Николай Бугаев: Ресейлік математик және оның мұрасы
Nikolai Bugaev
Николай Бугаев – орыс математигі (1837-1903). Өмірі, білімі, шексіз қатарлар туралы зерттеулері, Берлиндегі ғылыми жолы туралы ақпарат. Математика тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресей математигі (1837–1903)
Russian mathematician (1837–1903)
Николай Васильевич Бугаев (Никола́й Васи́льевич Буга́ев; 14 қыркүйек 1837 – 11 маусым 1903) – орыс математигі, Андрей Белыйдың әкесі.
Nikolai Vasilievich Bugaev (Никола́й Васи́льевич Буга́ев; September 14, 1837 – June 11, 1903) was a Russian mathematician, the father of Andrei Bely.
Ерте өмір және білім
Бугаев Грузияда, Ресей империясында, шамалы тұрақсыз отбасында дүниеге келді (әкесі әскер дәрігері болған). Он жасында жас Николай білім алу үшін Мәскеуге жіберілді, өзінің күнкөрісін табу үшін. 1859 жылы Мәскеу университетін математика және физика мамандықтары бойынша бітірді. Бұғаев кейін инженерлік білім алды, сосын 1863 жылы шексіз қатарлардың жуықталуы (конвергенциясы) туралы магистрлік диссертация қорғады. Бұл жұмысы Берлинде Карл Вейерштрасс және Эрнст Кумердің басшылығымен оқуға қабылдануы үшін жеткілікті деңгейдегі еңбек деп танылды. Ол сондай-ақ Парижде Джозеф Лиувиллден біраз уақыт дәріс алды. 1866 жылы докторлық диссертациясын қорғап, ғылым докторы атағын алды.
Bugaev was born in Georgia, Russian Empire into a somewhat unstable family (his father was an army doctor), and at the age of ten young Nikolai was sent to Moscow to find his own means of obtaining an education. He graduated in 1859 from Moscow University, where he majored in mathematics and physics. Bugaev then studied engineering and then wrote a master's thesis in 1863 on the convergence of infinite series. This document was considered sufficiently impressive to win him a place studying under Karl Weierstrass and Ernst Kummer in Berlin. He also spent some time in Paris studying under Joseph Liouville. He earned his doctoral degree in 1866.
Мансап
Докторлық дәрежесін алғаннан кейін Бугаев Мәскеуге оралып, өмірінің соңына дейін сонда оқытумен айналысты. Оның ең әсерлі еңбектерінің бірі Лиувиллдің бұрын дәлелденбеген тұжырымдамаларын дәлелдеуге арналған, бірақ оның ең жаңа жұмысы арифметика мен аналитикалық амалдар арасындағы формалдық ұқсастықтарды дамытуға қатысты болды. Бугаев Мәскеу математикалық қоғамының белсенді мүшесі және президенті (1891–1903 жылдары) болды. Ол сонымен қатар математикалық талдаудың артықшылықтарын жариялап, геометрия мен ықтималдықтың әсерін сынаған философиялық мақалалар жазды. Көптеген адамдар оны ресей математикасының ең жақсы үлгілеріне тән "қатаң талдауға" деген айқын бейімділіктің пайда болуына үлкен үлес қосқан деп санайды. Бугаевтің үздік шәкірті Дмитрий Егоров арқылы Андрей Колмогоров және Николай Лузин сияқты көптеген танымал ресейлік математиктер тікелей Бугаевтан, яғни математиктердің патшасы Карл Фридрих Гаусс-тан таратылған.
After his doctoral degree, Bugaev returned to Moscow and taught there for the remainder of his career. Some of his most influential papers offered proofs of previously unproven assertions of Liouville, but his most original work centered around the development of formal analogies between arithmetic and analytic operations. Bugaev was an active member and president (1891 1903) of the Moscow Mathematical Society. He also wrote influential philosophical essays in which he trumpeted the virtues of mathematical analysis and decried the influence of geometry and probability. Many feel he is largely responsible for the pronounced predilection towards "hard analysis" which is characteristic of so much of the best Russian mathematics. Through Bugaev's star student, Dmitri Egorov, many famous Russian mathematicians, such as Andrei Kolmogorov and Nikolai Luzin, directly "descend" from Bugaev—and thus from the Prince of Mathematicians, Carl Friedrich Gauss.
Жеке өмір
Бугаев талантты шахматшы еді. 1896 жылы ол бірнеше партиядан Вильям Штайнцитті жеңді. Бугаев – өміріне дау-дамайлар араласып кеткен, естен кетпес "тұлға" болды. Ол сырт келбетімен көпке ұнамаған, бірақ оның әйелі ақылды, әдемі әрі бай деп есептелді, ал Бугаевтар қоғамда белгілі адамдар еді. Олардың математика, музыка және сурет саласындағы қабілеттерімен ерекшеленген ұлы Борис Николаевич Бугаев (14 қазан 1880 ж., жаңа стиль бойынша 8 қаңтар 1934 ж.) Андрей Белый деген псевдонимді қабылдап, Символизм қозғалысын құруға атсалысты. Белидің инновациялық романы "Москва" романының басты кейіпкері – профессор Коробкиннің прототипі Николай Бугаев болды. Әкесінің көзқарастарына байланысты Борис Бугаев ықтималдыққа, әсіресе оның бірнеше романдары мен өлеңдерінде кездесетін энтропия тұжырымына қызығушылық танытты.
Bugaev was a talented chess player. He defeated William Steinitz in 1896 in a Simul. Bugaev was a memorable "character" whose life was touched by scandal. He was not, it is said, much admired for his looks, but his wife was considered brilliant, beautiful, and rich, and the Bugaevs were socially prominent. Their mathematically, musically, and artistically talented son, Boris Nikolaevich Bugaev (14 October 1880 O. S. 8 January 1934), went on to adopt the pseudonym Andrei Bely, under which name he helped found the Symbolist movement. Professor Korobkin, the main character of Bely's innovative novel Moscow, was inspired by Nikolai Bugaev. In view of his father's prejudices, Boris Bugaev was fascinated by probability and particularly by the notion of entropy, which is mentioned in several of his novels and poems.