Пьер Жан Эдуар Дезор: Швейцар геологы мен табиғатты зерттеушісі
Pierre Jean Édouard Desor
Швейцар геологы Эдуар Дезор (1811-1882) өмірі мен ғылыми еңбектері. Палеонтология, мұздық құбылыстар, геология саласындағы зерттеулер. Геологтар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцариялық геолог және табиғатты зерттеуші Пьер Жан Эдуард Десор (13 ақпан 1811 жыл, Фридрихсдорф, Гессен Ұлы Герцогтығы, 23 ақпан 1882 жыл) – швейцариялық геолог және табиғатты зерттеуші.
Swiss geologist and naturalist
Pierre Jean Édouard Desor (13 February 1811, Friedrichsdorf, Grand Duchy of Hesse23 February 1882) was a Swiss geologist and naturalist.
Өмірбаян
Дезор Гиссен мен Гейдельбергте заң оқыды, 1832/3 жылғы республикалық қозғалыстарда (мысалы, Хамбах фестивалі мен Франкфурт Вахенштурмы) ықпалға ұшырады және Парижге қашып кетті. Мұнда оның назары геологияға ауды. Ол Эли де Бомонтпен саяхаттар жасады және 1837 жылы Нойфшательдегі натуралистер жиынында Луи Агассизбен танысты. Грессли мен Вогтпен бірге Дезор Агассизбен тығыз қарым-қатынасқа түсіп, палеонтология мен мұздық құбылыстарын зерттеді, сондай-ақ Агассиздің «Тірі және қазба эхинодермдер монографиясы» (Нойфшатель, 1842) еңбегінің III томына мақалалар жазды. Дезор М. Агассиз бен оның саяхат серіктерінің мұздықтар мен Альп тауларының биік аймақтарындағы саяхаттары туралы «Мұздықтардағы және Альп тауларының жоғары аймақтарындағы саяхаттар мен демалыстар» (Нойфшатель, 1844) атты еңбегін жариялады. 1841 жылы Джеймс Дэвид Форбспен бірге Дезор Юнгфрау шыңына көтерілді. Ол 1842 жылғы 8 тамызда Лаутерархорнға және 1844 жылғы 28 тамызда Веттерхорнның Розенхорн шыңына алғашқы болып шықты. Бірнеше жыл Еуропаның солтүстігінде, әсіресе Скандинавияда, осы аймаққа тән болатын шашыраңқы құбылыстарды зерттеді. Даниядағы қабаттарды зерттеу нәтижесінде 1847 жылы палеогеннің ең көне кезеңін сипаттау үшін «даниялық» терминін енгізді. 1847 жылы Дезор Агассизбен бірге АҚШ-қа сапар шекті, жағалауды зерттеу жұмысына қатысты және Уитни, Фостер және Роджерспен бірге Супериор көлінің минералды аймағында геологиялық зерттеулер жүргізді. 1852 жылы Нойфшательге оралғаннан кейін Гресслимен бірге Юраның орографиясын өнеркәсіптік мақсаттар үшін зерттеді. Дезор Нюшатель академиясында геология профессоры болды, мұздықтардың құрылымын зерттеуді жалғастырды, бірақ Юра эхинодермдерін зерттеуге ерекше мән берді. Ол сондай-ақ Швейцариядағы көне көл жағалауларындағы елді мекендерді зерттеді және Сахараның физикалық ерекшеліктері туралы маңызды байқаулар жасады. 1871 жылы Америкалық ежелгі заттар қоғамының мүшесі болып сайланды. Жеткілікті мүлік мұраға алғаннан кейін Валь-де-Траверстегі Комб-Варинге зейнетке шықты. Ол 1882 жылғы 23 ақпанда Ниццада қайтыс болды.
Desor studied law at Giessen and Heidelberg, was compromised in the republican movements of 1832/3 (see, for example, Hambach Festival and Frankfurter Wachensturm), and escaped to Paris. Here his attention was drawn to geology. He made excursions with Élie de Beaumont, and in 1837 met Louis Agassiz at a meeting of naturalists in Neufchâtel. With Gressli and Vogt, Desor became an active collaborator with Agassiz, studying palaeontology and glacial phenomena, and contributing the essays for vol. iii. of Agassiz's Monographie d'echinodermes vivants et fossiles (Neufchâtel, 1842). Desor also published Excursions et sejours dans les glaciers et les hautes régions des Alpes de M. Agassiz et de ses compagnons de voyage (Neufchâtel, 1844). Together with James David Forbes, Desor ascended the Jungfrau in 1841. He was in a guided party on the first ascent of the Lauteraarhorn on 8 August 1842 and of the Rosenhorn summit of the Wetterhorn on 28 August 1844. He spent a few years in the north of Europe, especially in Scandinavia, investigating the erratic phenomena peculiar to that region, From strata he examined in Denmark he introduced the term Danian in 1847, to characterize the oldest stage of the Paleogene. Desor accompanied Agassiz in 1847 to the United States, found employment in the coast survey, and made with Whitney, Foster, and Rogers a geological survey of the mineral district of Lake Superior. Returning to Neufchâtel in 1852, he investigated with Gressli the orography of the Jura for industrial purposes. Desor became professor of geology at the academy of Neuchâtel, continued his studies on the structure of glaciers, but gave special attention to the study of Jurassic Echinoderms. He also investigated the old lake habitations of Switzerland, and made important observations on the physical features of the Sahara. He was elected a member of the American Antiquarian Society in 1871. Having inherited considerable property he retired to Combe Varin in Val de Travers. He died in Nice on 23 February 1882.