Леон Боэльманн – француз композиторы, органшы (1862-1897). Ең танымал шығармасы – "Готикалық сюита", әсіресе соңғы токкатасы. Биографиясы, өмір жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз композиторы және органшы (1862 – 1897)
French composer and organist (1862 – 1897)
Леон Боеллманн (leɔ̃ bɔ.ɛlman; 25 қыркүйек 1862 – 11 қазан 1897) – француз композиторы, органға арналған шағын ғана шығармаларымен белгілі. Оның ең танымал шығармасы – Suite gothique (1895), ол орган репертуарының маңызды бөлігі, әсіресе оның соңғы Токкатасы.
Léon Boëllmann (leɔ̃ bɔ.ɛlman; 25 September 1862 – 11 October 1897) was a French composer, known for a small number of compositions for organ. His best known composition is Suite gothique (1895), which is a staple of the organ repertoire, especially its concluding Toccata.
Өмір
Боелманн Альсас аймағының Хоу Рин департаментіне қарасты Энсихайм қаласында фармацевт әкесінің отбасында дүниеге келген. 1871 жылы тоғыз жасында ол Париждегі Классикалық және діни музыка мектебіне (L'École Niedermeyer) түсті, онда мектеп директоры Гюстав Лефевр мен Эжен Гигудан сабақ алды. Онда Боелманн фортепиано, орган, контрапункт, фуга, грегориандық ән және композиция бойынша бірінші жүлделерді жеңіп алды. 1881 жылы бітіргеннен кейін Боелманн Париждің 10-шы округіндегі Сент-Винсент-де-Пол шіркеуінде "хор органына қосымша музыкант" ретінде жұмысқа орналасты, ал алты жылдан кейін кантор және штатты органшы болып, өмірінің соңына дейін, туберкулезден болуы мүмкін, осы лауазымда қызмет етті. 1885 жылы Боелманн Гюстав Лефеврдің қызы Луизаға және Эжен Гигудың қызына үйленді, олардың үйіне көшіп, балалары болмағандықтан, Гигу Боелманнды өрбуге қабылдады. Боелманн содан кейін Гигудың орган ойнау және импровизация мектебінде сабақ берді. Гигудың сүйікті шәкірті ретінде Боелманн француз музыкалық әлемінің ең беделді топтарында жүрді, және жағымды мінезімен көптеген суретшілермен достық қарым-қатынас орнатып, Парижде де, провинцияларда да концерттер берді. Боелманн "сергек ұстаз, қатал сыншы, дарынды композитор және қиын аспаптардан да әдемі дыбыс шығаратын сәтті орындаушы" ретінде танылды. Боелманн "Le Révérend Père Léon" және "Salle Pleyel-дің Garçon" деген псевдонимдермен L'Art musical журналында музыкалық сын мақалаларын жазды. Боелманн 1897 жылы, небәрі 35 жасында қайтыс болды. Келесі жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін, Гигу олардың үш жетім қызын тәрбиеледі, олардың бірі Мари Луиза Боелманн Гигу (1891–1977) өзінің кәсіби құқығымен белгілі орган оқытушысы болды.
Boëllmann was born in Ensisheim, Haut Rhin, Alsace, the son of a pharmacist. In 1871, at the age of nine, he entered the École de Musique Classique et Religieuse (L'École Niedermeyer) in Paris, where he studied with its director, Gustave Lefèvre, and with Eugène Gigout. There, Boëllmann won first prizes in piano, organ, counterpoint, fugue, plainsong, and composition. After his graduation in 1881, Boëllmann was hired as "organiste de choeur" at the Church of St. Vincent de Paul in the 10th arrondissement of Paris, and six years later he became cantor and organiste titulaire, a position he held until his early death, probably from tuberculosis. In 1885, Boëllmann married Louise, the daughter of Gustave Lefèvre and the niece of Eugène Gigout, into whose house the couple moved (having no children of his own, Gigout adopted Boëllmann). Boëllmann then taught in Gigout's school of organ playing and improvisation. As a favoured student of Gigout, Boëllmann moved in the best circles of the French musical world, and as a pleasing personality, he made friends of many artists and was able to give concerts both in Paris and the provinces. Boëllmann became known as "a dedicated teacher, trenchant critic, gifted composer and successful performer who coaxed pleasing sounds out of recalcitrant instruments". Boëllmann also wrote musical criticism for L'Art musical under the pseudonym "le Révérend Père Léon" and "un Garçon of the Salle Pleyel". Boëllmann died in 1897, aged only 35. After the death of his wife the following year, Gigout reared their three orphans, one of whom, Marie Louise Boëllmann Gigout (1891–1977), became a noted organ teacher in her own right.
Шығармалары
Өзінің кәсіби өмірінің он алты жылында Боелман барлық жанрларда шамамен 160 шығарма жазды. Франктің стиліне адал және Сент-Сенс жанкүйері болған Боелман, бәрібір ғасыр басындағы пост-романтикалық эстетиканы көрсетеді, әсіресе оның органға арналған шығармаларында "ерекше дыбыстар" естіледі. Боелман мотеттер мен көркем әндер, фортепианоға арналған шығармалар, симфония, виолончель, оркестр және органға арналған шығармалар, сондай-ақ виолончель сонатасын (Жюль Дельсартқа арналған) және басқа да камералық шығармалар жазды.
During the sixteen years of his professional life, Boëllmann composed about 160 pieces in all genres. Faithful to the style of Franck and an admirer of Saint Saëns, Boëllmann nonetheless exhibits a turn of the century Post romantic aesthetic which, especially in his organ works, demonstrates "remarkable sonorities". Boëllmann also wrote motets and art songs, works for piano, a symphony, works for cello, orchestra and organ as well as a cello sonata (dedicated to Jules Delsart), and other chamber works.
Дауыс
Махаббат әңгімесі, Op. 26 (3 мелодия)
Conte d'amour, Op. 26 (3 mélodies)
Таңдалған жазбалар
Готикалық сюита, Op. 25, Екінші сюита, Op. 27, Рождество әндеріне арналған Оффертория, Каррильон және Он екі пьесадан тұратын хорал, Op. 16, Екі эскиз, Фантазия, Мистикалық сағаттар (үзінділер), Op. 29 & 30, Хельга Шауэрте Маубуэ, Германия, Минден соборының Кун органы: Сириус SYR 141374.
Suite gothique, Op. 25, Deuxième Suite, Op. 27, Offertoire sur des noëls, Carillon et Choral des Douze Pièces Op. 16, Deux esquisses, Fantaisie, Heures mystiques (extracts), Op. 29 & 30, Helga Schauerte Maubouet, Kuhn organ of Minden cathedral, Germany: Syrius SYR 141374.