Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Alice City – 1989 жылы Тайсей корпорациясы Токиодағы жер астындағы қалашық жобасын ұсынған тұжырымдамалық ұсыныс. Ол ешқашан салынбады.
Alice City was a concept proposal for an underground suburb in Tokyo, Japan submitted by the Taisei Corporation in 1989. It was never built.
Тұжырымдама
Элис Сити жобасы 1989 жылы жарияланды. Ол негізгі үш секторға бөлінуі тиіс болған: «Қалалық кеңістік», «Офистік кеңістік» және «Инфрақұрылымдық кеңістік». Бұл секторлар «Элис терминалы» деп аталатын орталықтан жер асты жолдары арқылы қолжетімді болар еді және осы сияқты құрылымдар тізбегінің алғашқысы ретінде таныстырылды.
The Alice City design was publicised in 1989. It would have been split into three primary sectors 'Town Space', 'Office Space', and 'Infrastructure Space', accessed by underground railway from a hub, called the 'Alice Terminal', and was promoted as being the first in a potential chain of similar structures.
Қалалық кеңістік
Қала кеңістігі көлік қозғалысынан толықтай бос, сауда алаңдары, фитнес орталықтары мен театрларға қоса тұрғын үйлерді қамтитын "жасыл жерасты бульварларынан" тұратын болар еді.
The Town Space would have consisted of "verdant underground boulevards", free of traffic and containing shopping plazas, fitness centers, and theatres in addition to residences.
Кеңселік кеңістік
Office Space кеңсе ғимараттары, қонақүйлер, тұрақтар және кеңейтілген дүкендерге арналған болар еді. Офистік кешендердің үстіндегі "күн күмбездері" клаустрофобиямен күресуге көмектесер еді. Қонақүйлер мен кеңселер экспресс-лифттер арқылы жер бетімен байланыстырылар еді.
The Office Space would have housed office buildings, hotels, parking lots, and expanded shops. "Solar domes" above office complexes would try to combat claustrophobia. Hotels and offices would be connected to the surface through the use of express elevators.
Артықшылықтар
Жоспардың көптеген артықшылықтары аталып өтті, ең бастысы – инфрақұрылымды, атап айтқанда өнеркәсіп, кеңселер мен дүкендерді жер астына көшіру арқасында жер бетіндегі кеңістікті саябақтар мен жасыл аймақтарды салу үшін пайдалануға болады. Жер астындағы жер сілкіністерінің күші де күрт төмендейді, тек 30 метр тереңдікте олардың бастапқы деңгейінің 1/3-тен 1/7-іне дейін азаяды. Сонымен қатар, жер асты температурасы тұрақты 13-15°C шамасында сақталады, бұл жылыту қажеттілігін де азайтады.
Many advantages were cited for the plan, primarily the fact that moving infrastructure, primarily industry, offices, and shops underground would free up large amounts of space above ground for redevelopment into parks and green space. The effects of earthquakes would also be greatly reduced underground, diminishing to 1/3 to 1/7 their original levels at only 30 meters below ground. The need for heating would also be diminished, due to temperatures underground holding at a stable 13 15 C.
Кемшіліктер
Жер асты қалаларын дамытудағы басты мәселе – өрт немесе басқа да төтенше жағдай болған кезде ішіндегі барлық адамдарды эвакуациялау қиын, тіпті мүмкін болмайды. Сондықтан, дербес электр қуаты және ауамен қамтамасыз етілген жекелеген аймақтар құру қажет. Сонымен қатар, жер меншігіне қатысты мәселелер жапондық заңнаманың жер үстінде де, жер астында да мүлікке ие болу құқығын регламенттеуіне байланысты Алис-Ситидің дамуына бөгет болды.
A primary issue in development of underground cities is that in the event of a fire or similar disaster, it would be difficult if not impossible to evacuate everyone inside, requiring the construction of separate areas with independent supplies of power and air. Issues of land ownership also hampered the development of Alice City due to Japanese law regarding bodies owning properties above and below ground at the same time.