Кіріспе

Көзді қараңғы ортаға бейімдеуге арналған көз айнектер. Қараңғыға бейімдеу көз айнектері, сондай-ақ қызыл адаптациялық көз айнектер деп те аталады. Оларды 1916 жылы Вильгельм Тренделенбург Антуан Беклердің көздің қараңғыға бейімделуі жөніндегі жұмыстарына сүйене отырып ойлап тапқан. Бұл көз айнектер көбінесе бақылаушылардың табиғи түнгі көру қабілетін сақтау үшін қолданылады.

Тұжырымдама

Қара адаптерлік көзілдіріктер – қызыл түсті пластикалық линзалардан жасалған көзілдіріктер. Қара адаптерлік көзілдірікті 1916 жылы Вильгельм Тренделенбург ойлап тапты. Бұл идея Антуан Беклердің көздің қараңғыға бейімделуі жөніндегі зерттемелеріне негізделген, онда флюороскопия көздің торлы қабатындағы таяқшалардың жұмысына байланысты екені көрсетілген. Торлы қабаттың таяқшалары қызыл жарық сияқты ұзын толқынды жарыққа сезімтал болмайды, ал конустар сезімтал, сондықтан бұл көзілдіріктер дәрігерлерге флюороскопиялық процедураға дайындалу үшін көздерін бейімдеуге, сонымен бірге басқа жұмыстарды атқаруға мүмкіндік берді. Бұл көзілдіріктер ойлап табылғанға дейін дәрігерлер көздерін жарық аз жағдайға бейімдеу үшін процедура өтетін қараңғы бөлмеде ұзақ уақыт отыруға мәжбүр болды. Қара адаптерлік көзілдіріктерді ұшқыштар, ауа райына бақылаушылар және дәрігерлер түнгі көру қабілетін сақтау үшін жиі пайдаланады. Атап айтқанда, метеорология және астрономия салаларында түнгі бақылауларға дайындалу үшін көзді қараңғыға бейімдеуге қолданылады. Сонымен қатар, бұл көзілдіріктер жарқын күн сәулесінде немесе қардан шағылысқан сәуледе бұлттарды анықтауға көмектеседі. Дәрігерлер флюороскопиялық процедураларға дайындалу үшін көздерін бейімдеу үшін осы көзілдіріктерді қолданады.