Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Чили опера теноры
Chilean operatic tenor
Рамон Винай (31 тамыз 1911 – 4 қаңтар 1996) – күшті, драмалық дауысы бар танымал чили опера теноры болған. Ол, ең алдымен, Джузеппе Вердидің трагедиялық "Отелло" операсындағы атау рөлімен танымал.
Ramón Vinay (August 31, 1911 – January 4, 1996) was a famous Chilean operatic tenor with a powerful, dramatic voice. He is probably best remembered for his appearances in the title role of Giuseppe Verdi's tragic opera Otello.
Өмірбаян
Опералық мансабын 1938 жылы Мексикада баритон ретінде бастады. Кейіннен тенорға ауысып, 1943 жылы екінші рет дебют жасап, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін сәтті халықаралық мансапқа ие болды. Винай 1962 жылы баритон ретінде қайта оралып, 1969 жылы сахнадан кетті. Алайда, тіпті тенор ретінде де оның дауысының тембрі қараңғы, баритондық бояуларын сақтап қалды. Ол Жан Винай Роберт пен Роза Сепульведаның ұлы. Чилидің Чилан қаласында дүниеге келген Винай Мексикада белгілі Ламперти шәкірті Хосе Пирсонмен оқыды. Винай опера әлемінде Отелло рөлін сомдағаны үшін ерекше даңққа ие болды. Бір кездері ол осы рөлді өзіне тән еткен. Оның Отелло рөліндегі ең маңызды өнері 1947 жылы Артуро Тосканинидің жетекшілігімен операның радио трансляциясында болды. Осы оқиғада оның әріптестері Герва Нелли, Джузеппе Вальденго және Нан Мерриман, сонымен қатар NBC симфониялық оркестрі мен хоры болды. Бұл орындау кейіннен RCA Victor компаниясымен LP және CD форматтарында жарық көрді. Соңғы жылдары ол басқа компаниялардың CD-лерінде де пайда болды, әсіресе Guild лейблында. Көптеген сыншылар оны ең жақсы толыққанды Отелло жазбасы деп санайды. Талантты актер Винай Отелло рөлін теледидарда алғаш орындаған тенор болды. Бұл 1948 жылы Метрополитен операсынан толық операның алғашқы теледидар трансляциясы кезінде болды. Ол сондай-ақ Отеллоны Ла Скалада, Зальцбургте және Ковент-Гардендегі Корольдік опера театрында орындады. Ол осы рөлді жүздеген рет сахнада сомдады. Ол карьерасы барысында Вердидің трагикалық шедеврiнде Отелло мен Ягоны (баритон рөліндегі жауыз) орындаған екі опера әншісінің бірі деп есептеледі (екіншісі – Карлос Гишандут). Винайдың тенор репертуары салыстырмалы түрде кең болды. Ол сонымен қатар ауыр вагнериялық рөлдерді де орындады (1952-57 жылдары Байройт фестивалінде өнер көрсетті), сондай-ақ Леонкаваллоның «Пальяччи» операсынан Канио, Бизенің «Кармен» операсынан Дон Хосе және Сен-Санстың «Самсон мен Далила» операсынан Самсон рөлдерін орындады. Ягодан басқа, ол орындаған баритон партияларына Телрамунд, Бартоло, Фальстаф және Скарпиа кірді. 1971 жылы ол зейнеткерлікке кеткеннен кейін қысқа ғана уақытқа Вердидің «Дон Карлос» операсында бас партиясын ойнау үшін қайта оралды, бұл рөл бастапқыда басқа дауысқа арналған еді. Ол Delta Omicron халықаралық кәсіби музыкалық бауырластығының ұлттық меценаты болды. Ол 84 жасында Мексикада қайтыс болды. Винай Оклахома штатында туған сопрано әншісі Тесси Моблиге үйленген.
He started his operatic career as a baritone in Mexico in 1938. He later switched to tenor, making a second debut in 1943 and forging a successful international career after World War II. Vinay eventually returned to the baritone fold in 1962 and retired from the stage in 1969. Even as a tenor, however, his vocal timbre retained its dark, baritonal colouration. He was the son of Jean Vinay Robert and Rosa Sepúlveda. Born in Chillán, Chile, Vinay trained with famed Lamperti student, José Pierson, in Mexico. Vinay earned particular renown throughout the operatic world for his interpretation of the role of Otello. For a time, he made the part his own. Perhaps his most significant appearance as Otello occurred in 1947, in a radio broadcast of the opera under the baton of Arturo Toscanini. His colleagues on this occasion were Herva Nelli, Giuseppe Valdengo and Nan Merriman, together with the NBC Symphony Orchestra and Chorus. This performance was subsequently issued by RCA Victor on both LP and CD. In recent years, it has appeared on CDs issued by other companies, notably on the Guild label. Many critics consider it the best complete Otello ever recorded. A fine actor, Vinay was also the first tenor to sing the role of Otello on television. That was in 1948, in the initial telecast of an entire opera from the Met. He also sang Otello at La Scala, in Salzburg and at the Royal Opera House, Covent Garden. In all, he performed it hundreds of times. He is said to be one of the two opera singers to have sung both Otello and Iago (the baritone villain) in Verdi's tragic masterpiece during the course of a career (the other being Carlos Guichandut). Vinay's overall tenor repertoire was comparatively ample. It also embraced heavy Wagnerian roles (he sang at the Bayreuth Festival in 1952–57), as well as Canio in Leoncavallo's Pagliacci, Don José in Bizet's Carmen and Samson in Saint Saëns's Samson et Dalila. Apart from Iago, the baritone parts which he performed included Telramund, Bartolo, Falstaff and Scarpia. In 1971, he also briefly returned from retirement to perform as the Grand Inquisitor in Verdi's Don Carlo, a role originally written for the bass voice. He was a National Patron of Delta Omicron, an international professional music fraternity. He died in Mexico, aged 84. Vinay was married to Oklahoma born soprano Tessie Mobley.