Ланчиано, Италия: Абызо облысындағы қала, 33 мыңнан астам халқы бар. Католик диліндегі тұңғыш ғажайып оқиғасымен танымал, теңіз жағасынан шалқары орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ланчано (;) – Италияның орталық бөлігіндегі Абруццо аймағының Киети провинциясындағы қала және коммуна. 2023 жылғы мәлімет бойынша, қаланың халқы 33 944 адамды құрайды. Ланчано католиктердің бірінші тіркелген Евхаристиялық кереметімен танымал. Ланчано Адриатика теңізінен шамамен қашықтықта, биік жерде орналасқан.
Lanciano (; ) is a town and comune in the province of Chieti, part of the Abruzzo region of central Italy. It has 33,944 inhabitants as of 2023. The town is known for the first recorded Catholic Eucharistic Miracle. Lanciano is located about from the Adriatic Sea in an elevated spot.
География
Қала төбелерде орналасқан және оның қала аумағы Валь ди Сангродан Кастельфрентаноға дейін созылады, ал оның биіктігі теңіз деңгейінен шамамен жоғары. Ол Атесса, Кастель Френтано, Фоссасесия, Фриса, Моцзагрогна, Орсонья, Паглиета, Погжиофиорито, Рокка Сан-Джованни, Сан-Вито-Кьеттино, Сант-Эусанио-дель-Сангро және Треглиомен шектеседі. Климат жағынан, қыста температура орташа шамамен 4 °C (39 °F) ал жазда 25 °C (77 °F) құрайды. Жылына әдетте үш рет қар жауады. Жаз айларында ызғарлы күндер болуы мүмкін.
The town is located on hills and its town territory covers from Val di Sangro to Castelfrentano, and its elevation is about above sea level. It is bordered by Atessa, Castel Frentano, Fossacesia, Frisa, Mozzagrogna, Orsogna, Paglieta, Poggiofiorito, Rocca San Giovanni, San Vito Chietino, Sant'Eusanio del Sangro and Treglio. Regarding the climate, the temperature averages about 4 °C (39 °F) in winter and 25 °C (77 °F) in summer. It usually snows about three times a year. During the summer there can be sultry days.
Тарих
Ланчаноның ежелгі римдік атауы Анксанум, Френтани итальян тайпасының қаласы еді. Қаланың б.з.д. 1181 жылы Троядан келген босқын Солимус, Энеймен бірге Италияға келген кезде құрылғаны айтылады. Аңыздарды ескермесек, археологиялық қазбалар бұл аймақта б.з.д. 5 мың жылдықтан бері қоныс болғанын көрсетті. Френтани тайпасы тұсында қала, шамасы, Ұлы Грекияның ықпалында болған. Френтани римдіктермен одақтас болған Самнит соғыстары аяқталғаннан кейін Ланчано муниципалитет мәртебесін алды. Бұл Пескара мен Апулияны байланыстырған ежелгі және маңызды сауда жолы бойында орналасқан, гүлденген сауда орталығы болды. Батыс Рим империясы құлаған кезде Ланчано готтар тарапынан тоналып, 571 жыл шамасындағы Ломбард шапқыншылығы кезінде қиратылды. Жаңа билеушілер салған қамалдың төңірегінде жаңа қоныс пайда болды. Алайда, 610 жылы Византиялықтар қаланы жаулап алып, оны Теат герцогтігіне (Чиети) қосып, сауда-саттықты қайта жандандырды. 8 ғасырдың соңында Ланчано франктардың басып алуына түсті, олар оны Сполето герцогтігіне қосты. 1060 жылы нормандықтар оны біріккен Сицилия Корольдігінің орталығына айналдырды. Ланчано қайтадан гүлденді және 1340 жылы Абруццодағы ең ірі қалаға айналды, онда 6500 тұрғыны болды. Қала керамика, жүн, жібек, алтын және темір өндірісі сияқты дамыған өнеркәсіптерімен мәшһүр болды. Ол Фридрих II және оның ұлы Манфредтен маңызды жеңілдіктер алды, сондай-ақ айтарлықтай әкімшілік тәуелсіздікке ие болды. Сицилия королі I Карл қала портынан түскен кірістерді Ватикан базиликасына бөлді. Кейіннен қала жақын орналасқан Ортонамен жиі соғысқа түсті. 1409 жылы Сивидаледен қашқан Папа XII Григорий осы жерге Неаполь аумағына қонды және одан Гаетаға жол тартты. Италия соғыстары аяқталғаннан кейін, испандық билік орнағанда және Американың ашылуына байланысты сауда бағыттары өзгергенде Ланчано кедейленіп, 1640 жылы барондық иелікке айналды. Кейін қала 1799 жылы Неаполитен Республикасының құрамына кіріп, 1848, 1849 және 1853 жылдары Бурбон патшаларына қарсы көтерілді. 1860 жылы ол жаңадан құрылған Италия Корольдігіне қосылуға дауыс берді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қала неміс оккупациясына қарсы қарсылық қозғалысының белсенді орталығы болды. 1943 жылдың 6 қазанында итальяндықтар неміс әскерлеріне шабуыл жасады (қазан айының 1943 жылғы шейіттерінің көтерілісі). 1952 жылы президент Луиджи Эйнауди қалаға әскери ерлік үшін алтын медаль табыс етті.
The ancient Roman name of Lanciano was Anxanum, a city of the Frentani Italic tribe. The city is said to have been founded in 1181 BC by Solimus, a Trojan refugee arrived in Italy along with Aeneas. Legends aside, archaeological findings have shown that the area was settled from the 5th millennium BC. Under the Frentani it was probably under the influence of Greater Greece. After the end of the Samnite Wars, which saw the Frentani allied with the Romans, Lancianum obtained the status of municipium. It was probably a flourishing commercial site, across an ancient and important trade route connecting Pescara to Apulia. During the fall of the Western Roman Empire, Lanciano was sacked by the Goths, and was destroyed during the Lombard invasion (c. 571 AD). A new settlement was then created around a castle built by the new rulers. In 610, however, it was conquered by the Byzantines, who annexed it to the Duchy of Teate (Chieti) and allowed the trades to restart. In the late 8th century Lanciano was conquered by the Franks, who included it in the Duchy of Spoleto. In 1060 the Normans made it a centre of the unified Kingdom of Sicily. Lanciano flourished again and in 1340 it was the largest city in Abruzzo with 6,500 inhabitants, renowned industries (ceramics, wool, silk, goldworks, ironworks), receiving important privileges by both Frederick II and his son Manfred, with a substantial administrative autonomy. Charles I, King of Sicily, assigned the revenues of the city's port to the Vatican Basilica. Later it was frequently at war with nearby Ortona. It was here that Pope Gregory XII, fleeing from Cividale, landed on Neapolitan territory (1409), and went thence to Gaeta. After the end of the Italian Wars, the new Spanish rule and the shift of commerce due to the discovery of America impoverished Lanciano, which, in 1640, became a baronial possession. Later, the city took the part of the Neapolitan Republic of 1799 and rose against the Bourbon kings in 1848, 1849 and 1853. In 1860 it voted for annexation to the newly formed Kingdom of Italy. During World War II it was an active center of the Resistance against the German occupation. On 6 October 1943 Italian citizens attacked German soldiers (revolt of the martyrs of October 1943). In 1952 it was awarded the Gold Medal to Military Valour by President Luigi Einaudi.
Діни сәулет немесе діни орындар
Санта-Мария-дель-Понте соборы ("Санта-Мария-де-Понте"), жартастың үстіндегі көпір құрылысына салынғандықтан осылай аталады: Мичителлидің (1619) еңбегі, және Поццуланиеллоның (Джачинто Диана) бірнеше суреттері бар. Ішінде 8-ғасырға жататын Византиялық Мадонна мүсіні де орналасқан, бұл мүсін иконаға қарсы күрес кезінде осы жерге әкелінген болуы мүмкін. Санта-Мария-Маджоре: 13-ғасырдағы готикалық стильдегі шіркеу. 19-ғасырда интерьері барокко стиліндегі әшекейлеуден тазартылып, готикалық қабырғалы күмбездері ерекше көзге түседі. 1317 жылға салынған аркалық есік сақталған. Сан-Франческо (1258): 7-ғасырға жататын ғибадатхананың орнында салынған шіркеу. Бас алтарьда жергілікті Эвхаристиялық кереметтің реліквиялары сақталған. Сант-Агостино (1270): шіркеудің фасады түпнұсқа роза тәрізді терезесі мен қақпасын сақтап қалған, ал бір кемелі ішкі кеңістігі барокко стилінде қайта жаңартылған. Сан-Биажио (11-ғасыр): қаланың ең көне шіркеуі. Қоңырау мұнарасы бар және 3 ақпанда мойынға май жағу рәсімі үшін әрдайым ашық болады, бұл католик дінінде Сент-Биажиоға қатысты өткізілетін дәстүрлі амал.
Cathedral of Santa Maria del Ponte ("St. Mary of the Bridge"), so called because it is built on bridgework along a precipice: is the work of Michitelli (1619) and has some paintings by Pozzulaniello (Giacinto Diana). It houses also an 8th century Byzantine statue portraying the Madonna, probably brought here during the iconoclast controversy. Santa Maria Maggiore: 13th century Gothic style church: in the 19th century; the interior was stripped of Baroque stucco work, accentuating gothic ribbed vaults. Decorated ogival portal dates to 1317. San Francesco (1258): church built over a pre existing 7th century temple. The high altar houses the relics of the local Eucharistic Miracle. Sant'Agostino (1270): church façade has maintained the original rose window and the gate, while the single nave interior is a Baroque restoration. San Biagio (11th century): oldest church of the city. It has a bell tower and it's always opened on 3 February for the anointing of the throat, a Catholic rite linked to the cult Saint Biagio.
Дүниежүзілік сәулет немесе ескерткіштер
Сан-Биаджио порты (11 ғасыр) – бұрынғы тоғыз қақпаның қазірге дейін сақталған жалғыз қақпасы. Torri Montanare – ежелгі қабырғалардың қалдығы (11 ғасыр). Олар екі массивті мұнарадан тұрады, ең жаңасы 15 ғасырда салынған, және аймақтың панорамалық көрінісін ұсынады. Torre civica (19 ғасыр) собордың жанындағы бұрынғы мұнараның үстіне салынған. Қазір ол қоңырау және сағат мұнарасы болып табылады. Torre Aragonese (15 ғасыр) – бұрынғы қабырғалар бойындағы мұнара. Palazzo dell'Arcivescovado (16 ғасыр) әлі де архиепископтың резиденциясы болып табылады және діни мұражайды қамтиды. Botteghe medievali – 1434 жылы салынған ортағасырлық үй. Оның екі қабаты бар, ал бірінші қабатында антиквариат дүкендері орналасқан, сыртқы жағы римдік үлгіде жасалған.
Porta San Biagio (11th century), the only one gate remaining of the nine once existing. Torri Montanare, a relic of the ancient walls (11th century). They consist in two massive towers, the most recent dating to the 15th century, offering a panoramic view of the area. Torre civica (19th century), was built over a pre existing tower next to the cathedral. Nowadays it is a belfry and a clock tower. Torre Aragonese, (15th century) was a tower along the ancient walls. Palazzo dell'Arcivescovado, (16th century) is still the seat of the archbishop and houses a diocesan Museum. Botteghe medievali, was a house built in 1434. It has two floors and on the ground floor there are antique shops, with external bank according to the Roman use.
Құрметтер
Әскери батырлық үшін алтын медаль.
Gold Medal of Military Valor.
Білім
Италиядағы Канада колледжі Ланчано қаласында орналасқан. Балабақшадан бастап жоғары мектепке дейін басқа да білім беру орындары бар. Жоғары мектептерге қатысты айтсақ, Ланчанода liceo scientifico, liceo classico, liceo delle scienze umane, liceo artistico, liceo linguistico, liceo economico sociale, ragioneria, geometra, istituto tecnico industriale және istituto tecnico professionale мектептері бар. Ланчанода 4 орта мектеп және 8 бастауыш мектеп бар, олардың екеуі екі әртүрлі монастырь басқаратын жекеменшік мектептер.
Canadian College Italy is located in Lanciano. There are also other schools, from nursery to high schools. As far as high schools are concerned lanciano has a liceo scientifico, a liceo classico, a liceo delle scienze umane, a liceo artistico, a liceo linguistico, a liceo economico sociale, a ragioneria, a geometra, an istituto tecnico industriale and an istituto tecnico professionale. Lanciano has 4 secondary schools and 8 primary schools and two of those are private schools led by two different nunneries.