АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ядролық қанатты зымырандық крейсерлік класы
California-class cruiser
USS California сыныбы – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ядролық қарулы крейсерлері. 1974-1998ж. аралығында қолданылды, ұзаққа созылатын теңіз саяхаттарымен ерекшеленді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ядролық басқарылатын зымырандық крейсер класы
Nuclear guided missile cruiser class of the US Navy
Калифорния класы – 1974 жылдан 1998 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде пайдаланылған екі ядролық қуатпен қамтамасыз етілген басқарылатын зымырандық крейсерлерден тұратын класс. Ядролық қуат көзінен және тікұшақ ангарларының болмауынан басқа, Калифорния класының кемелері сол дәуірдегі басқа басқарылатын зымырандық крейсерлермен салыстыруға болады. Барлық ядролық крейсерлер сияқты, бірнеше жыл бойы жанармай құюды қажет етпейтін Калифорния класы, әскери-теңіз флотының ядролық авиатасымалдағыштарына ұзақ мерзімді сүйемелдеуді қамтамасыз ету үшін жобаланған, олардың конвенциялық қуатпен жұмыс істейтін сүйемелдеушілерінің үнемі жанармай құю қажеттілігіне байланысты қашықтығы шектеулі болатын.
The California class was a pair of nuclear powered guided missile cruisers operated by the United States Navy between 1974 and 1998. Other than their nuclear power supply and lack of helicopter hangars, ships of the California class were comparable to other guided missile cruisers of their era, such as the The class was built as a follow up to the nuclear powered , , and classes. Like all of the nuclear cruisers, which could steam for years between refuelings, the California class was designed in part to provide high endurance escort for the navy's nuclear aircraft carriers, which were often limited in range due to their conventionally powered escorts continuously needing to be refueled.
Шолу
Калифорния – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ядролық қуатпен жұмыс істейтін төртінші крейсері; алдыңғы үш кеме – Лонг-Бич, Бэйнбридж және Трукстун. «Калифорния» класының екінші крейсері «Оңтүстік Каролина» АҚШ Әскери-теңіз күштерінде ядролық қуатпен жұмыс істейтін бесінші крейсер болды. Бұл кластан барлығы екі кеме салынды: «Калифорния» және «Оңтүстік Каролина», екеуі де 1999 жылдың соңында қызметтен шығарылды. Олардан кейін ядролық қуатпен жұмыс істейтін төрт крейсер келді. Бұл крейсерлер штаттардың аттарымен аталып, олардың үлкен, қуатты, қабілетті және жайлы кемелер екендігін көрсетті. Кеңес теңіз күштерінің ядролық және сұйық отынмен жүретін төрт крейсерінен басқа, ешбір ел ядролық қуатпен жүретін крейсерлерді іске қоспаған. «Калифорния» және оның серігі «Оңтүстік Каролина» алдыңғы және артқы бөліктерінде орналасқан екі Mk 13 зымыран ұшырғышымен жабдықталды, олар стандартты SM 1MR немесе SM 2MR жер-әуе зымырандарын, ASROC зымырандары үшін Mk 112 зымыран ұшырғышын және Harpoon зымырандары үшін сегіз Mk 141 зымыран түтігін атқара алатын болды. Оларда екі Mk 45 5 дюймдік жылдам ату қаруы болды. Негізгі палубадағы олардың торпедалық бөлімдерінен екі жағынан шығып тұратын төрт 12,75 дюймдік торпеда ұшырғышы (екі-екі жағынан) жеңіл су астына қарсы торпедалар үшін орнатылды. 1980 жылдары екі Mk 15 Phalanx 20 мм жақын қару жүйесі орнатылды. Кемелер бастапқыда ұшақ палубасының астындағы үлкен кеңістіктен Mark 48 торпедасын ұшыру үшін жобаланған. Mk 48-дің жер бетінен ұшырылатын нұсқасы ешқашан жасалмаса да, кемелер зейнеткерлікке шыққанға дейін осы үлкен бөлімді сақтап қалды. Екі кеме де 1990 жылдардың басында 18 жылға қосымша белсенді қызмет ету үшін май құю және күрделі жөндеуден өтті. Бұл жаңарту олардың екі 150 МВт D2G реактор қондырғысын жаңа 165 МВт D2W реактор өзектерімен жаңартты, әуеге қарсы соғыс (AAW) қабілетін жақсарту үшін Жаңа қауіп-қатерлерді жаңартуын (NTU) орнатты және олардың SQS 26 сонарларын өшіруді және ASROC су астына қарсы қаруларын жоюды қамтитын су астына қарсы соғыс (ASW) қабілетін алып тастады. Дегенмен, Mk 32 ASW үштік торпеда ұшырғышының екі жұбы сақталды. Бұл жаңартудың нәтижесіндегі сыртқы айырмашылықтарға ASROC ұшырғышы мен оның алдындағы үлкен палуба үйінің алынып тасталуы, SPS 40 радар антеннасының SPS 49 антеннасымен алмастырылуы және SPS 48C-дің SPS 48E антеннасымен алмастырылуы кірді. Екі кеме де зейнеткерлікке шыққанға дейін, сонар жүйелері өшірілгеннен кейін де, алдыңғы бөлігіндегі (су сызығының астында) сонар дөңгелектерін сақтап қалды. Кемелер мүмкіндігінше жаңартылып, 2010 жылға дейін қызмет етуге қабілетті болғанмен, олар Mk 13 ұшырғыштарынан SM 2MR зымырандарын ғана атуға қабілетті болды, ал олардың жоғары операциялық шығындары оларды ерте зейнеткерлікке жіберуге себеп болды. Екеуі де 1999 жылы қызметтен шығарылды.
California was the fourth nuclear powered cruiser in the US Navy; the previous three were Long Beach, Bainbridge, and Truxtun. The second California class cruiser, South Carolina, was the fifth nuclear powered cruiser in the US Navy. Only two ships of the class were built, California and South Carolina, and both were decommissioned in late 1999. These ships were followed on by the four nuclear powered cruisers of the These cruisers were named for states because they were seen as quite large, powerful, capable, and survivable ships. Other than the four ships of the Soviet Navy's , which were built with a combination of nuclear and fossil fuel propulsion, no other country has launched nuclear powered cruisers. California and her sister ship, South Carolina, were equipped with two Mk 13 launchers, fore and aft, capable of firing the Standard SM 1MR or SM 2MR surface to air missiles, one Mk 112 launcher for ASROC missiles, and eight Mk 141 launch tubes for Harpoon missiles. They were equipped with two Mk 45 5 inch rapid fire guns, fore and aft. Four 12.75 inch torpedo launchers (two on each side, protruding from their magazine space on the main deck) were fitted for lightweight anti submarine torpedoes. Two Mk 15 Phalanx 20 mm close in weapon systems were fitted in the 1980s. The ships were originally designed to carry and launch the Mark 48 torpedo from a large space beneath the flight deck aft. Although a surface launched version of the Mk 48 was never produced, the ships retained this large magazine space until their retirement. Both ships underwent a mid life refueling and overhaul in the early 1990s to give them a further 18 years of active service. This modernization upgraded their two 150 MW D2G reactor plants with new 165 MW D2W reactor cores, installed the New Threat Upgrade (NTU) to improve their anti aircraft warfare (AAW) capability, and removed their anti submarine warfare (ASW) capability, which involved disabling their SQS 26 sonar and removing their ASROC anti submarine weapons. However, the two triple Mk 32 ASW torpedo launchers were retained. External differences resulting from this modernization included the removal of the ASROC launcher and the large deckhouse forward of it that served as the ASROC magazine, the replacement of the SPS 40 radar antenna with the SPS 49 antenna, and the replacement of the SPS 48C with the larger SPS 48E antenna. Both ships retained the bulbous sonar domes at the forefoot (beneath the waterline) until retirement, even after their sonar systems were disabled. While the ships were as modernized as possible and were capable of service until 2010, they were still only capable of firing SM 2MR missiles from their Mk 13 launchers, and their high cost of operation made them targets for early retirement. They were both decommissioned in 1999.