Кіріспе

Британдық психиатр (1928–2024)

Колин Мюррей Паркс (6 наурыз 1928 – 13 қаңтар 2024) – британдық психиатр және қайғы туралы көптеген кітаптар мен жарияланымдардың авторы. 1996 жылғы маусым айында ол қайтыс болған адамдарға көмектескен қызметі үшін Елизавета II патшайымның жарлығымен Британ империясы орденінің офицері атанды.

Өмір және мансап

Колин Мюррей Паркс 1928 жылы 6 наурызда Лондонның Хайгейт қаласында дүниеге келген. 1966 жылдан бастап Паркс Сайденхемдегі Сент-Кристофер хосписінде жұмыс істеді, онда ол алғашқы хоспистегі қайғыны қабылдау қызметін құрып, хоспистегі күтімнің алғашқы жүйелі бағалауын жүргізді. Паркс Сайденхемдегі Сент-Кристофер хосписінің құрметті кеңесші психиатры болды. Ол бұған дейін Лондон Корольдік ауруханасының медициналық колледжінде психиатрия бойынша аға оқытушы және Тависток адам қатынастары институтының ғылыми қызметкері болды. Паркс "Крус қайғылы көмек" қайырымдылық ұйымының төрағасы және өмірлік президенті болды. Ол Аберфан апатынан (1966 жылы 21 қазанда), Швейцариядағы Invicta International Airlines 435 рейсінің ұшағы апатынан (1973 жылы 10 сәуірде), Брэдфорд футбол клубының өртінен (1985 жылы 11 мамырда), Бельгиядағы MS Herald of Free Enterprise кемесінің (1987 жылы 6 наурызда) апаттан зардап шегуінен және Локербидегі 103 рейс жарылысынан (1988 жылы 21 желтоқсанда) кейін кеңесші және саршын қызметін атқарды. ЮНИСЕФ-тің шақыруымен 1995 жылы сәуірде Руандада Травмалық жағдайдан қалпына келтіру бағдарламасын құруға кеңесші болды. Ұлыбритания үкіметінің шақыруымен ол Нью-Йоркте 2001 жылғы 11 қыркүйектегі террористік шабуылдардан кейін елге қайтарылған Ұлыбританиядан келген отбасыларға көмек көрсету бағдарламасын құруға көмектесті. 2005 жылдың сәуірінде Паркс Help the Hospices ұйымымен бірге Энн Дентпен бірге 2004 жылы Үнді мұхитында болған жер сілкінісі мен цунамиден зардап шеккендердің психологиялық қажеттіліктерін бағалау үшін Үндістанға жіберілді. Паркс 2024 жылы 13 қаңтарда 95 жасында дүние салды.

Жазушылық және редакциялық мансап

Паркс Дора Блэкпен бірге қайғы-қасірет кеңесшілеріне арналған халықаралық журнал "Bereavement Care" журналының ғылыми редакторы болып жұмыс істеді. Ол сонымен қатар хоспис, паллиативтік күтім және қайғы-қасірет саласындағы бірнеше журналдың кеңесші редакторы қызметін атқарды, сондай-ақ адамдардың қарым-қатынасының мәні туралы, "Адам мінез-құлқындағы байланыстың орны" және "Өмірлік цикл бойынша байланыс" кітаптарын өңдеді. Соңғы жылдары "Death and Bereavement Across Cultures" кітабын өңдеді, ал 1998 жылы Эндрю Маркуспен бірлесіп, қазір "Жоғалтумен күресу" кітабы ретінде жарияланған мақалалар жинағын шығарды. Бұл соңғы еңбек денсаулық сақтау саласының мамандарына арналған. Паркстің кейінгі жұмыстары травматикалық қайғы-қасірет (әсіресе зорлық-зомбылықтан болатын өлім және зорлық-зомбылық айналымы) және ересек өміріндегі байланыстың жоғалтуынан туындайтын психиатриялық проблемалардың балалық шақтағы себептерін зерттеуге бағытталды. Оның 1972 жылы жарық көрген "Жүректену: ересектер өміріндегі қайғыны зерттеу" еңбегінен алынған: "Қайғының азабы – өмірдің сүйіспеншіліктің қуанышымен бірдей бөлігі; бұл, мүмкін, махаббат үшін төлейтін құн, міндеттемелердің бағасы" деген сөзі 11 қыркүйек шабуылынан кейін Елизавета II патшайымының қолдау хабарламасында "Қайғы – махаббат үшін төлейтін құн" деп кеңінен танылды.