Кеннет Стюарт: Канадтық әскери қолбасшының өмірбаяны
Kenneth Stuart
Канадтық әскери қолбасшы, Кеннет Стюарт (1891-1945) туралы мақала. Бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстардағы рөлі, 1944 жылғы міндеттеме дағдарысы жайлы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
сол аттас және ұқсас есімділер
those of the same and a similar name
Генерал-лейтенант Кеннет Стюарт (9 қыркүйек 1891 ж. - 3 қараша 1945 ж.) – Бірінші дүниежүзілік соғыс және кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қатысқан Канада армиясының жоғары шенді офицері. Екінші соғыс кезінде ол 1941 жылдың желтоқсанынан 1943 жылдың желтоқсанына дейін Канада армиясының Бас штабының бастығы (CGS) қызметін атқарды, бірақ ол бүгінде 1944 жылғы міндетті әскери қызмет дағдарысындағы рөлімен есімдеріне түсіп жүр.
Lieutenant General Kenneth Stuart (September 9, 1891 – November 3, 1945) was a senior Canadian Army officer who saw active service during both the First World War and, later, the Second World War. During the latter conflict, he served as Chief of the General Staff (CGS), the head of the Canadian Army, from December 1941 until December 1943, but he is perhaps most remembered today for his role in the Conscription Crisis of 1944.
Ерте өмір және әскери мансап
Стюарт 1891 жылдың 9 қыркүйегінде Квебек провинциясының Трои-Ривьер қаласында, Англикан шіркеуінің дін қызметкері Генри Колридж Стюарттың ұлы болып дүниеге келді. Ол сол кезде Санкт-Джеймс шіркеуінің пасторы және «Канададағы Англия шіркеуі, 1759–1793 жылдар» атты еңбектің авторы болған, сондай-ақ оның әйелі Энни М. Стюарт (қыздығы Колстон) еді. Отбасының қаржылық жағдайы жақсы болмаса да, Стюарт 1908 жылы Квебек штатының Ленноксвилл қаласындағы Бишоп колледж мектебіне оқуға түсті. Бұл мектепті оның әкесі де бітірген еді. Сондай-ақ, сол мектепте Эндрю Макнотон оқыды, ол кейін Стюарттың әскери мансабында маңызды рөл атқарды. 1908 жылы Стюарт Канада Корольдік әскери колледжіне (ККА) де өтініш берді және отыз сегіз үміткердің арасында жиырма сегізінші болып қабылданды. Колледжде оқып жүргенде ол өзінің сыртқы келбетін өзгертіп, бойы шамамен 38 сантиметрге өсті, кеуде көлемі 10 сантиметрге артты. Ол Джеймс Вернон Янг (кейін генерал-майор) және Колин В.Г. Гибсон (кейін Либералдық партиядан министр) сияқты өмір бойы сақтайтын жақын достар таба білді. Оқуда да жетістікке жетіп, 1911 жылдың 22 маусымындағы бітіру емтиханында отыз үш студенттің арасында он бесінші орынды иеленді. Ол Канада Корольдік инженерлеріне қабылданып, Англияның Чатем қаласындағы Әскери инженерлік мектепте қосымша оқудан өтті. 1913 жылы Канадаға оралғаннан кейін Галифакстағы 1-ші бекініс компаниясына батальон командирі болып тағайындалды. 1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Стюарт Нова-Шотландиядағы Галифакс портында іздеу шамдарының батареясына басшылық етті. Ол бірнеше ай бұл қызметте болды, осы уақытта 1915 жылдың 5 шілдесінде лейтенанттан капитанға дейін шенді көтерді, бірақ осы кезеңде жеңіл жарақат алды. Келесі жылы ол 7-ші батальон, Канада инженерлеріне командир болып тағайындалды. 1918 жылдың 8 тамызында Амен шайқасында, жаудың оты астында өзен арқылы көпір салғаны үшін «Ерен қызмет орденімен» (DSO) марапатталды – бұл «Неміс армиясының қара күні» деп аталды. Бір аптадан кейін ол подполковник шеніне көтерілді. 11 қарашада Германиямен бейбіт келісімге қол қойылды, соның нәтижесінде соғыс аяқталды. Стюарт соғыста жақсы көрсеткеніне қарамастан, ол оның ізін қалдырды, өйткені оның ағасы шайқаста қаза тапты және Стюарт төрт күн іздегеніне қарамастан, оның денесі табылған жоқ.
Stuart was born on September 9, 1891, in Trois Rivières, Quebec, the son of Henry Coleridge Stuart, an Anglican clergyman, who was then the rector of St James Church and the author of The Church of England in Canada, 1759−1793, and his wife, Annie M. Stuart (nee Colston). Although there was little money, Stuart went to Bishop's College School in Lennoxville, Quebec, in 1908, the same school his father had attended and where Andrew McNaughton, later destined to play a huge role in the young Stuart's military career, was an upper classman. 1908 also saw him apply for the Royal Military College of Canada (RMC), which was accepted, despite being twenty eighth of the thirty eight applicants. While he was there, however, he changed significantly, growing an inch and a half until he was just under six foot tall, his chest measurement increased by four inches, and he made close friendships that would be maintained throughout his life, such as James Vernon Young, later a major general, and Colin W. G. Gibson, later a Liberal cabinet minister, and he did better at his studies as, by the time he graduated, on June 22, 1911, he stood fifteen out of a class of thirty three. He joined the Royal Canadian Engineers and received further training at the School of Military Engineering in Chatham, England. He returned to Canada in 1913 and was posted to the 1st Fortress Company in Halifax. At the outbreak of the First World War in August 1914, Stuart commanded a battery of searchlights in the harbour of Halifax, Nova Scotia. He remained in this post for several more months, during which time he received a promotion from lieutenant to captain on 5 July 1915, although he was slightly wounded in the process. The following year, he was given command of the 7th Battalion, Canadian Engineers. He was awarded the Distinguished Service Order (DSO) during the Battle of Amiens for bridging a river whilst under enemy fire on 8 August 1918−the so called "Black Day of the German Army". He was promoted to the acting rank of lieutenant colonel a week later. The Armistice with Germany on 11 November brought the war to an end soon afterwards. Despite having had a relatively good war, it had left its mark upon him, with his brother having been killed in action and, although Stuart searched for four days, his brother's body was never recovered.
Соғыс аралығы
Стюарт соғыстар аралығындағы кезеңде әскерде қызметін жалғастырды және қарулы келісімге қол жеткеннен кейін көп ұзамай Канадаға оралды. Оның қызметі сол заманғы офицерге тән болды, ол бірнеше әскери округтерде тағайындалып, бастапқыда Калгаридегі 13-ші әскери округте уақытша аға инженер офицері болып қызмет етті, бұл лауазымды 1919 жылдың мамыр айынан 1920 жылдың мамыр айына дейін атқарды. Осыдан кейін ол туған жері Квебектегі 5-ші әскери округке аудандық инженер офицері болып жіберілді. Ол бұл қызметте 1920 жылдың маусым айынан 1925 жылдың қараша айына дейін бес жылдан астам уақыт бойы болды. Содан кейін Стюарт Англияға барып, 1926-1927 жылдары Камберлидегі штаб колледжінде білім алды. Камберлиді бітіргеннен кейін Стюарт тағы да Канадаға оралды, онда ол облыстық инженер офицері болып тағайындалды, бұл жолы Британдық Колумбиядағы Викториядағы 11-ші әскери округте. Стюарттың сол жердегі қызметі оны өмірінде және әскери мансабында маңызды рөл атқарған адаммен, сол кезде 11-ші әскери округтің округтік офицері (DOC) болған Эндрю Макнотонмен жақындастырды. Біршама уақыттан кейін Макнотон Канада армиясының Бас штабының бастығы (CGS) болды. Екі адам мен олардың отбасылары келесі бірнеше жылда, әсіресе Макнотон CGS болған кезде жақын қарым-қатынаста болды. Стюарттың анасы, 18 жыл Стюарттармен бірге тұрған жесір, әжесі жоқ Макнотон мен оның отбасымен, әсіресе "Эндимен" жақын болды. Ол Рождество мерекелерін Виктория мен Оттавадағы Стюарт және Макнотон отбасыларының арасында кезекпен тойлады. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол қайтыс болды, бірақ зейнеткерлер үйінде екі суретті ұстап тұрғаны анықталды, біреуі Макнотонның, екіншісі – өз ұлының суреті. 1929 жылы ол көптеген мақалалар жариялаған «Canadian Defence Quarterly» журналының редакторы болды. 1931 жылдың 22 маусымында ол подполковник шеніне көтерілді. 1934 жылы ол Канада Корольдік әскери колледжінде GSO1 қызметіне тағайындалды, онда оқу бағдарламасы мен жұмысқа алу жүйесін реформалауға ұсыныс жасады. 1936 жылдың 1 шілдесінде подполковник шеніне көтерілді. 1938 жылы ол Ұлттық қорғаныс штабының (NDHQ) әскери операциялар және барлау басқармасының директоры болып тағайындалды және бір кезде Англиядағы Императорлық қорғаныс колледжінде оқыды.
Stuart was to remain in the army during the interwar period, returning to Canada soon after the armistice. His service was typical for an officer of that time period, moving to and from several military districts, initially as Temporary Senior Engineer Officer with the 13th Military District in Calgary, Alberta, a post he held from May 1919 until May 1920. After this he was then sent to the 5th Military District in his native Quebec, to serve as a District Engineer Officer, a position he held for well over five years, from June 1920 to November 1925. His service at home was then interrupted when Stuart went to England where he attended the Staff College, Camberley from 1926 to 1927. After graduation from Camberley Stuart once again returned to Canada, where he was made a district engineer officer, this time with the 11th Military District in Victoria, British Columbia. Stuart's service there brought him into contact with a man who was to play a significant part in his life and his later military career, Andrew McNaughton, who was then the 11th Military District's district officer commanding (DOC). McNaughton soon became the Chief of the General Staff (CGS), the head of the Canadian Army. The two men and their families grew close over the next few years, especially when McNaughton became CGS. Stuart's mother, a widow who lived with the Stuarts for 18 years, grew close to McNaughton and his family, who had no grandmother, and "Andy" in particular. She would alternate Christmases in Victoria and Ottawa between both the Stuart and McNaughton families. When the Second World War broke out in 1939 she died but was found in her nursing home holding two pictures, one of McNaughton, the other of her own son. In 1929 he became the editor of the Canadian Defence Quarterly, to which he contributed many articles. On June 22, 1931, he was promoted to brevet lieutenant colonel. In 1934 he was appointed GSO1 at the Royal Military College of Canada, where he pushed for reforms to the curriculum and to the recruitment system. On July 1, 1936, he was promoted to lieutenant colonel. In 1938 he was appointed director of military operations and intelligence at National Defence Headquarters (NDHQ) and at some point he attended the Imperial Defence College in England.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай Стюарт Канаданың Корольдік әскери колледжінің (RMC) коменданты болып тағайындалды және 1939 жылдың 15 қазанында бригадирдің уақытша шеніне көтерілді (оның тұрақты шені сол күні полковник болды). Ол Лондонға жоғары лауазымға кеткен Гарри Крерардың орнын басты. Стюарт РМК-ға оралғанды ұнатса да, өзін артта қалдырғанына наразы болды, бұл оның пікірінше маңызсыз жер еді. Ол келесі бірнеше ай бойы қашып кетуге әрекеттенді, бірақ тілегі 1940 жылдың шілдесіне дейін орындалмады, ол кезде Крерар Канадаға оралды және Бас штаб бастығы (CGS) лауазымын иеленді. Ол дереу Стюартты Бас штабтың бас орынбасары (DCGS) етіп тағайындады, сонымен қатар оны Қорғаныс жөніндегі Тұрақты Бірлескен Кеңестің әскери мүшесі етіп бекітті. 1941 жылдың наурыз айында оның DCGS шені Бас штабтың вице-шефі (VCGS) болып өзгертілді. 1941 жылдың 19 қарашасында генерал-майор болып, көп ұзамай Крерардың орнын басып, 1941 жылдың 24 желтоқсанында генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Одан үш жыл бұрын ол полковник болған еді. 1943 жылдың желтоқсанында ол Англиядағы Бірінші Канада армиясының бас офицері (GOC) болып тағайындалды, ал Крерар Италиядан оралғаннан кейін, 1944 жылдың наурыз айында Стюарт Англиядағы Канада әскери штабының штаб бастығы болды. 1944 жылғы міндетті әскери қызмет дағдарысы кезінде Стюарт міндетті әскери қызметті қолдады, осы себепті Ұлттық қорғаныс министрі генерал Эндрю Макнотон оны қызметтен босатті.
Shortly after the outbreak of the Second World War in September 1939, Stuart was appointed commandant of the Royal Military College (RMC) of Canada and was promoted to the temporary rank of brigadier (his permanent rank being colonel on the same date) on October 15, 1939. He succeeded Harry Crerar, who went to London in a senior staff appointment. Although Stuart enjoyed being back at the RMC, he was at the same time frustrated at being left behind in what he considered to be a backwater. He tried numerous times to escape over the next few months but it would not be until July 1940 when his wish was granted due to Crerar returning to Canada where he assumed the position of Chief of the General Staff (CGS). He immediately made Stuart deputy chief of the general staff (DCGS), which also included being an army member on the Permanent Joint Board on Defence. In March 1941 his title of DCGS was changed to that of vice chief of the general staff (VCGS). On November 19, 1941, he was promoted to major general, and soon afterwards succeeded Crerar as CGS and was promoted to lieutenant general on December 24, 1941. Just over three years before, he had been a lieutenant colonel. In December 1943 he was appointed acting general officer commanding (GOC) of the First Canadian Army in England and then, after Crerar returned from Italy to assume command, in March 1944 Stuart was made chief of staff at Canadian Military Headquarters in England. During the Conscription Crisis of 1944, Stuart took a pro conscription stance, for which he was dismissed by General Andrew McNaughton, the Minister of National Defence.
Соғыстан кейінгі
Ол 1945 жылғы 3 қарашада, елу төртінші туған күнінен кейін бірнеше апта өткен соң, көп жылдар бойы мазалаған ауруларынан қайтыс болды. Оның мүлкі шағын болды, әскери қызметі отыз бес жылға созса да, жесірі ай сайын 180 доллар зейнетақы алды. Бұрынғы Ұлттық қорғаныс министрі Джеймс Ралстон, Стюарттың жақын досы және саяси мансабы да сол кезде аяқталған (әскери шақыруды қолдағандықтан), Стюарттың жесірі Маргаритаға телеграмма арқылы Стюарттың "өзінің еліне темірдей берілген, ұлы сарбаз" және "сирек кездесетін дос" екенін жеткізді. Жақында зейнеткерлікке шыққан Томас Крерар Стюарттың "өзінің еліне үлкен қызмет еткенін" айтты. Көптің күткенідей, миссис Стюарт та, оның балалары да Маккензи Кингтің телеграммасынан ләззат алмады, онда ол Стюартты "өте құнды жеке дос" деп атады. Стюарттың қосылу рәсімінде Ралстон құрметті табут көтеруші ретінде қатысты, бірақ генерал Гарри Крерар да осы қызметке шақырылған болатын, бірақ ол бас тартты, бұл Ралстонды қатты ашуландырды, өйткені оның пікірінше, "Стюартқа тиісіншесінен де көп қарыз болған". Стюарт Тынық мұхитының жағалауынан жапон канадалықтарын күштеп шығаруға қарсы болды және Оттаваға "жапон канадалықтары ұлттық қауіпсіздікке ең аз болса да қауіп төндірмейді" деді.
He died, due in large part to the illnesses which had been a constant grievance for many years, on 3 November 1945, just a few weeks after his fifty fourth birthday. His estate was tiny and, although his military career had spanned thirty five years, his widow received a pension of just $180 a month. The former Minister of National Defence James Ralston, ever a close friend of Stuart's and whose career in politics had ended at the same time (and for also taking a pro conscription stance), informed Stuart's widow, Marguerite, via telegraph, that Stuart was "a great soldier, true as steel to his country", as well as being "a rare friend." Thomas Crerar, a recently retired member of the cabinet, believed Stuart had given "fine service to his country." Perhaps unsurprisingly, neither Mrs Stuart nor her children were delighted with a telegram from Mackenzie King, in which he declared Stuart to have been "a deeply valued personal friend." At Stuart's funeral Ralston acted as an honorary pallbearer but General Harry Crerar, who was also asked to be one, declined, much to the disgust of Ralston, who in his opinion "owed more to Stuart than would ever be known." Stuart opposed the removal of Japanese Canadians from the Pacific coast, telling Ottawa that "I cannot see that the Japanese Canadians constitute the slightest menace to national security."
Отбасы
Стюарт Маргарита Дороти Стюартқа үйленген; ол оны 1916 жылы Англияда кездестірген. Олардың Виктор деген ұлы және Маргарет Стюарт Шортрид деген қызы болды. Оның ұлы Виктор (1918–2007) Канада Корольдік әскери колледжіне де оқуға түсіп, Канада Корольдік әуе күштерінде топ командирі шеніне жеткен.
Stuart was married to Marguerite Dorothy Stuart, née Bauld, of Halifax; he had met her in England in 1916. They had a son, Victor, and a daughter, Marguerite Stuart Shortreed. His son Victor (1918–2007) also attended the Royal Military College of Canada and reached the rank of group captain in the Royal Canadian Air Force.