Кіріспе
Чарльз Хамильтон Хьюстон (3 қыркүйек 1895 – 22 сәуір 1950) – американдық заңгер. Ол Говард университетінің құқық мектебінің деканы және NAACP-тің алғашқы арнайы кеңесшісі болды. Амхерст колледжі мен Гарвард құқық мектебінің түлегі Хьюстон Джим Кроу заңдарын жоюда, әсіресе мектептердегі сегрегацияға және нәсілдік тұрғын үй шарттарына қарсы күресте маңызды рөл атқарды. Ол "Джим Кроуды өлтірген адам" деген атаққа ие болды. Хьюстон сонымен қатар, болашақ NAACP Құқықтық қорғаныс қорының негізін қалаушысы және директоры, сондай-ақ, алғашқы афроамерикандық Жоғарғы Сот судьясы Тюргуд Маршалл сияқты қара адвокаттардың бір буынын тәрбиелеп, оларға жол көрсеткенімен де белгілі. Ол жас заңгерлерді NAACP-тің сот процестеріне қатысты науқандарына жұмысқа тартып, Говард және Гарвард университеттерінің құқық мектептері арасында байланыс орнатты.
Charles Hamilton Houston (September 3, 1895 – April 22, 1950) was an American lawyer. He was the dean of Howard University Law School and NAACP first special counsel. A graduate of Amherst College and Harvard Law School, Houston played a significant role in dismantling Jim Crow laws, especially attacking segregation in schools and racial housing covenants. He earned the title "The Man Who Killed Jim Crow". Houston is also well known for having trained and mentored a generation of black attorneys, including Thurgood Marshall, future founder and director of the NAACP Legal Defense Fund and the first Black Supreme Court Justice. He recruited young lawyers to work on the NAACP's litigation campaigns, building connections between Howard's and Harvard's university law schools.
Алғашқы жылдар
Хьюстон Вашингтон қаласында, Стриверс ауданында тұратын орта таптық отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Уильям Ле Пре Хьюстон, бұрынғы құлдың ұлы, адвокат болып, төрт он жылдан астам уақыт бойы астанада қызмет етті. Чарльздің анасы Мэри (туған есімі Гамильтон) Хьюстон тігінші болды. Хьюстон бөлек мектептерде оқыды, 12 жасында М-стрит орта мектебіне (қазіргі Данбар) түсіп, 15 жасында бітірді. Ол 1911 жылы Амхерст колледжінде оқыды, Фи Бета Каппа құрмет қоғамына сайланды. 1919 жылы АҚШ-қа оралғаннан кейін Гарвард заң мектебіне түсті. Ол Гарвард заң журналының редакциялық алқасына сайланған алғашқы афроамерикалық студент болды және үздік дипломмен бітірді. Хьюстон сонымен қатар Альфа Фи Альфа бауырластығының мүшесі болды. 1922 жылы заң бакалавры, ал 1923 жылы Гарвардтан заң докторы (DJS) дәрежесін алды. Сол жылы ол Мадрид университетінде оқу үшін Шелдон саяхат стипендиясын жеңіп алды. Отанына оралғаннан кейін, 1924 жылы Вашингтон округінің адвокаты болып тіркелді және әкесімен бірге жұмыс істеді.
After his return to the U. S. in 1919, he entered Harvard Law School. He was the first black student elected to the editorial board of the Harvard Law Review and graduated cum laude. Houston was also a member of Alpha Phi Alpha fraternity. He earned a bachelor's of law in 1922 and a DJS from Harvard in 1923. That same year he was awarded a Sheldon Traveling Fellowship to study at the University of Madrid. After his return, he was admitted to the Washington, DC bar in 1924 and joined his father's practice.
Жеке өмір
1924 жылы Хьюстон Глэдис Моранға үйленді. Олар 1937 жылы ажырасып кетті. Содан кейін ол Генриетта Уильямсқа үйленді. 1940 жылы олардың жалғыз баласы – Чарльз Хамильтон Хьюстон кіші дүниеге келді. Хьюстон Вашингтон адвокаттар қауымдастығының негізін қалаушы мүшесі болды. Ол Говард университетінің алғашқы афроамерикалық президенті Мордекай Джонсон шақырғаннан кейін осы университеттің профессоры болып жұмыс істеді. 1929 жылдан 1935 жылға дейін Хьюстон Говард университетінің құқық мектебінің оқу ісі жөніндегі проректоры және деканы қызметін атқарды. Ол мектепті дамытып, оның афроамерикалық заңгерлерді даярлайтын маңызды ұлттық орталыққа айналуына бастама берді. Ол жартылай штатты бағдарламаны күндізгі оқуға көшіріп, Америка құқық мектептері қауымдастығы мен Америка адвокаттар қауымдастығының аккредитациясын алды. Мектепке лекция оқу үшін көрнекті адвокаттарды шақырып, студенттері үшін заңгерлер желісін құруға көмектесіп, Хьюстон бір буынға нақыл сөздермен кеңес берді. Ол сол кездегі АҚШ-тағы барлық афроамерикалық заңгерлердің шамамен төрттен біріне әсер етті, соның ішінде бұрынғы студенті және кейіннен АҚШ Жоғарғы сотының судьясы болған Тургуд Маршалл да бар. Хьюстон заңның нәсілдік дискриминациямен күресу үшін пайдаланылуына сенді және студенттерін осындай әлеуметтік мақсатта жұмыс істеуге ынталандырды. 1935 жылы Хьюстон Говард университетінен кетіп, 1940 жылға дейін осы қызметте болған Түсті адамдардың прогресі үшін ұлттық қауымдастықтың (NAACP) бірінші арнайы кеңесшісі болып тағайындалды. Осы қызметінде ол нәсілдік тұрғын үй келісімдеріне және бөлінген мектептерге қарсы күресу үшін сот стратегияларын жасады және АҚШ Жоғарғы сотында бірнеше маңызды азаматтық құқық істерін қарады. NAACP-дегі жұмысы арқылы Хьюстон 1930 жылдан бастап Браунның білім беру жөніндегі кеңесіне (1954) дейінгі аралықта АҚШ Жоғарғы сотына жеткен барлық азаматтық құқық істерінде белсенді рөл атқарды. Хьюстон афроамерикалықтарды оңтүстік штаттарының барлық қазылар алқасынан шеттетуді тоқтату үшін күш салды. 1933 жылы Вирджиния штатының Лудун округінде афроамерикалық Джордж Кроуфордты кісі өлтірген деген айыппен қорғап, оны электр орындығынан құтқарды. Холлинс пен Оклахома штаты арасындағы 1935 жылғы іс бойынша Хьюстон АҚШ Жоғарғы сотында қара нәсілді заңгерлер тобын басқарып, тағы бір кісі өлтіру ісі бойынша шағымдануға көмектесті. Онда айыпталушы ақ жюримен сотталған және өлім жазасына кесілген. Қорғаушылар тобы сот барысында ақ жюриге қарсы шықты, бірақ апелляциялық сот үкімді күшінде қалдырды. Істі қараған Жоғарғы сот төменгі соттың шешімін жойып, жаңа сот процесін тағайындады. Холлинс үшінші рет, тағы да ақ жюри алдында сотталып, 1936 жылы сотталды. Ол өмір бойына түрмеге кесілді, онда 1950 жылы қайтыс болды. Сол кезде Оклахома және оңтүстік штаттар қара нәсілді адамдарды қазылар алқасынан жүйелі түрде шеттетуге тырысты, өйткені олар сайлаушылар тізілімінде болмады, олардың құқықтары ғасырдың басынан бері штаттардың сайлауға тіркелуге қойған кедергілерінен айырылған. XXI ғасырда адвокаттар қара нәсілді адамдарды қазылар алқасынан шығаратын прокурорлық стратегияларға қарсы күресуде. Хьюстонның мемлекеттік білім берудегі стратегиясы – Жоғарғы соттың Плессиге қарсы Фергюсон (1897) ісінен бастау алған «бөлек, бірақ тең» доктринасының нәтижесінде туындайтын теңсіздікті көрсету арқылы сегрегацияға шабуыл жасау болды. Ол оңтүстік округтерді қараларға арналған ғимараттарды ақтарға тең етіп салуға немесе оларды біріктіруге мәжбүрлеу науқанын ұйымдастырды. Ол заң факультеттеріне назар аударды, өйткені сол кезде оларға көбінесе ерлер қатысатын. Ол бұл ақ нәсілділердің біріктірілген мектептер ұлтаралық қарым-қатынасқа және некеге әкеледі деп қорқып жүргенін білдірді. Барлығы он адам фирмадан судьяларға айналды, олардың ішінде Теодор Ньюман және Венделл Гарднердің ұлы Венделл Гарднер кіші де бар. Хьюстон сонымен қатар NAACP-тің тұрғын үй шарттарын шектеуді тоқтату науқанын басқарды. ХХ ғасырдың басында ұйым АҚШ Жоғарғы сотының Бьюкенен мен Уорли ісі бойынша (1917) жеңіске жеткен болатын. Бұл шешім штаттар мен жергілікті билік органдарына тұрғын үй құрылысын шектеуге тыйым салды. Жылжымайтын мүлік саласының иелері мен агенттері шектеулі келісімдер мен актілер жасады. Сот Corrigan v. Buckley (1926) ісі бойынша шешімінде мұндай шектеулер жеке адамдардың әрекеттері болып табылады және конституциялық қорғаныс аясынан тыс екенін мәлімдеді. NAACP 1940 жылдары өз науқанын жалғастыра келе, Хьюстон қазіргі социологиялық және басқа да зерттеулерден осындай келісімдер мен олардан туындайтын сегрегацияның афроамерикалық қауымдастықтарға кері әсер ететін тығыздық, денсаулықтың нашарлауы және қылмыстың артуы жағдайларын туғызғанын дәлелдеді. Корриганнан кейін Хьюстон өзі оқытқан заңгерлермен бірлесіп, шектеулі келісімдердің конституциялық еместігін жою үшін 22 жылдық науқанға үлес қосты. Бұл АҚШ Жоғарғы сотының Шеллиге қарсы Крамер (1948) ісі бойынша шешімімен іске асырылды. Сот «жеке құқықтың сот арқылы күштетілуі он төртінші түзету мақсатында мемлекеттік әрекет болып табылады» деп шешім шығарды.
Өлім
1950 жылы 22 сәуірде Хьюстон 54 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
Мұра мен құрмет
1950 жылы Хьюстонға NAACP-нің Спингарн медалі қайтыс болғаннан кейін табысталды. 1958 жылы Говард университетінің құқық мектебінің бас ғимараты Чарльз Хамильтон Хьюстон атындағы зал ретінде ашылды. 2005 жылы Гарвард құқық мектебінде құрылған Чарльз Хьюстон адвокаттар қауымдастығы және Чарльз Хамильтон Хьюстон нәсіл және әділдік институты оның құрметіне аталды. Гарвард құқық мектебінің бұрынғы деканы Елена Каган сонымен қатар онда Чарльз Хамильтон Хьюстон атындағы құқық профессоры болды; қазір ол АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы. Вашингтон адвокаттар қауымдастығы жыл сайын Хьюстондық құқық ілімін дамытқан адамға Чарльз Хамильтон Хьюстон медалімен марапаттайды. 2002 жылы ғалым Молефи Кете Асанте Чарльз Хамильтон Хьюстонды 100 ең ұлы африкалық американдықтар тізіміне қосты.