Берк Маршалл: Американдық құқық қорғаушы және азаматтық құқықтар қозғалысының қайраткері
Burke Marshall
Берк Маршалл – АҚШ-тың азаматтық құқықтар бөлімінің бұрынғы баспасөз хатшысы, азаматтық құқықтар қозғалысында маңызды рөл атқарған заңгер. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заңгер
American lawyer
Бёрк Маршалл (1 қазан 1922 – 2 маусым 2003) – американдық заңгер, Азаматтық құқықтар қозғалысы кезінде АҚШ-тың Азаматтық құқықтар бөлімінің Бас прокурорының орынбасары қызметін атқарған.
Burke Marshall (October 1, 1922 – June 2, 2003) was an American lawyer and who served as the United States Assistant Attorney General for the Civil Rights Division during the Civil Rights Movement.
Ерте өмір
Маршалл Нью-Джерси штатының Плейнфилд қаласында дүниеге келген. Ол 1940 жылы Филипс Эксетер академиясын бітіріп, 1943 жылы Йель университетінен бакалавр дәрежесін алды. Ол армияға қатысып, әскери барлау қызметінде жапон тілінің аудармашысы және криптоаналитик болып жұмыс істеді. Әскери қызметінде Вайолет Персонмен танысып, кейін оған үйленді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Маршалл Йель құқық мектебіне оралды және 1951 жылы заң ғылымдарының докторы (LL.D.) дәрежесін алды. Осы жылы Вашингтон, округтік адвокаттық коллегиясына қабылданды, 1952 жылы Вашингтондағы Ковингтон және Берлинг заң фирмасына қосылды, онда он жыл жұмыс істеді, «Стандарт Ойл» сияқты клиенттерге монополияға қарсы заң саласында маманданды.
Marshall was born in Plainfield, New Jersey. He attended Phillips Exeter Academy, graduating in 1940, and received a BA from Yale University in 1943. He joined the army, working in the intelligence corps as a Japanese translator and cryptoanalyst. It was during his military service that he met Violet Person, whom he later married. After World War II, Marshall returned to Yale Law School, earning his LL. D. in 1951; he was admitted to the Washington, D. C., bar the same year, joining the Washington based law firm of Covington & Burling in 1952, where he worked for ten years, specializing in antitrust law for clients such as Standard Oil.
Мемлекеттік мансап
Маршалл 1961 жылы президент Джон Кеннеди әкімшілігінде бас прокурор болған Роберт Ф. Кеннедидің орынбасары болып тағайындалды. Маршаллдың азаматтық құқықтар саласында тәжірибесі болмауына қарамастан, ол Азаматтық құқықтар бөлімін басқарды, себебі Роберт Кеннеди белгілі құқық қорғаушыны тағайындамауға шешім қабылдаған еді. Маршалл мен Кеннедидің қарым-қатынасы қиын басталды. Алғашқы кездесуде Кеннеди аз ғана сөз айтты, сонда ол: «Менің сол адаммен ортақ нәрсем жоқ» деді. Алайда, Оңтүстікте азаматтық құқықтар қозғалысы күшейген кезде, оқиғалар оларды жақындастырды. Үкіметте қызмет еткен кезеңінде Маршалл азаматтық құқықтарды дамытуға зор үлес қосты. 1961 жылы штаттағы сапарлардағы сегрегацияға тыйым салынды. Келесі жылы Миссисипи университеті білікті қара нәсілді студент Джеймс Мередитті қабылдауға мәжбүр болды. Маршалл мен бас прокурор президент Кеннедиді федералды әскерлерді пайдалану арқылы бұйрықты орындауға көндірді. Маршалл сонымен қатар қара нәсілділердің сайлауға қатысуын арттыру мақсатында науқан жүргізді. Ол қызметке келгеннен кейін екі жыл ішінде штаттардың сайлау заңнамасын реформалау үшін 42 федералдық сотқа шағым түсірді. Маршалл нәтижеге баса назар аударды. Ол дискриминацияны жеңу үшін Он төртінші түзетуді пайдаланудың қажеті жоқ екенін, керісінше федералды үкіметтің мемлекетаралық сауданы реттеуге конституциялық құқығын қолдау керектігін айтты. Бұл құқық үкіметке тиесілі болғандықтан, штаттардың заңдық шаралар қабылдау мүмкіндігі шектеулі болды. Маршалл осыны 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңды жасау үшін негіз ретінде пайдаланды, ол қоғамдық орындарда, үкіметте және жұмысқа орналасуда кемсітушілікке тыйым салды. Маршалл кеңседе отырып жұмыс істейтін бюрократ емес, азаматтық құқықтар қозғалысының маңызды тұлғаларымен – Мартин Лютер Кингтен Алабама губернаторы Джордж Уоллеске дейін келіссөздер жүргізетін белсенді адам ретінде танымал болды. Маршалл 1964 жылдың желтоқсан айында қызметінен кетті. Президент Линдон Б. Джонсон Маршаллдың отставка туралы ресми хатына: «Мен мемлекеттік қызметте одан жақсы қызмет еткен адамды көрген емеспін» деп жазды.
Marshall was appointed Assistant Attorney General in 1961 by Robert F. Kennedy, who was Attorney General in President John F. Kennedy's administration. Despite Marshall's lack of civil rights experience, he was put in charge of the Civil Rights Division, as Robert Kennedy had already decided not to appoint a known rights leader. The relationship between Marshall and Kennedy had a difficult beginning. During their initial meeting, little was said, with Kennedy remarking, "I have nothing in common with that man." However, as the civil rights movement heated up in the South, events brought them together. During his time in government, Marshall was a significant contributor to a number of advances in civil rights. In 1961, segregation on interstate travel was banned. The following year, the University of Mississippi was forced to admit James Meredith, a well qualified black student. Marshall and the Attorney General persuaded President Kennedy to enforce the order using federal troops. Marshall also ran a campaign to increase voter registration by blacks. Within two years of coming into office, he had launched 42 federal lawsuits against states to reform their electoral legislation. Marshall's focus was on results. He argued to not use the Fourteenth Amendment to overcome discrimination, instead favoring the federal government's constitutional power to regulate interstate commerce. As that power was reserved to the government, states had few legal options of recourse. Marshall used it as a basis to write the 1964 Civil Rights Act, which prohibited discrimination in public facilities, in government and in employment. Marshall's reputation was not that of an office based bureaucrat, but of a hands on negotiator who dealt with many of the major figures across the civil rights drama, ranging from Martin Luther King Jr. to Alabama Governor George Wallace. Marshall resigned his office in December 1964. President Lyndon B. Johnson wrote on Marshall's formal letter of resignation, "I have never known any person who rendered a better quality of public service."
Кейінгі мансап
Үкіметтен кеткеннен кейін Маршалл коммерциялық заңгерлік практикаға оралды, 1965 жылы IBM компаниясында вице-президент және бас кеңесші болғанға дейін қысқа мерзімге Covington and Burling фирмасына қайта қосылды. 1969 жылы ол аға вице-президент болды. Бас прокурордың көмекшісі лауазымынан кеткен кезде Йель заң мектебінің (YLS) деканы қызметін ұсынылғанына қарамастан, ол 1970 жылы YLS-те деканның орынбасары және профессор болды. 1986 жылы оған Николас деБ. Каценбах заң профессоры деген атақ берілді, ал кейін профессор-эмеритус атанды. Ол сонымен қатар заң саласындағы Джордж В. Кроуфорд атындағы профессорлық лекциятор болды. Йель заң мектебінде Маршалл конституциялық құқық, федералдық юрисдикция, саяси және азаматтық құқықтар пәндерін оқытты. Оның ең инновациялық және танымал курстарының бірі – «Заңның шегі», ол бастапқыда профессор Джозеф Голдштейнмен, кейін профессор Голдштейнмен және Израиль Жоғарғы Сотының Бас судьясы Аарон Баракпен бірлесе оқытылды. Сонымен қатар ол профессор Перри Дэйнмен бірге «Дін және құқық» курсын оқыды, бұл пән сол кезде ірі заң мектептерінде жеке курс ретінде сирек оқытылатын. Маршалл 1966 жылдан 1986 жылға дейін Вера әділет институтының қамқорлар кеңесінің төрағасы болды. 1996 жылы ол Жұмыспен қамту мүмкіндіктері орталығының төрағасы болды. 1999 жылы ол Адам құқықтары жөніндегі Элеонора Рузвельт сыйлығымен марапатталды.
After leaving government, Marshall returned to commercial legal practice, briefly rejoining Covington and Burling before becoming a vice president and general counsel at IBM in 1965. He rose to senior vice president in 1969. Despite turning down the offer of a deanship at Yale Law School (YLS) when he resigned as Assistant Attorney General, he became a deputy dean and professor at YLS in 1970. In 1986, he was named Nicholas deB. Katzenbach Professor of Law, and later professor emeritus. He was also the George W. Crawford Professorial Lecturer in Law. At the Yale Law School, Marshall taught courses in constitutional law, federal jurisdiction, and political and civil rights. Among his most innovative and well known courses was "The Limits of the Law," which he co taught at first with Professor Joseph Goldstein and later with both Professor Goldstein and Aharon Barak, Chief Justice of the Israel Supreme Court. He also co taught a course on Religion and the Law with Professor Perry Dane at a time when that subject was rarely taught as a course to itself at major law schools. Marshall was the chair of the Vera Institute of Justice Board of Trustees between 1966 and 1986. He also chaired the Center for Employment Opportunities in 1996. In 1999, he received the Eleanor Roosevelt Award for Human Rights.
Өлім
2003 жылдың 2 маусымында 80 жасында Коннектикут штатының Ньютаун қаласында, үйінде миелодисплазия, яғни сүйек миының ауруының салдарынан қайтыс болды. Одан кейін әйелі Вайолет П. Маршалл, үш қызы – Кэти Маршалл, Джейн Маршалл (екеуі де Нью-Йорк, Бруклинде) және Джози Филлипс (Англия, Плимут) және төрт немересі қалды: Кэти Маршалл мен Нельсон Бейкерманның ұлдары Иан Маршалл Бейкерман және Морган Монтгомери Бейкерман; сондай-ақ Джози мен Грег Филлипстің ұлдары Джеймс Маршалл Филлипс және Сэмюэл Бёрк Филлипс.
Marshall died June 2, 2003, aged 80, at his home in Newtown, Connecticut, of complications of myelodysplasia, a bone marrow disorder. He was survived by his wife Violet P. Marshall, three daughters, Catie Marshall, Jane Marshall, both of Brooklyn, New York, and Josie Phillips of Plymouth, England, as well as four grandchildren: Ian Marshall Bakerman and Morgan Montgomery Bakerman of Catie Marshall and Nelson Bakerman; and James Marshall Phillips and Samuel Burke Phillips, who are the sons of Josie and Greg Phillips.