Кіріспе

Ежелгі қытай философиясындағы дуализм тұжырымы.

Инь және ян (/lang//j//ɪ//n/, /j//æ//ŋ/), сондай-ақ иньян немесе иньян, – конфуцийшілдік ықпалындағы дәстүрлі қытай медицинасында аурулардың тиімді дифференциалдық диагностикасы үшін сын және дедуктивті ойлаудың негізгі қағидасы. Қытай космологиясында ғалам материялық энергияның бастапқы хаосынан туындайды, инь мен ян циклдарына ұйымдастырылып, заттар мен тіршілікке айналады. «Инь» – кері тартушы, пассивті және қабылдаушы, ал «ян» – белсенді, итергіш және кеңейтуші; принцип бойынша, осы дихотомияның кейбір түрі барлық нәрседе кездеседі – маусымдық циклдар, ландшафттың күндер, апталар және мыңжылдықтар бойындағы эволюциясы (сөздердің бастапқы мағынасы – төбеге қараған көлеңке және оңтүстікке қараған жарқырау), жыныс (әйел және еркек), сондай-ақ адамдардың мінез-құлқының қалыптасуы және тәртіпсіздік пен тәртіптегі әлеуметтік-саяси тарихтың үлкен арқасы. Тайцзи – қытайлық космологиялық термин, ол «Жоғарғы Ұлылықты» білдіреді – ерекшеленбеген, абсолютті және шексіз әлеуеттің, инь мен янның пайда болған екілік алдындағы бірлік күйі. Оны көне удзимен (t=無極) салыстыруға болады. Инь мен янға қатысты космологияда осы ғаламның жаратылуына қатысқан материялық энергия ци деп аталады. Инь мен янның космологиясындағы ци ұйымдастырылуы көптеген нысандарды қалыптастырды деп есептеледі, олардың ішінде адамдар да бар. Көптеген табиғи дуалдықтар (мысалы, жарық пен қараңғылық, от пен су, кеңею және жиырылу) инь мен ян символымен бейнеленген дуалдықтың физикалық көрінісі саналады. Осы екілік, қарама-қарсылықтардың бірлігі ретінде, классикалық қытай ғылымы мен философиясының көптеген салаларының бастауында жатыр, сонымен қатар дәстүрлі қытай медицинасының негізгі нұсқаулығы, багуажан, тайчи және цигун сияқты қытай жекпе-жегінің және жаттығулардың әртүрлі түрлерінің орталық қағидасы, сондай-ақ И Цзин беттерінде кездеседі. Дуальділік тұжырымын тәжірибелік қоғамдастықтар сияқты көптеген салаларда табуға болады. «Дуалистік монизм» немесе диалектикалық монизм термині бір мезгілдегі бірлік пен дуалдықтың осы жемісті парадоксын түсіндіру үшін қолданылды. Осы философия бойынша, барлық нәрсенің инь және ян аспектілері бар (мысалы, көлеңке жарықсыз болуы мүмкін емес). Байқау критерийіне байланысты екі негізгі аспектінің кез келгені нақты нысанда күштірек көрініс табуы мүмкін. Инь мен ян символы (немесе тайджиту) екі қарама-қарсы элементтің арасындағы тепе-теңдікті көрсетеді, әр бөлігінде қарсы элементтің бір бөлігі бар. Таолық метафизикада жақсылық пен жамандық арасындағы айырмашылық, сондай-ақ басқа да дихотомиялық моральдық үкімдер нақты емес, қабылдау болып табылады; сондықтан инь мен янның екілігі – бөлгісіз тұтас. Конфуцийшілдік этикада, әсіресе Дун Чжуншу философиясында (б.з.д. 2 ғасыр), инь мен ян тұжырымына моральдық өлшем қосылады. Ахом философиясы жеке адамның хан мен пу екілігі даосизмнің инь және ян тұжырымына өте ұқсас. Бұл дәстүр Юньнань, Қытайда пайда болды және Дай этностық азшылығының ұрпақтары болған кейбір Ахомдар оған еліктеді.

Тілдік аспектілер

Қытай терминдерінің t=陰 және t=陽 тілінде терең тарихы бар, олардың этимологиясы мен эволюциясын жазу, дыбысталу және мағыналар тұрғысынан талдауға болады.

Кейіпкерлер

Қытай таңбалары lang=zh hant және lang=zh hant екеуі де дыбыс-мағыналық күрделі қосылыстар саналады, олардың мағыналық компоненті lang=zh hant 'құрган', 'төбе', lang=zh графикалық түрі, ал дыбыстық компоненттері t=今 (және қосымша мағыналық компонент t=云) және t=昜 болып табылады. Соңғысында t=昜, t=日 + t=示 + t=彡 элементтерінен тұрады.

Топонимика

Қытай жерлерінің көптеген атауларында "ян" сөзі, яғни "күнге қарайтын беткей" кездеседі, ал кейбіреулерінде "инь" сөзі, яғни "көлеңкелі беткей" болады. Қытайда, сондай-ақ Солтүстік жарты шардың басқа аймақтарында да, күн сәулесі көбінесе оңтүстіктен түседі, сондықтан таудың оңтүстік беті немесе өзеннің солтүстік жағалауы қарсы беткейге қарағанда тікелей күн сәулесін көп көреді. "Ян" атауы Хэнань провинциясындағы Хэнь тауының оңтүстігінде орналасқан Хэньян (衡陽) қаласындағы "төбенің оңтүстік жағын", ал Хэнань провинциясындағы Ло өзенінің солтүстігіндегі Лоян (洛陽) қаласындағы "өзеннің солтүстік жағалауын" білдіреді. Сол сияқты, "инь" атауы Шэньси провинциясындағы Хуа тауының солтүстігінде орналасқан Хуаин (華陰) қаласындағы "төбенің солтүстік жағын" көрсетеді. Жапонияда бұл таңбалар Батыс Хонсю аймағындағы Санъин (山陰) аймағын, Санъё (山陽) аймағынан, оларды Чжугоку таулары (中国山地) бөліп тұрады.

Табиғат

Инь мен ян – ежелгі қытай философиясынан шыққан түсінік. Ол қарама-қарсы күштердің бір-бірін салыстыру арқылы қалай туындайтынын, табиғатта толықтыратын, байланысты және бір-біріне тәуелді екенін көрсетеді. Сондай-ақ, олардың өзара әрекеттесуі арқылы қалай пайда болатынын түсіндіреді. Дао философиясында қараңғылық пен жарық, инь мен ян, «Дао Дэ Цзин» кітабының 42-тарауында айтылады. Ол бастапқы тыныштықтан немесе бос кеңістіктен (уджи, кейде бос шеңбермен бейнеленеді) пайда болып, тыныштыққа қайта оралуға дейін үздіксіз қозғалыста болады. Мысалы, тыныш суға тас тастағанда бір мезгілде толқындар көтеріліп, аралықтағы ойыстар төмендейді. Бұл толқындар сыртқа қарай таралып, қозғалыс тоқтағанда су тағы да тынышталады. Инь мен ян әрқашан қарама-қарсы, бірақ тең сапалар болып табылады, бір-бірін жасайды және бақылайды. Кез келген сапа шегіне жеткенде, ол табиғи түрде қарсы сапаға айналады. Мысалы, жазда толық биіктікке жеткен астық (толық ян) тұқым береді және қыста (толық ин) қурап өледі – бұл цикл аяқталмайды. Инь немесе ян туралы сөз қозғалғанда, қарсы тұратын күшті еске алу қажет. Дәстүрлі түрде инь мен ян бір-бірімен салыстыру арқылы танылады, өйткені олар өзара байланысты тұтастықтың бөліктері (мысалы, аяқтың үсті жоқ төменгі жағы болмайды). Бұл идеяны түсіндіру үшін тек әйелдерден немесе тек ерлерден тұратын халықты елестетейік – мұндай халық бір ұрпақта жойылар еді. Бірақ әйелдер мен ерлер бірлесіп жаңа ұрпақтарды жасайды, олар өзара туындаған (және өзара жасайтын) халықтың өмір сүруін қамтамасыз етеді. Олардың өзара әрекеттесуі ерлік сияқты жаңа нәрселерді тудырады. Инь мен ян бір-бірін өзгертеді: мұхиттағы ағын сияқты, әрбір алға жылжуға сәйкес артқа шегініс болады, әрбір көтерілу құлдырауға айналады. Сондықтан, тұқым жерден шығып, аспанға қарай өседі – бұл табиғатынан ян қозғалысы. Ал толық жетілгенде, құлайды. Жапырақтардың үсті жарыққа қарай өседі, ал тамырлар қараңғылықта өседі. Маусымдар мен өсімдіктердің циклдары маусымға байланысты өркендеу немесе энтропияға ұшырайды. Жазда өсімдіктер сау жапырақтарды өсіруге тырысады, ал күзде (энтропия) кесу процесі жүреді, қыста өсімдіктер (жою) қурап, көктемде өсімдіктер мен ағаштар (жасалу) қайтадан өседі. Даму мен өркендеу жазда жетеді, жаз сау жапырақтар мен бұтақтарды сақтап, өсуді жалғастыруға тырысады, өсу мен прогресс циклдің соңына жетеді. Жаратылыс – янның бір бөлігі, ал жою – иннің бір бөлігі. Прогресс (ян) пен энтропия (ин) циклдарда бейнеленеді.

Қазіргі қолданысы

Инь – қара жағы, янь – ақ жағы. Кейде янның ақ түсі қызыл түспен алмастырылады. Тайджиту кейде багуа сияқты басқа нысандармен бірге келеді. Егер инь мен ян арасында тепе-теңдік бұзылса, бірыңғай қасиеттер жетіспейді немесе толық емес болып саналады.

И Цзин

I Цзинде, бастапқыда қытай астрономиясына негізделген Батыс Чжоу дәуірінің (шамамен б.з.д. 1000–750 ж.ж.) болжам кітабы, инь мен ян үзілген және тұтас сызықтармен көрсетіледі: инь – үзілген (⚋), янь – тұтас (⚊). Бұлар триграммаларға біріктіріледі, олар үзілген және тұтас сызықтардың санына байланысты көбірек янь (мысалы, ☱) немесе көбірек инь (мысалы, ☵) болады (мысалы, ☰ толық янь, ал ☷ толық инь), ал триграммалар гексаграммаларға біріктіріледі (мысалы, ䷕ және ䷟). Триграммалар ішіндегі инь және ян сызықтарының салыстырмалы орны мен саны триграмманың мағынасын анықтайды, ал гексаграммаларда жоғарғы триграмма төменгі триграммаға қатысты янь, ал төменгісі инь деп есептеледі, бұл өзара қатынастарды күрделі түрде бейнелеуге мүмкіндік береді.

Тайжиту

Инь мен ян принципі Тайджиту арқылы бейнеленеді (сөзбе-сөз "Жоғары Ең Жоғарғы Диаграмма"). Бұл термин көбінесе қарапайым "екіге бөлінген шеңбер" түрін білдіреді, бірақ бұл принциптерді көрсететін бірнеше схемалық диаграммалардың кез келгеніне, мысалы индуизм, буддизм және джайнизмге тән свастикаға да қатысты болуы мүмкін. Осыған ұқсас белгілер басқа мәдениеттерде де кездеседі, мысалы кельт өнерінде және римдік қалқандардағы белгілерде. Бұл символде екі тамшы айналып, иньдің янға, янның иньге өзгеруін көрсетеді. Бұл мысалы, допты ауаға ян жылдамдығымен лақтырғанда, ол жерге қайта түсу үшін инь жылдамдығына айналатын кезде байқалады. Екі тамшы бір-біріне қарама-қарсы бағытталған, осылай біреуі артып, екіншісі кемитінін көрсетеді. Тамшы ішіндегі қарама-қарсы бөліктің нүктесі иньдің ян ішінде және янның инь ішінде әрқашан болатынын көрсетеді.

Тай-чи

Тай-чи – жекпе-жек өнерінің бір түрі, ол инь мен ян принциптерінің адам және жануар денесіне қолданылуы ретінде сипатталады. Қытайдың танымал жекпе-жек өнерінің шебері Ву Цзянькуан тай-чиді (Тайджикуанды) былай деп сипаттады: