Колин Джон Маккензи: Британ әскери қолбасшысының өмірбаяны

Кіріспе

Британ армиясының генерал-майоры сэр Колин Джон Маккензи (1861–1956) – британдық әскери қызметкер және 1910 жылдан 1913 жылға дейін Канада милициясының (кейіннен Канада армиясы) Бас штабының бастығы.

Өмірбаян

Маккензи – Мадрас штаб корпусының генерал-майоры Колин Маккензидің үлкен ұлы, Виктория Генриетта Маккинноннан (Корричатакхандық Чарльз Маккиннонның үлкен қызы). Оның әкесінің әкесі, Инвернестің банкирі Джон Маккензи, Портморлық Маккензилерден тараған.

Әскери мансап

Эдинбург академиясында және Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде білім алған Маккензи 1881 жылғы 22 қаңтарда 16-шы (Бедфордшир) жаяу полкіне офицер болып тағайындалды, бірақ көп ұзамай 1881 жылғы 18 мамырда 78-ші жаяу полкіне (Гайлендерлер) (Россшир Баффтары) ауыстырылды; оның 72-ші (Олбани герцогінің өз Гайлендерлері) жаяу полкімен бірігуіне дейін, 2-ші батальон, Сифорт Гайлендерлерін құру үшін. Маккензи 1882 жылғы Нил экспедициясына, 1886 жылғы Бирма экспедициясына және 1888 жылғы Хазара экспедициясына қатысты, сондай-ақ 1889 жылғы 25 қазанда капитандық шеніне көтерілді. Келесі жылы Маккензи Екінші Бур соғысы басталғанда Оңтүстік Африкаға барды, ал 1900 жылдан бастап Бас қолбасшы Лорд Робертстің штабында барлау директоры болып қызмет етті. 1900 жылғы 31 наурызда Лорд Робертс Маккензидің "нақты және құнды есептері арқылы маңызды көмек көрсеткенін" баяндады. 1900 жылғы 29 қарашада ол подполковник шеніне (brevet) ие болды. Соғыстың соңғы кезеңінде ол Йоханнесбургтің әскери губернаторы болды. Соғыстағы қызметі үшін Маккензи 1901 жылғы сәуірде Оңтүстік Африкадағы наградалар тізімінде (награда 1900 жылғы 29 қарашада берілген) Бат орденінің серігі (CB) болып тағайындалды және үйге оралғаннан кейін 1902 жылғы 24 қазанда Букингем сарайында король Эдуард VII-ден наградасын алды. 1902 жылғы қыркүйекте ол подполковник шеніне көтеріліп, Доверде орналасқан 2-ші армия корпусының 5-ші дивизиясының генерал-квартирмейстерінің көмекшісі болып тағайындалды, бұл Оңтүстік-Шығыс әскери округінің штабының бір бөлігі болды. 1905 жылдан бастап ол Армия штабында генерал-адъютанттың көмекшісі, ал 1907 жылы Альдершот командалығында 6-шы жаяу әскер бригадасының командирі болды. 1914 жылғы 3 наурызда ол Хайленд дивизиясының бас қолбасшысы болды. Ол 1915 жылы Соғыс министрлігінде штабтық міндеттер директоры, ал 1916 жылғы ақпаннан бастап 61-ші дивизияның бас офицері болды. 1916 жылғы 19 шілдеде ол Фромлельде Сомма шабуылы үшін апатты диверсиялық шайқаста қатысты. Бұл операция көптеген австралиялық және британдық сарбаздардың қаза болуына әкелді, бірақ ешқандай нәтиже бермеді. Құрбан болғандар: 5-ші австралиялық дивизияда 5513 адам, ал 61-ші британдық дивизияда 1547 адам қаза тапты. Маккензи 1918 жылғы 27 сәуірде Сент-Флорис қаласының оңтүстігінде 183-ші бригаданың позициясын тексерген кезде жау снайперінен жараланды, мойны мен жақ аймағына оқ тиді. Жара емделген жоқ, сондықтан ол 1918 жылғы 31 мамырда Англияға ауырып кетті. Содан кейін Маккензи 1918 жылы жаяу әскер инспекторы, ал 1919 жылы Довер аймағының қолбасшысы болды, содан кейін 1920 жылғы 1 сәуірде армиядан зейнеткерлікке шықты.

Educated at Edinburgh Academy and at Royal Military College, Sandhurst, Mackenzie was commissioned into the 16th (Bedfordshire) Regiment of Foot on 22 January 1881, but soon transferred into the 78th Regiment of Foot (Highlanders) (The Ross Shire Buffs) on 18 May 1881; just prior to its amalgamation with the 72nd (Duke of Albany's Own Highlanders) Regiment of Foot, to form the 2nd Battalion, The Seaforth Highlanders. Mackenzie took part in the Nile expedition of 1882, the Burma expedition of 1886 and the Hazara expedition in 1888, and was promoted to captain on 25 October 1889. The following year Mackenzie went to South Africa on the outbreak of the Second Boer War, and from 1900 he served as Director of Intelligence on the staff of the Commander in Chief, Lord Roberts. In a despatch dated 31 March 1900, Lord Roberts described how Mackenzie "afforded material assistance by the accurate and valuable reports he submitted". He received the brevet rank of lieutenant colonel on 29 November 1900. In the later stages of the war, he became Military Governor of Johannesburg. For his service in the war, Mackenzie was appointed a Companion of the Order of the Bath (CB) in the April 1901 South Africa Honours list (the award was dated to 29 November 1900), and he received the actual decoration after his return home, from King Edward VII at Buckingham Palace on 24 October 1902. In September 1902 he received the substantive rank of lieutenant colonel, and was appointed Assistant Quartermaster General for the 5th Division, within the 2nd Army Corps, based in Dover as part of the staff of the South Eastern military district. He was Assistant Adjutant General at Army Headquarters from 1905 and Commander of 6th Infantry Brigade at Aldershot Command in 1907. On 3 March 1914, he became General Officer Commanding the Highland Division. He went on to be Director of Staff Duties at the War Office in 1915 and General Officer Commanding 61st Division from February 1916 and was engaged in the disastrous diversionary battle for the Somme offensive at Fromelles on 19 July 1916. This operation led to the death of many Australian and British soldiers and achieved nothing. Casualties were: 5th Australian Division had 5,513 casualties and the 61st British Division had 1,547 casualties. Mackenzie himself was wounded by an enemy sniper on 27 April 1918 while he was visiting the line of the 183rd Brigade south of St. Floris, being shot through the cheek and parotid gland. The wound did not respond to treatment and he was evacuated sick to England on 31 May 1918. Thereafter, Mackenzie was Inspector of Infantry in 1918 and Commander of the Dover Area 1919 until his retirement from the army on 1 April 1920.

Отбасы

Маккензи Этель Россқа үйленді, ол Геркулес Грей Росс I. С. С. пен Мэри Хендерсонның қызы. Олардың Колин Геркулес Маккензи деген бір ұлы болды.