Батыс Австралия саяхатшысы және «Аштық отбасылар» деген атаққа ие болған саясаткер Джон Уильям Хорган

Кіріспе

Австралиялық саясаткер

Джон Уильям Хорган (15 шілде 1834 – 8 шілде 1907) 1888–89 жылдары Батыс Австралия заң шығару кеңесінің мүшесі болды. Ол ең көп еске алынатыны – өзінің агрессивті сайлау кампанияларымен, онда ол отарлық Батыс Австралиядағы ең белгілі алты отбасын "алты аштық отбасы" деп атады.

Ерте өмір

Джон Хорган 1834 жылдың 15 шілдесінде Ирландияның Корк қаласында дүниеге келді. Ол Корктегі доктор Мойньханның жекеменшік мектебінде білім алған.

Мансап

1860 және 1870 жылдары ол Коркта адвокат және солиситор болып жұмыс істеді, Корк заң қоғамының құрметті хатшысы болды. Ол британдық саясатқа белсенді түрде қатысып, Джозеф Ронайнның Парламентке сайлануы үшін жанданды үгіт жүргізді. 1876 жылы ол отбасымен Жаңа Оңтүстік Уэльс штатына көшті. Келесі бес жыл бойы ол онда заңгерлік тәжірибесін жалғастырды. Осы кезеңде колонияда Генри Паркстің тегін, міндетті және зайырлы білім беруді енгізу жоспарына байланысты үнемі қақтығыстар болды. Бұл Рим-католик шіркеуі тарапынан қарсылыққа ұшырады, олардың мектептері жабылуы мүмкін еді. Діңгек католик болған Хорган Паркстің жоспарына қарсы болды және 1881 жылдың қаңтарында Паркстің заңдары қабылданғаннан кейін ол отбасымен Батыс Австралияға көшті. Батыс Австралияда ол жұмысшы табының жағдайын жақсартуға күш салды. Ол жұмысшылардың істерін ақысыз қабылдады және 1883–84 жылдары Қожайын мен жұмыскер туралы заңға шектеулі реформалар енгізуге көмектесті. 1886 жылы Хорган Ричард "Дики" Хейнспен бірге Батыс Австралияның алғашқы Сегіз сағаттық жұмыс күні қауымдастығын құрып, сегіз сағаттық жұмыс күнін талап етті. 1886 жылдың мамырында Люк Лик қайтыс болғаннан кейін Перттегі заң шығару кеңесінің орны бос қалды. Келесі айда орындыққа қосымша сайлау өтті, онда Хорган кандидат болды. Оның сайлауалды бағдарламасы сол кездегі үшін радикалды болды: ол жауапты үкіметті, депутаттарға жалақы төлеуді, жалпы сайлау құқығын, жер салығын және біржарлы парламентті жақтады. Ол үкіметтің және колонияның ықпалды элитасының қатаң сыншысы болды. Осы науқан барысында Хорган колонияның ең бай және қуатты отбасыларын "алты аштық отбасы" деп сипаттап, олардың одан да көп байлыққа, билікке және жерге ұмтылғанын білдірді. Эдвард Скотт оңай жеңіске жеткенімен, Хорган көптеген адамды таң қалдырып, дауыс беруде екінші орынды иеленді. Сайлаудан кейін көп ұзамай, "Алты аштық отбасының" мүшесі Джордж Уолпол Лик оны жала жапқандығы үшін сотқа берді және 500 фунт стерлинг айыппұл төледі. 1888 жылдың мамырында Стивен Генри Паркер банкроттыққа өтініш берді және осылайша заң шығару кеңесіндегі орнынан бас тартуға міндетті болды. Хорган келесі қосымша сайлауға бұрынғыдай бағдарламамен қатысты. Ол үкіметтің тұрақты қарсыласы болып қала берді және жұмысшы табының көпшілігі авторитарлық және ұрысқыш деп санайтын губернатор Брумды айқын сынады. Колонияның билеуші элитасының үлкен таңғалысына орай, Хорган консервативті қарсыласы Септимус Бертті үш дауыс айырмасымен жеңді. Станнадж (1979) "Хорганның жеңісі сол кезде жұмысшылардың саяси белсенділігі тарихындағы маңызды бетбұрыс ретінде қарастырылды. Сайлау жұмысшылардың санасына 40 жыл бұрын Сиднейде Роберт Лоудың жеңісіне ұқсас бостандық сезімін сыйлады" деп жазды. Сайлаудың маңыздылығына қарамастан, Хорган заң шығару кеңесінде көп жетістікке жете алмады және 1889 жылдың 22 қаңтарында өткен келесі жалпы сайлауға дейін ғана орнын сақтап қалды, онда ол Эдвард Киннің қолынан жеңілді. 1890 жылдан бастап ол Фредерик Мурхедпен, кейін М. Г. Лаванмен серіктес болып жұмыс істеді.

In the 1860s and 1870s, he practised as a barrister and solicitor in Cork, becoming honorary secretary of the Cork Law Society. He became active in British politics, campaigning actively, and ultimately successfully, for the election to the House of Commons of Joseph Ronayne. In 1876, he emigrated with his family to New South Wales. For the next five years he practised law there. During this period, there was constant conflict in the colony over Henry Parkes' plan to introduce free, compulsory, secular education. This was aggressively resisted by Roman Catholics, whose schools would be closed. A devout Catholic, Horgan was against Parkes' plan, and in January 1881, following the passing of Parkes' legislation, Horgan and his family relocated to Western Australia. In Western Australia, he turned his energies to improving the standing of the working class. In his work, he took on working men's cases for free, and in 1883–84 he helped secure limited reforms to the Master and Servant Act. In 1886, Horgan, along with Richard "Dickie" Haynes, formed Western Australia's first Eight Hours Association to agitate for the eight hour day. In May 1886, the Legislative Council's seat of Perth was made vacant by the death of Luke Leake. The following month a by election was held for the seat, and Horgan nominated. His platform was radical for its time; he advocated responsible government, payment of members, manhood suffrage, a land tax, and a unicameral legislature. He was an aggressive critic of the Government and the colony's powerful ruling elite. It was during this campaign that Horgan first characterised the most wealthy and powerful families of the colony as the "six hungry families", implying that they were hungry for more wealth, power and land. Although Edward Scott easily won the seat, Horgan surprised many by taking second place in the poll. Shortly after the election, he was successfully sued for libel by George Walpole Leake, a member of one of the "Six Hungry Families", and fined £500. In May 1888, Stephen Henry Parker petitioned for bankruptcy, and was therefore obliged to resign his seat in the Legislative Council. Horgan contested the subsequent by election, on a similar platform as previously. He remained a staunch opponent of the Government, and was especially critical of Governor Broome, who was seen by many of the working class as overbearing and quarrelsome. To the great surprise of the colony's ruling elite, Horgan defeated his conservative opponent Septimus Burt by three votes. Stannage (1979) writes that "Horgan's victory was regarded at the time as a turning point in the history of working men's political activity The election had a liberating effect on the minds of the workers, analogous to the victory of Robert Lowe in Sydney forty years previously". Despite the significance of his election, Horgan achieved little in the Legislative Council, and held his seat only until the next general election on 22 January 1889, in which he was defeated by Edward Keane. From 1890, he practised in partnership with Frederick Moorhead, and later with M. G. Lavan.

Жеке өмір

Ол 1861 жылы Мэри Энн Олиффке (туған аты Хоран) үйленді; олардың он екі баласы болды. Ол 1889 жылдың тамызында қайтыс болды. 1891 жылдың ақпан айында Мэри Энн (Марион) Коффиге үйленді. Ол 1907 жылдың 8 шілдесінде Пертте қайтыс болды және Шығыс Перт зиратында жерленді.