Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Сэмюэл Филд Филлипс (18 ақпан 1824 – 18 қараша 1903) – азаматтық құқықтар жолындағы пионер, заңгер, саясаткер, АҚШ-тың екінші бас солиситоры (1872 жылдан 1885 жылға дейін қызмет еткен). Кейіннен ол тарихи азаматтық құқықтар ісі Плесси мен Фергюсонға қатысты сот процесіне қатысты.
American politician
Samuel Field Phillips (February 18, 1824 – November 18, 1903) was a civil rights pioneer, lawyer, politician who served as the second Solicitor General of the United States
(from 1872 to 1885). He then took part in the landmark civil rights case, Plessy v. Ferguson.
Ерте өмір
Сэмюэл Ф. Филлипс Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, Джеймс Филлипс, британдық математик болған. Сэмюэл шамамен екі жасқа толғанда, әкесі жаңа құрылған Солтүстік Каролина Университетінде (UNC) математика бойынша алғашқы профессор атанды және отбасы Солтүстік Каролина штатының Чапел-Хилл қаласына көшіп кетті.
Samuel F. Phillips was born in New York. His father, James Phillips, was a British mathematician. When Samuel was about two years of age his father became the first professor of mathematics at the newly formed University of North Carolina at Chapel Hill (UNC) and the family moved to Chapel Hill, North Carolina.
Білім
Сэмюэл Филипс 1841 жылы ЮНС-ті үздік дипломмен бітіріп, үш жылдан кейін магистр дәрежесін алды. Ол Солтүстік Каролинада жеке заңгерлік практикасын ашты және саясатқа қадам баспас бұрын ЮНС заң факультетіне оқытушы болып орналасты. 1852 және 1854 жылдары Солтүстік Каролина штатының әкімшілік жиналысына Уиг партиясынан сайланды. Филипс 1861 жылы Солтүстік Каролина штатының талаптар сотында, ал 1862-1864 жылдары штаттық аудитор болып қызмет етті.
Samuel Phillips graduated from UNC with highest honors in 1841, earning a master's degree three years later. He began his own law practice in North Carolina and joined the UNC law department as a tutor before embarking on a career in politics, beginning with his election as a Whig to the North Carolina General Assemblies of 1852 and 1854. Phillips served on North Carolina's state North Carolina Court of Claims in 1861, and as state auditor from 1862 1864.
Саяси мансап
Филипс сепаратизмге қарсы болды және АҚШ Азамат соғысы кезінде газет баспашысы Уильям Вудс Холденнің (1818–1892) «Бейбітшілік партиясының» мүшесі болды. Холденнің 1863 жылы Солтүстік Каролина штатында өткізген «бейбітшілік жиналыстары» штатты Азамат соғысындағы қақтығыстарды тоқтатуға шақырды. 1864 жылы Филипс Бас Ассамблеяға қайта сайланды және 1866 жылы Палата спикері болды. Ол алғашқы «Қайта құру конвенциясының» мүшесі болды және Республикалық партияға қосылды, бұл оған «скалаваг» деп айыптаулардың көптеген себебін берді. Ол афроамерикандықтардың заңдық құқықтарын кеңейту үшін күресті, соның нәтижесінде бостандыққа шыққандарға өздері тарап болған істерде куәлік беруге рұқсат берілді. 1866 жылы Филипс саясаттан кетіп, жеке практикамен айналысты. 1867 жылдың күзінде ол отбасымен Солтүстік Каролина штатының Роли қаласына көшіп, Солтүстік Каролина Жоғарғы сотының хабаршысы болды. 1870 жылы ол саясатқа оралды. 1871 жылы Филипс Солтүстік Каролинаның Өкілдер палатасында тағы бір мерзім қызмет етті. 1872 жылы президент Улисс Грант оны АҚШ-тың екінші солиситор-генералы етіп тағайындады, ол 1872 жылдың қарашасынан 1885 жылдың мамырына дейін осы лауазымда болды. Филипс бас солиситор ретінде он екі жарым жыл қызмет еткен кезеңде төрт президенттің – Грант, Хейс, Гарфилд және Артурдың – басшылығында жұмыс істеді. Ол 1871 жылғы күште қолдану туралы заңның конституциялық екенін дәлелдеді және конгресс сайлауында дауыс бергені үшін қара нәсілді адамға шабуыл жасаған бірнеше Ку-клукс-клан мүшелерінің сотталғанын қолдады. АҚШ Конституциясының 1-бабына сілтеме жасай отырып, ол 1960 жылдары сайлау процесіне федералдық бақылауды кеңейтуді растау үшін пайдаланылған прецедент құрды. Ол сондай-ақ Рейнольдс АҚШ-қа қарсы істі (98 U. S. 145, 1879) қарады. Филипс 1883 жылғы Азаматтық құқықтар ісі бойынша дәлелдемелерді ұсынған команданың бір бөлігі болды, 1875 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңды және 13-ші және 14-ші түзетулерді қорғаныс ретінде пайдаланды. Плесси мен Фергюсонның тарихи ісінде Гомер Плессиді қорғаған заңгер ретінде ол «бөлек, бірақ тең» доктринасы африкалық американдықтарды расалық белгісі бойынша кемсітуден басқа ештеңе емес екенін, құлдыққа ұқсас екенін мәлімдеді. Солиситор-генерал қызметінен кейін ол 1888 және 1891 жылдардағы АҚШ пен Венесуэла арасындағы аралас талаптар комиссияларының мүшесі болды. Филипс 1901 жылға дейін Вашингтон қаласында жеке практикамен айналысты.
Phillips had been an opponent of secession and during the U. S. Civil War he became a member of the "Peace Party" of newspaper publisher William Woods Holden (1818–1892), whose 1863 "peace meetings" across North Carolina urged the state to stop fighting the Civil War. In 1864, Phillips was re elected to the General Assembly, serving as Speaker of the House in 1866. He was a member of the first "Reconstruction Convention," and joined the Republican Party, which earned him much condemnation as a "scalawag." He fought for the expansion of legal rights for African Americans, triumphing in granting freedmen the right to testify in cases in which they were parties. In 1866 Phillips left politics to return to the private practice of law. In the Fall of 1867 he moved his family to Raleigh, North Carolina, where he became North Carolina's Supreme Court Reporter. He returned to politics in 1870. In 1871, Phillips served another term in the North Carolina House of Representatives. In 1872, Phillips was appointed the second U. S. Solicitor General by President Ulysses S. Grant, serving in this position from November 1872 to May 1885. During Phillips's twelve and one half years as solicitor general, he served under four presidents: Grant, Hayes, Garfield, and Arthur. Phillips argued the constitutionality of the 1871 Enforcement Act and advocated upholding a conviction of several Ku Klux Klan members who assaulted a black man for voting in a congressional election. Citing Article I of the U. S. Constitution, he set a precedent used in the 1960s to validate the expansion of federal control over the election process. He also argued Reynolds v. United States, 98 U. S. 145 (1879). Phillips was part of the team who argued the Civil Rights Cases of 1883, using both the Civil Rights Act of 1875 and the 13th and 14th Amendments as a defense. As part of the legal counsel representing Homer Plessy in the landmark Plessy v. Ferguson case, he argued that the "separate but equal" doctrine was nothing less than a disparagement of African Americans on the basis of color, much like slavery. After serving as Solicitor General, he went on to become a member of the U. S. and Venezuela Mixed Claims Commissions of 1888 and 1891. Phillips returned to private law practice in Washington, D. C. until 1901.
Жеке өмір
Филипс 1849 жылдың 3 желтоқсанында Чапел-Хилл қаласында Франсис Р. Лукасқа (1831–1883) үйленді. Олардың 10 баласы болды. 1889 жылы Филипс Сара Мориге үйленді; ол 1902 жылы қайтыс болды. Олардың балалары болмады. Сэмюэл Филлипс 1903 жылдың 18 қарашасында Вашингтон қаласында 79 жасында қайтыс болды. Оның денесі кейін Солтүстік Каролина штатындағы Чапел-Хилл қаласына көшірілді. Корнелия Филлипс Спенсер (1825–1908), Солтүстік Каролина штатының білім беру саласындағы белсендісі және жазушы, оның қарындасы.
Phillips married Frances R. Lucas (1831–1883), on December 3, 1849, at Chapel Hill. They had 10 children. In 1889 Phillips married Sarah Maury; she died in 1902. They had no children. Samuel Phillips died on November 18, 1903, aged 79, in Washington, D. C. His body was later moved to Chapel Hill, North Carolina. Cornelia Phillips Spencer (1825 1908), a North Carolina educational activist and author, is his sister.