Эдмунд Хорэс Феллоуз: Англия музыкасын жаңғыртушы және зерттеушісі
Edmund Fellowes
Эдмунд Феллоуз (1870-1951) – ағылшын дін қызметкері, музыкант-ғалымы. 16-17 ғасырлар ағылшын музыкасын жаңғыртуға үлкен үлес қосты. Биографиясы, өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдмунд Хорас Феллоуз (1870 жылдың 11 қарашасы – 1951 жылдың 21 желтоқсаны) – Англия шіркеуінің пасторы және музыка зерттеушісі, XVI және XVII ғасырлардағы ағылшын музыкасын жаңғыртуға қосқан үлесімен белгілі болды.
Edmund Horace Fellowes (11 November 1870 – 21 December 1951), was a Church of England clergyman and musical scholar who became well known for his work in promoting the revival of sixteenth and seventeenth century English music.
Өмір және жұмыс
Феллоуз 1870 жылдың 11 қарашасында Лондонның Паддингтон қаласында дүниеге келді. Ол Корольдік армия киім қоймасының директорының көмекшісі Хорас Децимус Феллоуздың және оның әйелі Луиза Эмилидің, Корольдік атты әскер күзетшілерінің капитаны Эдмунд Паккедің қызының бесінші баласы болды. Феллоуз ерте жасында музыкалық қабілеттерін көрсетті және 1878 жылы Джозеф Иоахимнан скрипка сабақтарын алу туралы ұсыныс алды. Бірақ ол бұл ұсыныстан бас тартып, Винчестер колледжіне оқуға түсті. 1889 жылдан 1892 жылға дейін Оксфордтың Ориел колледжінде теологияны оқыды, төртінші сыныптан емтихан тапсырып, 1896 жылы музыка бакалавры және өнер магистрі дәрежесін алды. Феллоуз 1894 жылы діни қызметкер болып, ал 1895 жылы священник болып тағайындалды. Ол Вандсвортта пасторлық қызмет атқарғаннан кейін 1897 жылы Бристоль кафедральді соборының преценторы болды. 1899 жылдың 12 қаңтарында адмирал сэр Ричард Весси Гамильтонның қызы Лилиан Луизаға үйленді. 1900 жылдан 1951 жылға дейін Виндзордағы Сент-Джордж шіркеуінің кіші каноны қызметін атқарды, ал 1924 жылдан 1927 жылға дейін дирижер сэр Уолтер Парратт қайтыс болғаннан кейін хорға жетекшілік етті. Феллоуз 16 ғасырдың ортасы мен 17 ғасырдың ортасы аралығындағы музыкаға қызығушылық танытып, отыз алты томдық мадригалдар, отыз екі томдық лютня әндері және Уильям Бёрдтың жиырма томдық музыкасын редакциялады. Ол 1920 жылдары Карнеги Ұлыбритания қорының қолдауымен Оксфорд университетінің баспасында жарық көрген «Тюдор шіркеу музыкасы» атты он томдық жинақтың редакторларының бірі болды. Оның еңбектері тек музыканы ғана емес, сонымен қатар маңызды өмірбаяндық және сындық жазбаларды қамтыды, мысалы, 1921 жылы жарық көрген «Ағылшын мадригал композиторлары» және 1936 жылы жарық көрген «Уильям Бёрд» кітаптары. Феллоуз 1918 жылдан 1948 жылға дейін Тенберидегі Сент-Майкл колледжінің құрметті кітапханашысы болды және осы кезеңде сэр Фредерик Оуслидің музыкалық кітапханасын ұйымдастырып, каталогтады. Бұл лауазымға ол Уоткинс Шоумен алмасты. Феллоуздың еңбектерін оның альма-матері мойындады және ол 1937 жылы Ориелдің құрметті мүшесі болып тағайындалды. Сонымен қатар, ол 1917 жылы Дублин университетінен, 1939 жылы Оксфорд университетінен және 1950 жылы Кембридж университетінен музыка бойынша құрметті докторлық дәрежесін алды. Феллоуз крикетке де қызығушылық танытты және 1930 жылы «Винчестер крикетінің тарихы» кітабын жариялады. 1931 жылы Корольдік Викториан орденінің мүшесі болып тағайындалды, ал 1944 жылы Құрмет серіктері орденінің мүшесі атанды. Ол 1942 жылдан 1947 жылға дейін Музыкалық қауымдастықтың президенті болды, оларға Корольдік мүшелік алуға көмектесті, ал 1946 жылдан 1951 жылға дейін шіркеу музыка қоғамының президенті болды. Феллоуз 1951 жылдың 21 желтоқсанында Виндзор қаласындағы 12 Кларенс-роуд, Клевер Вундер мекенжайында қайтыс болды. Феллоуздың ағылшын Тюдор шіркеу музыкасы туралы басылымдары 20 ғасырдағы музыкалық ғылымға зор үлес қосты, Бёрд және Орландо Гиббонс сияқты композиторларды жаңа деңгейге көтерді. Оның еңбектері, атап айтқанда Ральф Воан-Уильямс сияқты композиторлар мен ғалымдарға қолжетімді болды, олардың «Ағылшын әнжылтыры» атты еңбегін қайта қарауға ықпал етті. Ол бұл тақырыпта көптеген дәрістер оқыды және осы мақсатта АҚШ-қа бірнеше рет сапар шекті. Оның еңбегі 20 ғасырдың басындағы Тюдор дәуірінің қайта жандануының маңызды бөлігі болды. Оның басқа қызығушылықтарына крикет, «Винчестер крикетінің тарихы» кітабын жазу және музыкалық орындау кірді, ал ол өзінің естеліктерін «Әуесқой музыканттың естеліктері» деп атады.
Fellowes was born in Paddington, London, on 11 November 1870, the fifth child of Horace Decimus Fellowes, assistant director of the Royal Army Clothing Depot, and his wife Louisa Emily, daughter of Edmund Packe, a captain in the Royal Horse Guards. Fellowes showed musical ability at an early age and in 1878 received an offer from Joseph Joachim to become his violin pupil; the offer was not taken up and Fellowes went to Winchester College. He studied as an undergraduate at Oriel College, Oxford, from 1889 to 1892, taking a fourth class in theology and becoming a Bachelor of Music and Master of Arts in 1896. Fellowes became an ordained deacon in 1894 and priest in 1895, and held a curacy in Wandsworth, after which he became precentor of Bristol Cathedral in 1897. On 12 January 1899 he married Lilian Louisa, a daughter of Admiral Sir Richard Vesey Hamilton. He was a minor canon of St. George's Chapel, Windsor from 1900 to 1951, and from 1924 to 1927, he was in charge of the choir following the death of the conductor Sir Walter Parratt. Fellowes' passion for mid 16th century – mid 17th century music led him to edit thirty six volumes of madrigals, thirty two volumes of lute songs, and twenty volumes of William Byrd's music. He was one of the editors of Tudor Church Music, ten volumes published by Oxford University Press in the 1920s with the support of the Carnegie UK Trust. His work covered not only the music, but important biographical and critical writing such as The English Madrigal Composers, published in 1921 and William Byrd, published in 1936. Fellowes was honorary librarian of St. Michael's College, Tenbury from 1918 until 1948, and during this time he arranged and catalogued the musical library of Sir Frederick Ouseley. He was succeeded in this post by Watkins Shaw. Fellowes' works were recognised by his alma mater and he was appointed an honorary fellow of Oriel in 1937, he also received honorary doctorates in music from Dublin University in 1917, Oxford University in 1939, and Cambridge University in 1950. Fellowes was interested in cricket, and in 1930, he published History of Winchester Cricket. He was appointed a Member of the Royal Victorian Order in 1931 and in 1944 he became a Member of the Order of the Companions of Honour. He was president of the Musical Association from 1942 until 1947, where he aided them secure a Royal affiliation, and president of the Church Music Society from 1946 until 1951, following on from Archbishop Lang. Fellowes died at 12 Clarence Road, Clewer Within, Windsor, on 21 December 1951. Fellowes' editions of English Tudor church music represent a very significant contribution to 20th Century musical scholarship, bringing to new prominence composers such as Byrd and Orlando Gibbons, whose work was thus made accessible to composers and scholars, notably Ralph Vaughan Williams, whose revision of The English Hymnal was influenced by study of these themes in Fellowes' editions. He lectured extensively on the subject, travelling numerous times to the United States for this purpose. His was the foremost work in the Anglican Tudor revival of the early 20th Century. Other interests included cricket, writing A History of Winchester Cricket, and music performance, titling his memoirs the Memoirs of an Amateur Musician.
Хат-хабар
Оксфордтағы Ориел колледжінде оның қағаздарының жинағы сақталған. Оның ішінде Виктория патшайымының жерлеу рәсімін көрген куәгер ретінде жазған хаты, Тюдор шіркеуінің музыкасы туралы еңбегі, Адриан Болт, Эдвард Элгар, Густав Холст, Герберт Хоуэллс, Хьюберт Пэрри, Джон Стайнер, Чарльз Вильерс Стэнфорд, Леопольд Стоковски, Ральф Воган Уильямс, Генри Уолфорд Дэвис және Генри Вудтан келген хаттар бар. Виндзор замкісіндегі Сент-Джордж шіркеуінің мұрағатында бірнеше жинақ сақталады, соның ішінде оған сэр Генри Уолфорд Дэвистен 1924–1930 жылдар аралығында, Х. К. Коллстен 1931 жылы және К. Хилтон Стюарттан 1929 жылы келген хаттар; Феллоуз жинағы, оның ішінде оның жеке қағаздары мен Сент-Джордж шіркеуінде, Виндзор замкісіндегі өмірі мен жұмысынан алынған құжаттар; сондай-ақ Феллоузға тиесілі граммофон жазбалары мен ноталар жинағы бар. Оның монографиялық сериядағы жұмыстары мен Виндзордың кіші каноны ретінде атқарған қызметіне қатысты басқа да жазбалар қолжетімді. Бодлей кітапханасы: Оксфордтағы Броуд-стриттегі Музыка кітапханасы Фредерик Оуслиге жазылған хаттарды, сондай-ақ бұрынғы "Тенбери коллекциясын" Сент-Майкл колледжінде, Тенбериде сақтайды.
Oriel College, Oxford, maintains a collection of his papers that includes a letter to his mother relating his eyewitness account of Queen Victoria's funeral, his work on Tudor Church Music, letters from Adrian Boult, Edward Elgar, Gustav Holst, Herbert Howells, Hubert Parry, John Stainer, Charles Villiers Stanford, Leopold Stokowski, Ralph Vaughan Williams, Henry Walford Davies, and Henry Wood. The St George's Chapel Archives, Windsor Castle, maintains several collections, including letters to him from Sir Henry Walford Davies 1924–1930, H. C. Colles 1931 and C. Hylton Stewart 1929; the Fellowes Collection, including his private papers and ephemera from his life and work at St George's Chapel, Windsor Castle; and a collection of gramophone recordings and sheet music belonging to Fellowes. Other records of his work on the monograph series and as a minor canon of Windsor are available. The Bodleian Library: Music Library on Broad Street, Oxford maintains correspondence including letters to Frederick Ouseley, formerly "The Tenbury Collection" at St. Michael's College, Tenbury.