Кіріспе
1931 жылы Махатма Ганди мен Үндістанның вице-королі Ирвин арасындағы келісім. Ганди-Ирвин пакты – 1931 жылдың 5 наурызында Лондондағы Екінші дөңгелек үстел конференциясына дейін Махатма Ганди мен Үндістанның вице-королі лорд Ирвин қол қойған саяси келісім. Осыған дейін, 1929 жылдың қазан айында Ирвин вице-король ретінде Үндістан үшін белгісіз болашақта «доминион мәртебесін» беру туралы бұрыс түсінікті ұсыныс жасады және болашақ конституцияны талқылау үшін дөңгелек үстел конференциясын ұйымдастырды. Екінші дөңгелек үстел конференциясы 1931 жылдың қыркүйегінен желтоқсан айына дейін Лондонда өтті. Бұл қозғалыс Үндістандағы азаматтық наразылық қозғалысының аяқталуын білдірді. Ганди мен лорд Ирвин сегіз рет кездесіп, барлығы 24 сағат сөйлесті. Ганди Ирвиннің адалдығына риза болғанымен, келісім шарттары Ганди белгілеген шарттарға жетпеді. Ганди-Ирвин пактысы бойынша 90 мыңнан астам саяси тұтқын босатылды.
The Gandhi–Irwin Pact was a political agreement signed by Mahatma Gandhi and Lord Irwin, Viceroy of India, on 5 March 1931 before the Second Round Table Conference in London. Before this, Irwin, the Viceroy, had announced in October 1929 a vague offer of 'dominion status' for India in an unspecified future and a Round Table Conference to discuss a future constitution. The Second Round Table Conference was held from September to December 1931 in London. This movement marked the end of the Civil Disobedience Movement in India. Gandhi and Lord Irwin had eight meetings that totalled 24 hours. Although Gandhi was impressed by Irwin's sincerity, the terms of the pact fell manifestly short of those Gandhi had prescribed as the minimum for a truce. Gandhi managed to have over 90,000 political prisoners released under the Gandhi–Irwin Pact.
Келісілмеген шарттар
Конгресс полицияның шектен тыс әрекеттерін тергеуді талап етті. Махатма Гандидің Бхагат Сингх, Раджгуру және Сукхдевке тағайындалған өлім жазасын ауыррақ жазаға алмастыру туралы талабы болды. Лорд Ирвин осы кезде үнді ұлтшылдығын басуға жетекшілік етіп тұрды, бірақ бұл рөл оған ұнамады, британдықтар басқаратын Үндістан мемлекеттік қызметі мен коммерциялық қауымдастық одан да қатал шараларды қолдауға ниеттенді. Премьер-министр Рамзи Макдональд және Ұлыбританияның Үндістан хатшысы Уильям Бенн, егер бұл лейбористік үкіметтің беделін әлсіретпесе, бейбітшілік орнатуға құштар еді. Сондықтан олар Дөңгелек үстел конференциясының сәтті өтуін қалады және Гандидің қатысуынсыз оның әсері аз болады деп білді. 1931 жылдың қаңтарында Дөңгелек үстел конференциясының жабылу сессиясында Рамзи Макдональд Конгресс келесі сессияда да қатысады деген үмітін білдірді. Вице-король бұл ыңғайды түсініп, Ганди мен Конгресс Жұмыс комитетінің барлық мүшелерін шартсыз босатуға бұйрық берді. Жауап ретінде Ганди вице-корольмен кездесуге келісті. Бұл 13 жылдың ішінде Ганди мен вице-король арасындағы екінші жоғары деңгейдегі кездесу болды және оны 1919 жылғы Үндістан үкіметі заңының негізі болған Монтегю-Челмсфорд реформаларының аясында қарастыру қажет.