Кіріспе

Массалық ысыраптау түрі

Саз ағыны, сондай-ақ саз көшкіні немесе саз ағыны деп аталады, су қосылғаннан кейін сұйытылған қалдықтар мен топырақтың жылдам қозғалатын ағыны. Мұндай ағымдар минутына 3 метрден секундтына 5 метрге дейін жылдамдықпен қозғалуы мүмкін. Саз ағындарында саздың көп мөлшері болады, бұл оларды қалдық ағындарына қарағанда сұйық етеді, осылайша олар алысқа және төменгі беткей бұрыштарымен жүре алады. Ағынның екі түрі де әдетте әртүрлі өлшемдегі бөлшектердің қоспасы болып табылады, олар шөгіндіге жиналғанда өлшемдері бойынша сұрыпталады. Саз ағындарын көбінесе саздықтар деп атайды, бұл термин бұқаралық ақпарат құралдары тарапынан әртүрлі массалық ысыраптау оқиғаларына жиі қолданылады. Саз ағындары көбінесе сығанақтар ретінде басталып, ағын бойымен су жиналғанда ағынға айналады; мұндай оқиғалар көбінесе саздық сәтсіздіктер деп аталады. Саз ағындарының басқа түрлеріне лахарлар (жанар таулардың беткейлеріндегі ұсақ пірокластикалық шөгінділерді қамтиды) және йёкюльхлауптар (мұздықтардың немесе мұздық қабаттарының астынан шығатын күрт ағыстар) жатады. "Селге байланысты саз көшкіні" деген заңдық анықтама 1968 жылғы АҚШ-тың Ұлттық су тасқыны сақтандыру заңында келтірілген, ол 42 USC 4001 және одан кейінгі бөлімдерінде кодификацияланған.

Саз ағынын іске қосу

Көп жауған жаңбыр, қардың еруі немесе жарықтар арқылы ағатын жер асты суларының деңгейінің артуы топырақ немесе шөгінділердің жылжуына себеп болуы мүмкін, бұл жылжулар лас ағындары ретінде жалғасады. Су тасқыны мен құм-қиыршық ағындары да төбелер мен тау беткейлеріндегі күшті жаңбырлар эрозияны күшейткенде және/немесе тік тау арналарындағы бос шөгінділерді жылжытқанда пайда болуы мүмкін. 2006 жылғы Сидоаржодағы лас ағыны дұрыс емес бұрғылау салдарынан туындаған болуы мүмкін. Лас материалдың ағып бастайтын жері оның бөлшектерінің мөлшеріне, судың мөлшеріне және жер бедерінің еңістігіне байланысты. Саз немесе құм сияқты ұсақ бөлшекті материал ірі шөгінділерге және құм-қиыршық ағындарына қарағанда, ағындармен оңай жылжуы мүмкін. Судың мөлшерінің артуы (жауын-шашынның/жер бетімен ағып өтудің артуы) лас ағынын бастау ықтималдығын арттырады. Лас ағыны пайда болғаннан кейін, ірі шөгінділер ағынға қосылуы мүмкін. Ағынмен алынған ірі шөгінділер көбінесе лас ағынының алдыңғы бөлігін құрайды және ірі бөлшекті лас ағынның алдында жиналатын ұсақ шөгінділер мен сумен итеріледі. Лас ағындарында бірнеше материалдық толқындар болуы мүмкін, өйткені ағын арналарды бұзып, жақын маңайдағы беткейлерді тұрақсыздандырады (бұл жаңа лас ағындарын тудыруы мүмкін). Таулы жерлерде лас ағындары 1-10 метрлік тастарды жылжыта алады. Кейбір кең лас ағындары өте қою және сондықтан баяу, ал басқалары өте жылдам басталып, қар көшкіні сияқты жалғасады. Олар кемінде 50% лай және саздан және 30% дейін судан тұрады. Лас ағындары көп мөлшерде шөгінділерді жылжытатындықтан, лас ағындары бірдей су шығыны үшін таза су тасқынынан жоғары ағын биіктігіне ие. Сонымен қатар, лас ағынындағы шөгінділер таза су тасқынымен салыстырғанда ағынның құрылымындағы бөлшектік үйкелісті арттырады, бұл сол су шығыны үшін ағын тереңдігін арттырады. Лас ағынына қандай шөгінділердің түсетінін болжаудың қиындығы, таза су тасқыны қауіптерімен салыстырғанда, лас ағыны қауіптерінен қорғау үшін құрылымдарды болжау мен жобалауды әлдеқайда қиын етеді. 1999 жылдың 14 желтоқсанында Венесуэланың Варгас қаласында болған "Варгас трагедиясы" деп аталатын лас ағыны жағалаудың 60 шақырымнан астамын едәуір өзгертті. Бұл қатты жаңбырдың салдарынан болды, шамамен 1,79-дан 3,5 миллиард АҚШ долларына дейін зиян келтірді, 10 000 мен 30 000 аралығында адам қаза тапты, 85 000 адам эвакуацияланды және мемлекеттік инфрақұрылымның толық құлауына әкелді.

Саз ағыны мен жер сілкінісі

Жер көшкіні – балшық ағынынан гөрі көбірек қолданылатын термин. Ол кез келген типтегі топырақ, тас немесе басқа да қиыршық тастардың беттік қозғалысының гравитациялық күш әсерінен істен шығуы мен төмен қарай жылжуын білдіреді. Бұл терминге жер сілкіністері, тас құлауы, ағындар және балшық көшкіндері, сондай-ақ төбелердегі массалық қозғалыстардың басқа да түрлері кіреді. Олар міндетті түрде балшық ағыны сияқты сұйық болуы керек емес. Балшық ағындары аса ауыр жаңбыр немесе кенеттен мұздың еруінен туындауы мүмкін. Олар негізінен балшық пен судан, сондай-ақ тас және басқа да қиыршық тастардан тұрады, сондықтан көбінесе су тасқыны сияқты әрекет етеді. Олар үйлерді негізінен жылжытып тастай немесе аса күшті ағыстардың салдарынан бірнеше минут ішінде бір жерді толығымен көміп тастауға қабілді.

Саз ағысының географиясы

Саз ағыны пайда болған кезде оған төрт атаулы аймақ беріледі: "бастапқы жартас", ірі саз ағындары үшін "жоғарғы және төменгі жатақтар" және "аяғы". Бастапқы жартас – саз ағынының бастапқыда әсер еткен жері, ал аяғы – соңғы әсер еткен аймақтар. Жоғарғы және төменгі жатақтар саз ағыны жолындағы үлкен еңісте (таудың немесе табиғи құлаудың салдарынан) орналасқан жерлерде пайда болады. Саз ағынында көптеген жатақтар болуы мүмкін.

Ең үлкен балшық ағыны

Әлемдегі ең үлкен тарихи субреариялық (жер бетіндегі) жер сілкінісі 1980 жылы Вашингтон штатындағы Каскад тау жотасындағы Сент-Хеленс жанартауының атқылауы кезінде болды. Жер аударылған материалдың көлемі болды. Үлкен саз ағынының тікелей жолында Рух көлі орналасқан. Әдетте салқын болатын лахар температураны бірден көтерді. Бүгінде Рух көлінің түбі бастапқы бетінен 100 фут (30 м) жоғары, ал оның бетінің ауданы атқылаудан бұрынғыдан екі жарым есе көп. Белгілі ең үлкен тарихқа дейінгі жер сілкінісі – 60 000 жыл бұрын ыдырап, жер бетіндегі ең ұзын құм және лай ағынын құраған алып теңіз асты жер сілкінісі. Осы алып теңіз асты ағыны Лондоннан Римге дейінгі қашықтыққа дейін жетті. Көлем бойынша ең үлкен теңіз асты жер сілкінісі (Оңтүстік Африка жағалауындағы Агульхас сырғанауы) шамамен 2,6 миллион жыл бұрын болған. Осы сырғанаудың көлемі .