Кіріспе

Қытай философы және Конфуцийдің шәкірті (б.з.д. 505–435 ж.)

Цзэнь Шэнь (б.з.д. 505–435 ж.), Зенцзи (Устаз Цзэнь) деп кеңінен танылған, әдепті есімі Цзюй, – қытай философы және Конфуцийдің шәкірті. Кейін ол Конфуцийдің немересі Зизиге (Конг Джи) білім берді, ал ол өз кезегінде Менцийдің ұстазы болды, осылайша нағыз конфуцийшіл дәстүрлерді жеткізушілер тізбегі басталды. Ол конфуцийшілдіктің төрт данасының бірі ретінде құрметтеледі.

Өмір

Цзэнь Шэнь Конфуцийден 46 жас кіші болған. Ол Лу мемлекетіндегі Оңтүстік Ву қаласының тумасы және Конфуцийдің алғашқы шәкірттерінің бірі Цзэнь Дяньның ұлы еді. Он алты жасында әкесі оны Конфуцийден білім алуға жіберді. Кейін конфуцийшілер оны Ян Хуйден кейінгі екінші ең аға шәкірт деп санады. Дуаньму Ци оның туралы: «Оның оқымаған пәні жоқ. Сырт келбеті құрметті. Адалдығы берік. Сөздері сенімді. Ұлылардың алдында өзін-өзі құрметпен ұстайды. Оның қабаулары ұзақ өмірдің белгісі» дейді. Ол әкесіне деген құрметімен танымал болды, ата-анасы қайтыс болғаннан кейін, аза тұру рәсімдерін оқығанда оларды еске алып, көздерінен жас шығаратын. Ол көп жазған автор еді. Ол он кітап жазды, олар «Ұлы Дай (大戴禮) рәсімдері» жинағына енді. Конфуцийдің басшылығымен «Жақсылық туралы кітапты» жазған және/немесе өңдеген деген де сөз бар. Сондай-ақ ол Ұлы білімді таратумен де байланысты болды. 668 жылы Конфуцийге арналған құрбандықтармен алғаш рет байланысты, бірақ 1267 жылы Конфуцийдің төрт сарапшысының бірі болды. «Дананың негізгі қағидаларын көрсететін» атағы Цзяцзин императорының тұсында Ян Хуэймен байланысты болды. Цзэнцзи жеке мектебін ашып, Конфуцийдің немересі Цзысиге (Конг Цзи) сабақ берді, ол өз кезегінде Менцийдің ұстазы болды, осылайша конфуцийшіл дәстүрлерді жеткізушілер тізбегі басталды. Цзэнцзи Ян Хуэй, Цзыси және Менциймен бірге конфуциандық төрт дананың бірі саналады.

Балалық құлшылық

Зенг Шен өзінің ата-анасына деген құрметімен танымал болды. Ата-анасы қайтыс болғаннан кейін ол аза тұту рәсімін оқығанда көздерінен жас шығарып жібермей қоя алмады. Зенг Шен туралы әйгілі аңыз, «Не Цзи Тонг Син» деп аталады, ықпалды Юань әулетінің «Жиырма төрт Ұлы ғибраттар» мәтініне енген. Әңгімеде Зенг Шен бір күні отын жинап жүргенде, үйіне күтпеген қонақтар келді. Анасы саусағын шағып алды, ал Зенг жүрегінде өткір ауыру сезінді. Ол анасының өзіне мұқтаж екенін бірден түсініп, үйге асықты.

Зенгзи өз ұлы үшін шошқаны сойды .

Бір күні Зенгзидің әйелі базарға саудаға барды. Анасы кетіп бара жатқанда, оның ұлы жылап жіберді. Ол ұлына: "Жасама, ағайын. Мен қайтып келген соң, сен үшін шошқа сойып, ет тағамдарын жасаймын" деді. Ол келген соң, Зенгзи ауласында шошқа союға кірісті. Зенгзидің әйелі оны тоқтатып: "Бұл әзіл болған еді" деді. Зенгзи: "Біз балаларымызға өтірік айтуға болмайды. Балалар күнәсіз, және олар ата-аналарынан үйренеді. Сондықтан, егер сен ұлыңды алдасаң, оны басқаларды алдауға үйретесің, және ол енді сені жамандамайды. Бұл ұлыңды дұрыс тәрбиелеудің жолы емес." Соңында олар ұлы үшін шошқа пісірді.

" Зенг Шен " кісі өлтірді

Цэнзи Фэй уезінде тұрған кезде, оның атымен жақын жерде тұратын адам кісі өлтірді. Көршілері Зенгзидің анасына «Зенг Шен кісі өлтірген» деді, ол бастапқыда сенбеді және ештеңе болмағандай сабырлы болды. Бірақ үшінші адам оған осы туралы айтқаннан кейін, ол ұлының кісі өлтіргеніне сене бастады және үрейленіп үйінен асығысқан түрде қашып кетті. Бұл оқиға кейіннен қаңқудың (дүбірдің) қаншалықты зиянды әсер ететінін көрсету үшін кеңінен қолданылды, бұл ағылшын тілінде «Вузл эффектісі» деп те аталады.