Мигель Коваррубиас: Мексикалық суретші, карикатурист және тарихшы

Кіріспе

Мексикалық суретші, карикатурист және өнер тарихшысы (1904–1957)

Мигель Коваррубиас, сонымен қатар Хосе Мигель Коваррубиас Дюклауд (22 қараша 1904 — 4 ақпан 1957) – мексикалық суретші, карикатурист, иллюстратор, этнолог және өнер тарихшысы. Америкалық әріптесі Мэтью В. Стирлингпен бірге ол ольмек цивилизациясын ашты.

Ерте өмір

Хосе Мигель Коваррубиас Дюклауд 1904 жылғы 22 қарашада Мексика қаласында дүниеге келді. 14 жасында Escuela Nacional Preparatoria-ны бітіргеннен кейін, Мексиканың Ұлттық білім министрлігі жариялаған мәтіндер мен оқу материалдары үшін карикатуралар мен иллюстрациялар жасауды бастады. Коваррубиас Сан-Францискодағы GGIE үшін алты қабырғалық суретті өзінің көмекшісі Антонио М. Руиспен бірге салған. Суреттер жиынтығында "Тынық мұхитының флорасы мен фаунасы, халықтары, өнері мен мәдениеті, экономикасы, жергілікті тұрғын үйлер және көлік құралдары" атты үлкен "суреттелген карталар" болды. Бұл қабырғалық суреттер GGIE-де зор танымал болды және кейін Нью-Йорктегі Америка табиғи тарих мұражайында көрсетілді. Сан-Францискоға оралғаннан кейін, суреттердің бесеуі 2001 жылға дейін World Trade Club Ferry Building ғимаратында орнатылды. Алтыншы сурет, "Өнер мен мәдениет", қайда екені белгісіз және оның орналасқан жері туралы көп болжамдар айтылуда. Мигель 1933 жылы Розамен бірге Гуггенхайм стипендиясын алып, Оңтүстік-Шығыс Азияға (Ява, Бали, Үндістан, Вьетнам) сапар шекті. Розаның фотосуреттері Мигельдің "Бали аралы" кітабына енді. Кітап, әсіресе оның жарыққа шығуына дейінгі айлардағы насихаты, Нью-Йоркте 1930 жылдардағы Балиға деген қызығушылықты қозғады. Ол Қытайда да болды, онда оның жұмысы Шанхай суретшілерінің арасында үлкен әсер етті. Роза мен Мигель Мексика қаласына оралды, ол сурет салу, иллюстрация жасау және жазумен айналысты. Олардың үйі, Тизапан, Николас Мурай, Долорес дель Рио және Нельсон Рокфеллер сияқты әлемнің түкпір-түкпірінен келген қонақтардың жиналатын орталығына айналды. Ол Escuela Nacional de Antropología e Historia-да этнологиядан сабақ берді және Palacio de Bellas Artes, Ұлттық көркемөнер сарайында жаңа бөлімнің көркемдік директоры және әкімшілік директоры болып тағайындалды. Оның міндеті – Би академиясын құру болды, бұл Розаның би және хореография саласындағы тәжірибесіне байланысты өте маңызды болды. Мигель досы және биші Хосе Лимонды шақырды, ол 1950 жылы ашылу маусымы үшін Нью-Йорк қаласынан би тобын әкелді, Bellas Artes-те сабақ берді және осы жаңа мексикалық заманауи би тобының халықаралық деңгейде танылуына көмектесті. Мигельдің қызмет ету кезеңінде дәстүрлі мексикалық би зерттеліп, құжатталды және сақталды ғана емес, оның тамырларын зерттеу арқылы қазіргі мексикалық бидің жаңа дәуірінің басталуына ықпал етті. 1952 жылы Коваррубиас өзінің бір шәкірті Росио Сагаонды іздеу үшін Роландадан толығымен ажырасты. Ол Сагаонға католик шіркеуінде үйленді. Пол Беванның "Қазіргі заманғы түрлі-түрлі: Шанхай карикатурашылары, Шао Сунмэйдің шеңбері және Джек Ченнің саяхаттары, 1926-1938" (Лейден: Brill, 2016) кітабында, әсіресе 3-4 тарауларда айтылған.

José Miguel Covarrubias Duclaud was born on 22 November 1904 in Mexico City. After graduating from the Escuela Nacional Preparatoria at the age of 14, he started producing caricatures and illustrations for texts and training materials published by the Mexican Ministry of Public Education. Covarrubias painted the six murals for GGIE in San Francisco with his assistant Antonio M. Ruiz. The set of murals featured oversized, "illustrated maps entitled: The Fauna and Flora of the Pacific, Peoples, Art and Culture, Economy, Native Dwellings, and Native Means of Transportation. These murals were immensely popular at the GGIE and were later exhibited at the American Museum of Natural History in New York. Upon returning to San Francisco, five of the murals were installed at the World Trade Club in the Ferry Building where they hung until 2001. The whereabouts of the sixth mural, Art and Culture, is unknown and has been the subject of great speculation." Miguel returned to Southeast Asia (Java, Bali, India, Vietnam) in 1933, as a Guggenheim Fellow with Rosa whose photography would become part of Miguel's book, Island of Bali. The book and particularly the marketing for months surrounding its release, contributed to the 1930s Bali craze in New York. He also spent time in China, where his work was very influential among artists in Shanghai. Rosa and Miguel returned to live in Mexico City where he continued to paint, illustrate, and write. Their home, Tizapán, would become a hub for visitors from around the world including the likes of Nickolas Muray, Dolores del Río, and Nelson Rockefeller. He taught ethnology at the Escuela Nacional de Antropología e Historia and was appointed artistic director and director of administration for a new department at the Palacio de Bellas Artes, the National Palace of Fine Arts. His mandate was to add an Academy of Dance a task to which Rosa with her dance and choreography background was most valuable. Miguel recruited friend and dancer José Limón who brought his dance company from New York City for the inaugural season in 1950, taught at Bellas Artes, and helped arrange for international exposure of this new Mexican modern dance company. During Miguel's tenure, traditional Mexican dance was not only researched, documented, and preserved but this research into its roots, helped usher in a new era in contemporary Mexican dance. In 1952, Covarrubias had completely separated from Rolanda in pursuit of one of his students, Rocío Sagaón. He married Sagaón in a Catholic ceremony. A Modern Miscellany: Shanghai Cartoon Artists, Shao Xunmei's Circle and the Travels of Jack Chen, 1926 1938, by Paul Bevan (Leiden: Brill, 2016) especially chapters 3–4.