of the North Somerset constituency. It elects one Member of Parliament (MP) by the first past the post system of election, currently Liam Fox of the Conservative Party. It was also part of the South West England constituency of the European Parliament prior to Britain leaving the European Union in January 2020.

Көлік

Портбери жақын жердегі М5 және Бристоль мен Портсхедке байланысқан A369 тас жолдарының арқасында көліктермен жақсы қамтамасыз етілген. Корольдік Портбери догының бір бөлігі осы ауданның құрамында. Бұл ауданда бұрын Портсхед темір жолында темір жол станциясы болған. Станция 1964 жылы темір жол желісімен бірге жабылды. Портсхедке қайта ашу 2026 жылға жоспарланған, Пиллде аралық станция ашылады, бірақ Портбериде ашылмайды.

Діни орындар

Портбериде он екінші ғасырда Альбемарл графинясы Изабелла бұйырған жерге негіделген шағын Августин приорі болған, оның маңызды бөлігі әлі де ауылдың орталығында сақталған. Англикандық қауымның Әділетті Мария шіркеуі XII ғасырдан бастап, XIII ғасырда өзгерістер мен кеңейтімдермен, ал 1870-1875 жылдар аралығында қайта жаңартылған. Онда Нормандық есік және XV ғасырға тән әсем кіреберіс бар. Ішінде ерте Берклилік жерлеулер кездеседі. Бұл I санаттағы ескерткіш.

Жергілікті газеттер

Жергілікті Clevedon Mercury және Portishead Times газеттері тұрғындарға көбінесе сенбі күні таңертең ақысыз жеткізіледі.

Мектептер

Сент-Мэри бастауыш мектебі – 105-тен астам оқушысы бар шағын мектеп, және Порт-Хедтегі Гордано мектебіне автобус тасымалы да бар.